Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Turkish":
Home -- Turkish -- Romans - 061 (The Secret of Deliverance and Salvation of the Children of Jacob)
This page in: -- Afrikaans -- Arabic -- Armenian -- Azeri -- Bengali -- Bulgarian -- Cebuano -- Chinese -- ENGLISH -- French -- Hebrew -- Hindi -- Indonesian -- Malayalam -- Polish -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Spanish? -- Turkish -- Urdu? -- Yiddish

Previous Lesson -- Next Lesson

ROMALILAR - RAB Doğruluğumuzdur!
Elçi Pavlusun Romalılara Mektubu
BÖLÜM 2 - TANRI’NIN DOĞRULUĞU, ONUN SEÇİLMİŞLERİ OLAN YAKUP’UN ÇOCUKLARININ YÜREKLERİNİN KATILAŞMASINDAN SONRA BİLE, SARSILMAZ (Romalılar 9:1-11:36)
5. Yakup’un Çocuklarının Umudu (Romalılar 11:1-36)

d) Son Günlerde Yakup’un Çocuklarının Kurtuluşu ve Kurtarılmasının Sırrı (Romalılar 11:25-32)


ROMALILAR 11:25-32
25 Kardeşler, bilgiçliğe kapılmamanız için şu sırdan habersiz kalmanızı istemem: İsraillilerden bir bölümünün yüreği, öteki uluslardan kurtulacakların sayısı tamamlanıncaya dek duyarsız kalacaktır. 26Sonunda bütün İsrail kurtulacaktır. Yazılmış olduğu gibi: "Kurtarıcı Siyon’dan gelecek, Yakup’un soyundan tanrısızlığı uzaklaştıracak. 27 Onların günahlarını kaldıracağım zaman Kendileriyle yapacağım antlaşma budur." 28 İsrailliler Müjdeyi reddederek sizin uğrunuza Tanrıya düşman oldular; ama Tanrı’nın seçimine göre, ataları sayesinde sevilmektedirler. 29 Çünkü Tanrı’nın armağanları ve çağrısı geri alınamaz. 30 Bir zamanlar Tanrı’nın sözünü dinlemeyen sizler şimdi İsraillilerin söz dinlemezliğinin sonucu merhamete kavuştunuz. 31 Bunun gibi, İsrailliler de, sizin kavuştuğunuz merhametle merhamete erişmek için şimdi söz dinlemez oldular. 32 Çünkü Tanrı, merhametini herkese göstermek için herkesi söz dinlemezliğin tutsağı kıldı.

Pavlus mektubunu alanları, kan bağıyla kardeş olarak değerlendirdi ve bu değerlendirme üzerinden de; Tanrı’nın onların Babası olduğu kadar, kendisinin de Babası olduğunu açıkladı. Alın yazısı ve kaderle ilgili; tüm düşünceler, araştırmalar ve raporlar, diri olan İsa Mesih’in Babası, sevgi ve merhametle dolu bizim kutsal Babamız olan Tanrı’nın huzurundan başka hiç bir yerde “Tanrı yücedir” kavramını, teorik olarak dolduramaz.

Bu açılıştan sonra, Pavlus, göksel Baba’nın ona açık bir şekilde gösterene kadar anlayamadığı bir sırdan bahseder. Bu nedenle, Pavlus; tüm yorumculardan, vaizlerden ve teologlardan, Yakup’un çocukları hakkında, kendi felsefelerini getirmemelerini ama Tanrı’nın sözlerini dikkatle dinlemelerini ve uygulamalarını istedi. Tanrı’nın sözlerine dindar bir şekilde bağlı olanlar ve Kutsal Ruh’un sözlerini dinleyenler, göksel Babamız, Tanrı’nın sevgisinin sırrının bilgisinde kademeli olarak büyürken; kendi görüşlerini vaaz edenler, kendisini zeki ve sağduyulu olarak göreceği ve kısa sürede de kötü yola düşeceği için, risk alırlar.

Pavlus’un son günler hakkında bahsettiği sır, birçok parçayı içerir:

İsrail’in yüreklerinin katılaşması, altında oturanları güneşin ışınlarından koruyan ama görüş açısını ve kulaklarının işitmesini kısıtlayan, kalın kumaşlı bir çadıra benzer. Yapma becerileri olmasına rağmen; ne görürler, ne okurlar ne de duyarlar (Yeşaya 6:9-10). Hepsi değil ama Yakup’un çocuklarının birçoğu çetindir. İsa’nın öğrencileri ve elçileri ve ilk kilise, Vaftizci Yahya’nın kontrolünde samimi bir şekilde tövbe etti. Onları gelecek olan ve kurtarıcı olan Mesih’e hazırladı ve onlar da onun topluluğunda yaşadı ve onun tanrısal görkemini tecrübe ettiler.

Yeşaya’nın kitabına göre, İsa’nın açık bir şekilde onayladığı (Matta 13:11-15) ve Pavlus’un üzüntülü bir şekilde detaylarını verdiği (Elçilerin İşleri 28:26-28) yüreklerin katılaşması, gelecek olan Mesih’ten 700 sene önce başladı (Yeşaya 6:5-13). Yahudiler Krallarını çarmıha gerilmesi için teslim ettiklerinde ve konut kurmuş olan Kutsal Ruh’u reddettiklerinde, bu yürek katılaşması bir toplumsal teröre döndü. Sonra da Romalılar, onları birer köle olarak, dünyanın birçok yerine sattılar.

Yahudiler’in yüreklerinin katılığı, sonsuza kadar devam etmeyecek. Ancak diğer toplumların inananlarının sayısı tamamlanana kadar devam edecektir. Diğer toplumların günahkârlarının çağrılması tamamlandığında, Rab Yahudiler’e, tövbe ve yeniden doğmaları için, yeni bir şans daha verecek. Ama Pavlus’un heyecan verici bir konu olarak kilise ve insanlık tarihinde bahsettiği, son günlerde kurtarılacak olan tüm İsrailliler kimlerdir? (Not: Şu anki araştırmanın siyasetle bir ilgisi ve bağlantısı yoktur. Tamamen ruhsal bir araştırmadır.)

a) Bugün, Yahudilerin ¾’ü 52 ülkede dağılmış bir şekilde yaşarken, ¼’ü İsrail topraklarında yaşamaktadır.

b) “Tüm İsrail” tanımlaması; dinsel Ortodoks Yahudileri mi yoksa her hangi bir dine bağlı olmayan liberal Yahudileri mi gösteriyor?

c) İsrail topraklarında yaşayan; Dürzî, Hıristiyan ve Müslümanlar vardır ve İsrail pasaportu taşımaktadırlar. “Tüm İsrail” tanımlamasına bunlar da dâhil midir? Hayır, onlar kesinlikle dâhil değildir.

d) Rab ön bildirisinde, Yeşaya’ya: “Ama devrildiği zaman kütüğü kalan, yabanıl fıstık ve meşe ağacı gibi, kutsal soy kütüğünden çıkacak” (Yeşaya 6:11-13), diyerek kutsal topluluk haricinde, İsrail’den kimsenin kurtulamayacağını bildirdi. Bu örnek ise; halktan geriye kalanların kutsal bir tohum ve Tanrı’nın dünyadaki diri kilisesi olacağıdır. Bu onların Mesih’e olan inancını ve onların kurtuluşunu gösterir.

e) Rab, vahyinde hizmetkârı Yuhanna’ya; meleklerinin, İsrail’in her bir oymağından on iki bin kişiyi mühürleyeceğini bildirdi. Bu nedenle, tüm oymaklar değil ama tam bir seçim mühürlenmiş olacaktır. Dan oymağı, Tanrı’nın Musa ve halkıyla yaptığı antlaşmaya istekli olarak uymadıkları için, bu on iki oymağın içine dahil edilmemiştir. Geriye kalanlar kurtarılmazken, sadece yüz kırk dört bin insan mühürlenmiştir (Vahiy 7:4-8)

f) Elçi Pavlus, Romalılara yazdığı mektupta, tüm Yahudiler’in gerçekten Yahudi olmadıklarını bildirmiştir. Ama sadece içten Yahudi olan ve yüreğinin sünnetiyle sünnet olan Yahudi’dir ve yeniden doğmuştur (Romalılar 2:28-29). Ancak, Yahudi bir anneden doğanlar, Mesih’in kanı ve onun Kutsal Ruh’undan yeniden doğmadıkça, ruhsal gerçekler açısından değil ama insan hakları açısından, Yahudi’dir. İsa, vahyinde, bazı Yahudiler’in, aslında, Yahudi olmadıklarını iki kez bildirmiştir (Vahiy 2:9; 3:9)

g) Yuhanna’nın müjdesinde ve vahyinde, Yahudiler’in “bedenini delmiş oldukları kişiye bakacaklarını” okuyoruz. Bu peygamberlik, Mesih’in ikinci gelişinin son anında, geriye kalanların dinsel dönüşüm geçireceğini gösteriyor.

h) Peygamber Zekeriya, Rab’bin Davut’un evine ve Yeruşalim’deki halkın üzerine lütfu ve yakarış ruhunu dökeceğini ve sonrasında da onların ona yani böğrünü deldiklerine bakacaklarını bildiriyor (Zekeriya 12:10-14). Bu ön bildiri Yahudiler’in tövbesini ve son gündeki kırılmışlıklarını göstermektedir (Matta 23:37-39).

Özet: Mesih’in gözünde, kimin gerçek İsrail olduğu konusunda ısrarcı olmamalıyız. Kutsal Kitap, bu ismin siyasi bir yapıyı ya da bir ırkı göstermediğini ama aslında ruhsal bir gerçeklik olduğunu öğretiyor. Bu günlerde, Orta Doğu’da, Avrupa’da ve A.B.D.’de Yakup’un binlerce çocuğunun, yeniden doğuşmuş olan gerçek seçilmiş halkını ve Mesih’in ruhsal bedenini keşfediyoruz. Bu sayının ne kadar daha çoğalacağını bilmiyoruz ama kendi vatanlarında Mesih karşıtlarının ellerinden şiddetli ve kanlı işkencelerle acı çektiklerini biliyoruz. Yine de, Mesih’in kendisi şehitlerinin ruhlarını toplayacak ve onları kutsal tahtına götürecek (Vahiy 13:7-10; 14:1-5).

Her kim Pavlus’un Romalılar’a yazdığı mektubu derinlemesine anlarsa (Romalılar 11:26-27), bu ön bildirinin Yakup’un çocuklarının kurtuluşuyla ilgili olarak kesin detaylar verdiğini fark edecektir:

a) Kurtarıcı inançsızlığı ve ahlaksızlığı Yakup’un çocuklarından def edecektir.

b) Hepsi de, Yeremya Kitabında da açıklandığı gibi (Yeremya 31:31-34), yeni antlaşma uyarınca günahlarından bağışlanma alacaklardır. Bu, Mesih’in öğrencileriyle yaptığı (Matta 26:26-28) yeni antlaşmanın ve vaatlerinin tamamlandığının bir göstergesidir.

Pavlus, dindar Yahudi ulusunun bu antlaşma nedeniyle müjdenin düşmanı olduğunu bildirir. Ancak, bu zorluk, Mesih aracılığıyla kurtuluşun farkına varmaları ve imanla Tanrı’nın lütfuna sarılmaları nedeniyle, hor görülen bu halkın büyük bir kazanım sağlamasına neden olmuştur.

Aynı zamanda, Yahudi olmayanların elçisi, Roma kilisesine düşman olan bu Yahudiler’e; babalarının imanları ve sadakatlerindeki seçimleri nedeniyle, hala, Tanrı’nın sevgilileri olduklarını bildirdi. Bunun için, Tanrı tarafından seçilmiş olan, seçimini reddetse ve günah işlese bile, kesintisiz bir şekilde, seçilmiş olarak kalmaya devam eder. Tanrı’nın inananlara vermiş olduğu ruhsal armağanlar ve ayrıcalıklar, onun değişmez sadakatine aittir (Romalılar 11:29). Bu nedenle, seçimimizden ve hayatımızın kutsanmasından, asla, şüpheye düşmemeliyiz ama tıpkı bir çocuğun babasının sözlerine güvendiği gibi, Tanrı’nın sözüne güvenmeliyiz.

Pavlus Romalılar 11:30-31’de, Yakup’un çocuklarının kurtuluşuyla ilgili olarak, mektubunun ikinci bölümünün amaç ve hedeflerini tekrarlıyor. Bu ilkeleri, Roma’daki kilisenin düşmanlarının akıllarını zorlamak için çabalar:

a) Siz yeni inananlar, geçmişte inançsız, Tanrı’ya karşı itaatsiz ve günahkârlardınız.

b) Şimdi ise, İsa Mesih ve ondaki imanınız aracılığıyla, Tanrı’nın merhameti ve lütfunu aldınız.

c) Bu kurtuluşu almak, Yahudiler’in itaatsizlikleri ve Tanrı’nın Oğlu’nu reddetmeleri nedeniyle mümkün oldu.

d) Bu nedenle, kurtaran imanla kabul ettiğiniz sizlere verilen merhamet nedeniyle de Yahudiler itaatsiz ve günahkâr oldular.

e) Ki, ayrıca, sınırsız merhamet de alabilsinler.

Sonuç olarak, Pavlus’un Romalılara Mektubunun ikinci bölümünü anlamak isteyenler, bu ilkeyi iyice anlamalıdır ve bu kaybolmuş insanların kurtulması için de dua ve yakarışlara dönmelidirler.

Pavlus bu ilkeleri, ustaca gözlemledi ve o ilkeleri Tanrı’ya hayranlığı ve tapınması için bir temel olarak ortaya koydu. Eğer kendileri için hazırlanmış olan kurtuluşu imanla kabul ederlerse, onlar üzerinde tekrar merhametini verebilmek için, Yahudilerin itaatsizlik ve başkaldırıya düşmesine izin verdiği için, Kutsal Olan’ı yüceltti (Romalılar 11:32).

Pavlus; Tanrı son günlerde sevgisinden dolayı, herkesin günahlarını bağışlayacak ve cehennemi de, kurtulmak isteyen ya da istemeyenler ve küfür içinde olanlardan boşaltacak diyerek, herkes için mutlak bir uzlaşmayı vaaz etmiyor. Bu, Tanrı’nın Şeytan’ı kurtarmasını isteyenlerin inancıdır ve bu nedenle de, onunla birlikte cennete girebilmek için, Şeytana taparlar. Tanrı sevgi ve gerçek olduğundan ve onun adaleti bölünemez olduğundan, bu hayalperestlik ve şımarıklıktan başka bir şey değildir.

İsa bu sorun hakkında daha makulken, Pavlus Yahudiler’in, Kurtarıcı’ya iman aracılığıyla, kurtarılmış olmalarını ve tövbe etmelerini umut etti. Yargı günüde, vahyine uygun olarak, yoksulları sevmeyenlere diyecek ki: “Ey lanetliler, çekilin önümden! İblis ile onun melekleri için hazırlanmış sönmez ateşe yollanın!” (Matta 25:41). Yuhanna’nın Vahiy Kitap’ı da bu korkunç gerçeği onaylar (Vahiy 14:9-14; 20:10-15; 21:8).

DUA: Göklerdeki Babamız, senin vaatlerin doğrudur ve her zaman tamamlandığı için bizler coşku dolu ve sevinçliyiz. Her oymaktan, samimi bir şekilde tövbe eden, Mesih’in kefaretini kabul eden ve esenlik armağanını alan, Yakup’un çocuklarından oluşan kutsal topluluğun için sana şükrederiz. Kutsal Ruh’un gücünde yürümemiz, onun gücü aracılığıyla emirlerine itaat edebilmemiz ve gelecek olan sevgili Kurtarıcımız’ı dört gözle bekleyebilmemiz için, bize ve halkımıza yardım et. Amin.

SORULAR:

  1. Tanrı’nın vaatleri neden, asla, başarısız olmaz ama sonsuza dek devam eder?
  2. Ruhsal İsrail’in hepsi kimlerdir?

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on October 25, 2012, at 12:15 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)