Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Turkish":
Home -- Turkish -- Romans - 075 (Paul’s Worthiness to write this Epistle)
This page in: -- Afrikaans -- Arabic -- Armenian -- Azeri -- Bengali -- Bulgarian -- Cebuano -- Chinese -- ENGLISH -- French -- Hebrew -- Hindi -- Indonesian -- Malayalam -- Polish -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Spanish? -- Turkish -- Urdu? -- Yiddish

Previous Lesson -- Next Lesson

ROMALILAR - RAB Doğruluğumuzdur!
Elçi Pavlusun Romalılara Mektubu
3. BÖLÜME EK ROMA KİLİSESİNDEKİ LİDERLER İÇİN, PAVLUS’UN KARAKTERİYLE İLGİLİ ÖZEL RAPOR (Romalılar 15:14 – 16:27)

1. Pavlus’un Romalılar Mektubunu Yazmak İçin Liyakati (Romalılar 15:14-16)


ROMALILAR 15:14-16
14 Size gelince, kardeşlerim, iyilikle dolu, her bilgiyle donanmış olduğunuzdan ben eminim. Ayrıca, birbirinize öğüt verebilecek durumdasınız. 15 Yine de Tanrı’nın bana bağışladığı lütufla bazı noktaları yeniden anımsatmak için size yazma cesaretini gösterdim. 16 Ben Tanrı’nın lütfuyla uluslar yararına Mesih İsa’nın hizmetkârı oldum. Tanrı’nın Müjdesini bir kâhin olarak yaymaktayım. Öyle ki uluslar, Kutsal Ruh’la kutsal kılınarak Tanrı’yı hoşnut eden bir sunu olsun.

Teolojik ilkeler üzerine yaptığı, kendi uygulamalı önerileri de ilave edilerek, tamamlanmış olan araştırmalarda, Pavlus bu mektubu yazmadaki kendi tasarım ve liyakatini de özetledi. Okuyucuların bir şüphe ya da eleştirinin kurbanı olmamaları için böyle yaptı.

Pavlus Romadaki Hıristiyanlara, teorik ve teolojik bir felsefeyi takip etmediklerini ama müjdenin meyvelerinin onlarda uygulandığını bildirdi. Onları, Tanrı’nın ailesinde, gerçek ve ruh uyarınca Tanrı’nın çocukları olmuş olan, ruhsal kardeşleri olarak adlandırdı. Bu ayrıcalığa sahiptiler; çünkü kendilerinden olmayan ama Tanrı tarafından verilmiş olan iyilikle doluydular. Onlar sadece Rab ve onunla olan ilişkileri hakkında konuşmadılar ama aynı zamanda, kilisenin dışında olanlar kendilerinin iyiliklerinden etkilensinler diye, bu bağlantıyı sevgi, alçak gönüllülük ve saygıyla yaşadılar.

Elçi Pavlus, bu tür ruhsal ayrıcalıkların ve tanrısal karakterlerin Oğlu aracılığıyla, Baba Tanrı’nın bilgisinden geldiğini bildirmiştir. Bazı abartılarla, onların tüm bilgiyle dolduğunu söyledi. Kutsal Tanrı’nın Baba ve İsa Mesih de onun sevgili oğlu olduğunu biliyorlardı ve Kutsak Ruh’un gücünü tecrübe etmişlerdi. Bu nedenle, onlar da, diğer Yahudilerin ve Yahudi olmayanların genelde yaşadığı gibi, farklı bir seviyede yaşadılar.

Bu ise onlara, gurur ve böbürlenme olmadan ama Mesih’in alçak gönüllülüğü ve gerçeğin Ruh’unun yönlendirmesiyle, birbirlerini yeniden biçimlendirme sorumluluğu vermiştir. Doğru sevgi, kötü yola gidenler için, gerçeğin iletişiminin nazikçe ve sevgiyle anlaşılmasıdır. Ancak, doğru konuşma; uygunluk ve sabırla, uygulamayı, bilgiyi ve yerine getirmeyi gerektirir. Elçi Pavlus, Hıristiyan yaşam tarzı ve iman ilkelerindeki ruhsal olgunluğuna rağmen bu mektubu yazdı ve kapsamlı mektubunu da sadece bir “bölüm” olarak adlandırdı.

Mektubunun 1. Bölümünde; Mesih’in kanı aracılığıyla günahkârları aklamış olsa bile, her zaman doğru olarak kalan ve onları Kutsal Ruh’uyla ve sonsuz sevgiyle dolduran, Tanrı’nın doğruluğunu açıkladı.

2. Bölümde; seçilmiş halkının yüreklerinin katılaşmasına rağmen, iman atalarına vaat ettiğinden, tüm dünyanın onun lütfunun doluluğunda ona katılması için, Tanrı’nın doğruluğunun devam ettiğine vurgu yaptı.

3. Bölümde; elçi, bazılarının diğerlerinden farklı yaşıyor olsa bile, birbirlerine şikâyet etmeden katlanan Mesih’in takipçilerinin hayatlarındaki Tanrı’nın doğruluğunun uygulamalı kavrayışını açıkladı

Pavlus, kısa mektubunda takip eden ilkeler hakkında yazdı: “İman esasları”, “kader öğretisi” ve “Hıristiyan davranışlarının ilkeleri”. Tanrı’nın inananlara verdiği evrensel dolulukla, Tanrı’nın ruhunun vermiş olduğu armağanı, kiliseye hatırlatmak için yazdı. Hıristiyanlıktaki temel ilkeleri vurgulamak için cesareti vardı. Çünkü kiliseye işkence etmesine rağmen, hayatında bağışlanmayı tecrübe etmişti. Üstelik Kutsal Olan onu Mesih’in kölesi olması ve temiz olmayan Yahudi olmayanların arasında, koşulsuz olarak, müjdeyi duyurması için çağırmıştı. Bu hizmet; şiddet, kılıç ya da kan dökerek ne de üstün konuşma yeteneğiyle yapılmamıştı ama Tanrı’nın tahtının huzurunda; dua, iman ve şükürle yapılmıştı. Pavlus, Yahudi olmayan kalabalıkları Tanrı’yla barıştırmak için, ruhsal bir vaiz oldu.

Sert sözleri; kendilerini imanın itaatinde, şükür yoluyla Mesih’e vermek isteyen cahil ve kayıp olanların, kendilerini Mesih’in ruhsal bedenine aşılayabilsinler diye, hazırlanmalarını amaçlıyordu. Hizmeti, elçiyi Mesih’in isteği uyarınca hizmetini tamamlaması için onu yönlendiren, Kutsal Ruh’un gücü aracılığıyla yapılıyordu. Tanrı’nın Ruh’unun hareket ettirici itaati nedeniyle, Tanrı’nın hoşnutluğu ona eşlik etti.

DUA: Göksel Babamız, itaatsiz din öğretmeni Saul’u; Mesih’in ona Şam yakınlarında görünmesi yoluyla, alçak gönüllü ve mütevazı yaptığın için, seni yüceltiriz. Mesih’in kurtarışını Akdeniz havzasındaki insanlar arasında duyurabilmesi için; onu kurtardın, çağırdın ve Kutsal Ruh’unla onu güçlendirdin. Dünyadaki tüm kiliselere, imanlarının ilkelerini hatırlatması nedeniyle, Romadaki kiliseye yazılan mektup için, sana özerlikle şükrediyoruz. Amin.

SORU:

  1. Pavlus bir bölüm olarak belirttiği mektubunda, ne yazdı?

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on October 25, 2012, at 12:26 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)