Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Thai":
Home -- Thai -- John - 040 (Feeding the five thousand)
This page in: -- Arabic -- Armenian -- Bengali -- Burmese -- Cebuano -- Chinese -- English -- Farsi? -- French -- Georgian -- Hausa -- Hindi -- Igbo -- Indonesian -- Javanese -- Kiswahili -- Kyrgyz -- Malayalam -- Peul -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Somali -- Spanish? -- Tamil -- Telugu -- THAI -- Turkish -- Urdu -- Uyghur? -- Uzbek -- Vietnamese -- Yiddish -- Yoruba

Previous Lesson -- Next Lesson

ยอห์น - แสงสว่างส่องในความมืด
ศึกษาพระกิตติคุณของพระคริสต์ ตามคำบอกเล่าของยอห์น
ตอนที่ 2 - แสงสว่างส่องเข้ามาในความมืด (ยอห์น 5:1 - 11:54)
ข - พระเยซูเป็นขนมปังแห่งชีวิต (ยอห์น 6:1-71)

1. การป้อนอาหารให้แก่คนห้าพันคน (ยอห์น 6:1-13)


ในเยรูซาเล็ม พระเยซูได้เปิดเผยความเป็นพระเจ้า เกี่ยวกับวันสะบาโตด้วยการรักษาโรค สำแดงช่องว่างระหว่างความรักของพระเจ้าและความคิดไร้สาระของพวกนักกฎหมาย พวกเขาแก้ไขปัญหาโดยไม่เอาพระองค์เพราะความเกลียดชัง พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้นำพระเยซูไปทางทิศเหนือเข้าสู่กาลิลี ที่ ๆ เกิดการแตกหักอันเด็ดขาดระหว่างพระองค์กับผู้อยู่ฝ่ายตรงกันข้ามนั่นได้เข้ามาถึงจุดวิกฤติและคนมากมายทางตอนเหนือยังคงติดตามพระองค์ในที่ๆ พระองค์เสด็จไป

ยอห์น 6:1-4
1 ต่อมาพระเยซูทรงข้ามทะเลกาลิลี (คือทะเลทิเบเรียส) ไปยังอีกฟากหนึ่ง 2 ประชาชนกลุ่มใหญ่ติดตามพระองค์ไปเพราะพวกเขาเห็นหมายสำคัญที่ได้ทรงกระทำแก่คนป่วย 3 แล้วพระเยซูทรงขึ้นไปบนเนินเขาและประทับนั่งกับเหล่าสาวกของพระองค์ 4 ขณะนั้นใกล้ถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิวแล้ว

เพราะว่ามีการประณามพระคริสต์ต่อหน้าพวกนักกฏหมายในเยรูซาเล็ม พวกเขาจึงได้วางอุบายต่อต้านและวางคนสอดแนมพระองค์ แต่วันเวลาของพระองค์ยังไม่มาถึง ดังนั้นพระองค์จึงถอนตัวจากสิทธิอำนาจศาลที่ซานฮิดรีนและเดินทางกลับสู่กาลิลี เมื่อเราอ่านในพระกิตติคุณทั้งสามเล่มก่อนหน้านี้ ที่พระองค์ได้แสดงสัญญาณมากมายที่นั่น ยังมีความสับสนอลหม่านอย่างมากในข่าวเรื่องการเสด็จมาถึงของพระองค์ แต่พระเยซูไม่ได้รับการรบกวนหรือหลงเชื่อ เพราะพระองค์รู้ว่าสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่นั้นเป็นเล่ห์เพทุบาย ซึ่งจะไหลรั่วเข้าไปในหมู่บ้าน และพระองค์จะถูกรังควานที่นั่นด้วย ดังนั้น พระองค์จึงถอนตัวไปยังโกราน ทางทิศตะวันออกของจอร์แดนเพื่ออยู่โดยลำพังกับสาวก อย่างไรก็ตาม ฝูงชนกระหายหาพระคำของพระองค์ได้ติดตามไป และต้องการจะมีประสบการณ์ในอัศจรรย์ ในปีนั้นพระเยซูไม่ได้เดินทางกลับไปเยรูซาเล็มเพื่อร่วมเทศกาลปัสกา เพราะเวลาที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์นั้นก็ใกล้เข้ามา พระองค์ได้เฉลิมฉลองงานพร้อมกับคนเป็นจำนวนมากที่ล้อมรอบพระองค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทศกาลปัสกา เนื่องด้วยเหตุนั้นกำลังชี้ไปที่งานเลี้ยงของสวรรค์ ที่ ๆ พระผู้ช่วยให้รอดจะเข้าร่วมพร้อมกับทูตสวรรค์ของพระองค์ในความปิติยินดีอันยิ่งใหญ่นั้นเอง

ยอห์น 6:5-13
5 เมื่อพระเยซูทรงมองไปเห็นคนหมู่ใหญ่มาหาพระองค์ก็ตรัสกับฟีลิปว่า “เราจะไปซื้อหาอาหารที่ไหนมาให้คนเหล่านี้รับประทาน?” 6 พระองค์ตรัสถามเช่นนี้เพียงเพื่อทดสอบฟีลิป เพราะพระองค์ทรงดำริไว้แล้วว่าจะทำอะไร 7 ฟีลิปทูลตอบพระองค์ว่า “เงินค่าแรงแปดเดือน[a]ยังซื้อขนมปังได้ไม่พอให้คนเหล่านี้กินกันคนละคำ!” 8 สาวกอีกคนหนึ่งคืออันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตรทูลขึ้นว่า 9 “เด็กคนหนึ่งที่นี่มีขนมปังข้าวบาร์เลย์ห้าก้อนกับปลาเล็กๆ สองตัว แต่จะพออะไรกับคนมากมายขนาดนี้?” 10 พระเยซูตรัสว่า “ให้ประชาชนนั่งลง” ที่นั่นมีหญ้ามาก พวกผู้ชายจึงนั่งลง พวกเขามีราวห้าพันคน 11 แล้วพระเยซูทรงรับขนมปังมา ขอบพระคุณพระเจ้า และแจกจ่ายให้ผู้ที่นั่งอยู่ได้กินกันมากเท่าที่เขาต้องการ พระองค์ทรงหยิบปลามาทำเช่นเดียวกัน 12 เมื่อทุกคนอิ่มแล้ว พระองค์ตรัสสั่งเหล่าสาวกว่า “จงเก็บรวบรวมเศษที่เหลือ อย่าให้เสียของ” 13 พวกเขาจึงเก็บเศษที่เหลือจากขนมปังข้าวบาร์เลย์ห้าก้อนได้เต็มสิบสองตะกร้า

เมื่อพระเยซูได้เห็นฝูงชนเข้ามาใกล้ พระองค์มองขึ้นไปยังพระบิดาบนสวรรค์ เพื่อถวายพระเกียรติและพระสิริแก่พระองค์ และมอบความกังวลใจของผู้ที่หิวกระหายให้กับพระเจ้า ด้วยเหตุนี้การอัศจรรย์จึงได้บังเกิดขึ้น พระบิดาได้มอบงานให้แก่พระบุตรที่จะเปิดหัวใจของผู้คน

ประการแรก พระเยซูได้ทดสอบสาวกเพื่อที่จะเห็นความเชื่อของเขาว่ากำลังเติบโตหรือว่าพวกเขายังคงผูกติดอยู่กับวัตถุนิยมและคิดถึงคำพูดทางโลกเมื่อพระองค์ถามฟิลิปเกี่ยวกับแหล่งของขนมปัง เราก็คงจะคิดถึงขนมปังแต่พระเยซูนั้นกลับคิดถึงพระบิดา เราคิดถึงเรื่องของเงินทองและค่าครองชีพที่สูง แต่พระเยซูคิดถึงผู้ช่วยจากสวรรค์ ทันทีนั้นฟิลิปคิดถึงค่าใช้จ่ายที่จะเพิ่มขึ้นมากกว่าที่จะคิดถึงเรื่องการเปลี่ยนแปลงความเชื่อ ใครก็ตามมองไปที่เงินทองจะล้มเหลวในการมองเห็นความเป็นไปได้ฝ่ายสวรรค์ การคำนวณของเหล่าสาวกนั้นก็สมเหตุสมผล มีขนมปังหรือแป้งจากโรงสีที่อยู่ใกล้ ๆ และไม่มีเวลาที่จะทำขนมปังแล้ว ผู้คนอยู่ที่นั่นและกำลังหิวโหยหลังจากที่ได้ฟังพระเจ้าเป็นเวลาที่นาน

ในทันทีนั้นเองพระวิญญาณก็เคลื่อนอันดรูว์ผู้สังเกตเห็นชายคนหนึ่งกับขนมปังห้าก้อนและปลาสองตัว เขาร้องเรียกเด็กคนนั้นและพูดว่า “โปรดให้สิ่งที่เจ้ามีคือขนมปังและปลาเถิด” อันดรูว์ประหวั่นพรั่นพรึงด้วยรู้ว่าจำนวนอาหารนั้นไม่เพียงพอแน่ ดังนั้นพระเยซูได้นำสาวกให้ยอมรับกับความล้มเหลว เพราะว่าพวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร หรือไม่รู้ถึงน้ำพระทัยของพระเจ้า และถึงสิ่งที่พระเยซูกำลังจะกระทำต่อไป พระเยซูได้สั่งสาวกให้จัดการคนซึ่งอยู่ที่นั่น และพวกเขาได้จัดให้พวกนั้นนั่งลงประหนึ่งว่าอยู่ในงานเลี้ยงใหญ่หญ้าที่เขียวขจีได้ปกคลุมพื้นซึ่งอาจเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อที่ได้ชูช่อขึ้นในท่ามกลางฝูงชนนั้น ชายหญิงและเด็กรวมห้าพันคนซึ่งเป็นจำนวนมาก และส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นพระเยซูและการงานของพระองค์มาก่อน แต่ก็ได้รับการวางรากฐานพระคำของพระองค์ไว้แล้ว

พระเยซูถือขนมปังขึ้นมาอย่างสงบและแก้ไขปัญหา เพื่อสำแดงฤทธิ์เดชที่สร้างสรรค์ของพระองค์ ในโอกาสนี้ พระองค์ได้วางมันไว้ต่อหน้าพระบิดา ทรงขอบพระคุณพระองค์สำหรับขนมปัง พระองค์เชื่อว่าพระเจ้าจะอวยพรสิ่งของจำนวนน้อยนิดนี้และขยายขึ้นเป็นทวีคูณเพื่อที่จะให้มันไหลล้นออกมา การขอบพระคุณเพื่อสิ่งเล็กน้อยและการที่พระองค์ให้เกียรติต่อพระบิดาเป็นเคล็ดลับของอัศจรรย์นี้ คุณยอมรับอย่างเป็นหนี้บุญคุณหรือไม่ ต่อสิ่งเล็กน้อยที่พระเจ้าให้กับคุณ หรือ เมื่อคุณได้รับแล้วคุณก็ยังบ่นว่าอยู่อีก คุณแบ่งปันสิ่งเล็กน้อยกับเพื่อน ๆ หรือไม่ พระเยซูไม่เห็นแก่ตัว ความรักของพระเจ้าอยู่ในพระองค์ และพระองค์ก็ถวายพระเกียรติต่อพระบิดาและแจกจ่ายพระพรของพระเจ้านั้นไปสู่คนทั้งมวล

การอัศจรรย์นี้ได้ถูกบันทึกลงในพระกิติคุณทั้งสี่ซึ่งได้ถูกแนะนำด้วยปราศจากการโอ้อวด มันค่อนข้างจะเป็นไปได้ที่ไม่มีใครนอกจากคนที่นั่งอยู่ใกล้พระคริสต์นั้นได้เป็นพยานในเรื่องนี้ และสังเกตว่าขณะที่พระองค์หักขนมปังปรากฎว่ามีขนมปังเพิ่มขี้น และอาหารนั่นก็ดูเหมือนไม่มีหมดสิ้น พวกเขายังคงกลับไปมาแจกจ่ายให้คนทั้งหมด ในขณะที่แต่ละคนจะเอาอาหารเท่าที่ต้องการไปนี่เป็นเครื่องหมายแห่งพระเมตตาคุณ พระเจ้าได้มอบการยกโทษและวิญญาณให้โดยปราศจากขนาดจงเอาไปส่วนที่ต้องการไป และจงเชื่อถึงขนาดที่คุณสามารถเอาไปได้ จงให้พรแก่ผู้อื่น อวยพรเขาในขณะที่คุณได้รับการอวยพร และดังนั้น คุณจะกลายเป็นแหล่งแห่งพระพรต่อผู้อื่นด้วย

ในเมืองคานาพระเยซูได้เปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่น และในเมืองโกลานพระองค์เปลี่ยนขนมปังห้าก้อนเป็นสิ่งที่เพียงพอสำหรับคนห้าพันคน น่าประหลาดใจ ที่ขนมปังยังเหลือในตอนท้ายของการเลี้ยงดู มากกว่าจำนวนที่มีเมื่อแรกเริ่มเสียอีก จำนวนของตะกร้าที่เต็มด้วยของเหลือมีจำนวนสิบสองตะกร้า และพระเยซูก็สั่งว่าอย่าทำให้เสียของ มันเป็นสิ่งที่น่าละอายที่ในวันนี้ผู้คนทิ้งอาหารที่เหลือลงไปในถังยะ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าทุกชั่วโมงคนเป็นพัน ๆ ต้องตายเพราะความอดอยาก อย่าทิ้งพระพรที่พระองค์ให้ด้วยการไม่ห่วงใย แต่จงรวมรวมเศษเล็กเศษน้อยของพระคุณไว้ คุณจะได้รับมากกว่าที่คุณสามารถครอบครองในของขวัญแห่งความเมตตาอารีของพระเจ้า

จงจินตนาการถึงท่าทีของเด็กหนุ่ม เมื่อพระเยซูเอาขนมปังออกจากมือของเขา และเขาเห็นขนมปังกำลังเพิ่มขึ้น ตาของเขาต้องถูกเปิดออกในความสงสัยแน่ ๆ เขาคงไม่มีวันลืมการอัศจรรย์ในครั้งนี้

คำอธิษฐาน: พระเยซู ในความอดทนและความรักของพระองค์ โปรดยกโทษที่เราขาดความเชื่อ สอนเรา ที่จะหันกลับจากความเศร้าโศกและไม่พึ่งพากำลังของตัวเอง แต่พึ่งพาแหล่งต่าง ๆ ที่มาจากพระเจ้า เราขอบคุณพระองค์ในความร่ำรวยฝ่ายวิญญาณที่พระองค์ให้กับเรา และสำหรับทรัพย์สิ่งของที่เรามี พระองค์จะอวยพรเราในวันแห่งการถ่อมใจในสิ่งที่มีอยู่ และช่วยเราไม่ปล่อยให้สิ่งใดสูญเปล่าหรือละเลยของประทานของเรา

คำถามที่:

  1. อะไรคือเคล็ดลับในการเลี้ยงดูคนห้าพันคน

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on March 12, 2020, at 02:11 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.140)