Previous Lesson -- Next Lesson
०५ – तेस्रो आज्ञाः परमेश्वरको नाम व्यर्थमा नलिनु
प्रस्थान २०ः७
तैंले परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरको नाउँ व्यर्थमा नलिनू, किनकि उहाँको नाउँ व्यर्थमा लिनेलाई परमप्रभुले निर्दोष ठहराउनुहुनेछैन।
०५.१ – ईश्वरको नाम
मानिस आफ्नो सृष्टिकर्ता बिना बाँच्न सक्दैन। ऊ ईश्वरको स्वरूपमा सृष्टि गरिएको थियो, तर उसले उहाँलाई छोड्यो। त्यसबेलादेखि, ऊ आफ्नो हराएको घर खोज्दै र आफ्नो लुकेको स्रोतको चाहना गर्दै यस संसारको उजाडस्थानमा भौंतारिएको छ । त्यसबेलादेखि मानिसले हजारौं विकल्प देवताहरू बनाएका छन्,जसको उग्र देखिने अनुहारले मानिसको अव्यक्त डर र चाहनालाई मात्र प्रतिबिम्बित गर्दछ। उसले जादुई मन्त्र, हत्केला पढ्ने र राशिफलमा पैसा खर्च गर्छ, जसले कुनै सुरक्षा प्रदान गर्दैन। मुस्लिमहरूले कालो ढुङ्गालाई श्रद्धापूर्वक चुम्बन गर्छन् मानौं यसले स्वर्गबाट आएको आत्मालाई स्थापित गरेको छ। बौद्धहरूले बुद्धको सुनौलो मूर्तिको पूजा गर्छन् जुन यसको आत्मिक रूपमा अज्ञानी अनुयायीहरूमा अनउत्तरदायी रूपमा मुस्कुराउँछ।
परमप्रभुले आफैंलाई प्रत्यक्ष रूपमा प्रकट गर्नुभयो, “म परमप्रभु हुँ, परमप्रभु हुँ”, मानिसहरूको खोजी समाप्त हुनुपथ्र्यो। जलिरहेको पोथ्रामा उहाँको उपस्थिति ऐतिहासिक थियो, किनकि परमप्रभुले आफैं प्रकट हुनुभयो र आफ्नो नाम घोषणा गर्नुभयो। पुरानो नियम र नयाँ नियमभरि परमेश्वरका अनेकौं प्रकाशहरू छन्। बाइबलले हामीलाई त्रिएक परमेश्वरको लागि ६३८ नाम र गुणहरू दिन्छ। सेमिटिक भाषाहरूमा प्रत्येक गुण अर्को नाम हो। त्यसैले, परमेश्वर धर्मी मात्र हुनुहुन्न, तर उहाँ धर्मी हुनुहुन्छ जसमा सबै धार्मिकता केन्द्रित छ। उहाँ पवित्र मात्र हुनुहुन्न, तर उहाँ पवित्रताले भरिपूर्ण पवित्र हुनुहुन्छ। यी प्रत्येक नाम उहाँको महिमाको किरण हो। तैपनि अन्य कुनै पनि नाम भन्दा बढी प्रयोग हुने नाम यहोवा हो (पुरानो नियममा ६,८२८ पटक)। यो नामको अर्थ सर्वशक्तिमान पालनकर्ता, पवित्र, निर्दोष, इतिहासका प्रभु हो, जसले कहिल्यै आफ्नो विश्वासयोग्यता परिवर्तन गर्नुभएको छैन र कहिल्यै परिवर्तन गर्नुहुने छैन।
०५.२ – नयाँ नियममा प्रभु
नयाँ नियममा नासरतका येशूको व्यक्तित्वको रूपमा प्रभु आफैं अवतार लिनुभयो। स्वर्गदूतहरू, अगमवक्ताहरू र सबै विश्वासीहरूले “येशू प्रभु हुनुहुन्छ“ भनेर स्वीकार गर्छन् र सहमत छन्। तैपनि येशूले आफ्नो महिमा गर्नुभएन, तर सधैं आफ्नो स्वर्गीय पितालाई सम्मान गर्नुभयो। वास्तवमा, उहाँले हामीलाई प्रार्थना गर्न सिकाउनुभयो, “स्वर्गमा हुनुहुने हाम्रा पिता। तपाईंको नाम पवित्र होस्।“ यस प्रार्थनामा, पिताको नाम सबै अन्य नामहरू भन्दा पहिले र माथि सम्मानित, महिमित र पवित्र गरिएको छ। येशूद्वारा परमेश्वर पिताको प्रकाशले हामीलाई परमेश्वरको ज्ञानको उच्चतम स्तरमा उचालेको छ।
प्रभु येशू नम्रताको अवतार हुनुहुन्थ्यो। उहाँले पवित्र जन र सबै पापीहरू बीचको मेलमिलापलाई शर्मको क्रूसमा आफ्नो मृत्युद्वारा पूरा गर्नुभयो। “यसकारण परमेश्वरले उहाँलाई अति उच्च पार्नुभयो र उहाँलाई त्यो नाम दिनुभयो जुन हरेक नामभन्दा माथि छ, कि येशूको नाममा स्वर्गमा भएकाहरू, पृथ्वीमा भएकाहरू, र पृथ्वीमुनि भएकाहरू सबैले घुँडा टेक्नुपर्छ, र हरेक जिब्रोले परमेश्वर पिताको महिमाको लागि येशू ख्रीष्टलाई प्रभु हो भनी स्वीकार गर्नुपर्छ” (फिलिप्पी २ः९–११)। पवित्र आत्माले त्यसबेलादेखि नै येशूको मूल नामको महिमा गर्दै आएको छ र हामीलाई उहाँ “प्रभु” हुनुहुन्छ भनी आश्वासन दिन्छ। साथै, पवित्र आत्माले हामीलाई परमेश्वर, पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको एकताको आश्वासन दिन्छ। प्रेमको एकताले हाम्रा परमेश्वरको सारलाई पूर्ण रूपमा वर्णन गर्दछ। दाऊदले पहिले नै प्रकाश सुनेका थिएः “प्रभुले मेरा प्रभुलाई भन्नुभयो, “मेरो दाहिने हातपट्टि बस, जबसम्म म तिम्रा शत्रुहरूलाई तिम्रो पाउदान बनाउँदैन” (भजनसंग्रह ११०ः१)।
०५.३ – परमेश्वरको नाम जान्नुको अर्थ के हो?
यदि कोही अन्जान शहरमा आउँछ भने, उसले त्यहाँ चिनेको कसैको ठेगाना पाउँदा खुसी हुन्छ। उसले आफ्नो साथीलाई फोन गर्न सक्छ र मार्गदर्शन र मद्दत माग्न सक्छ। त्यो मानिस धन्य हो जसले परमेश्वरको साँचो नाम जान्दछ र आफ्नो “टेलिफोन नम्बर“ राख्छ (भजनसंग्रह ५०ः१५)ः “संकटको दिनमा मलाई पुकार्; म तँलाई छुटकारा दिनेछु, र तैले मेरो महिमा गर्नेछस्।“ स्वर्गमा हाम्रा जीवित प्रभु सुत्नुहुन्न, र उहाँ हाम्रो आत्मिक टेलिफोन कलहरूको उत्सुकतापूर्वक प्रतीक्षा गर्नुहुन्छ।
पवित्र परमेश्वरसँगको हाम्रो प्रत्येक भेटले पापमा हाम्रो संलग्नता, हाम्रो एक्लोपन र हराएकोपनलाई स्पष्ट रूपमा उजागर गर्दछ। उहाँको पवित्रताको महिमाले हाम्रो उथलपुथल नैतिकता प्रकट गर्दछ र हाम्रो झूटो मानवतावादलाई वास्तवमा के हो भनेर देखाउँछ। परमेश्वरको भलाइले हामीलाई हाम्रा पापहरू स्वीकार गर्न प्रोत्साहित गर्दछ र उहाँको नम्रताले हाम्रो विषाक्त घमण्डलाई उजागर गर्दछ। परमेश्वरको नाम जान्दा टुटेका मानिसहरूलाई व्यक्तिगत रूपमा परमेश्वरसँग सम्पर्कमा रहन सम्भव बनाउँछ।
परमेश्वरमाथिको हाम्रो बढ्दो विश्वासले हामीलाई तेस्रो आज्ञामा जरा गाडिरहन्छ किनकि उहाँले भन्नुहुन्छ, “म परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वर हुँ“, जहाँ स्वामित्व सर्वनाम “तिम्रो“ ले पवित्र परमेश्वरलाई आफ्ना सृष्टिहरू, पापीहरू, अयोग्य र कमजोरहरूसँग पहिचान गराउँछ भन्ने संकेत गर्छ। उहाँले तिनीहरूलाई आफ्नो विश्वासयोग्यता र सुरक्षाको आश्वासन दिनुहुन्छ। नयाँ नियम अनुसार, उहाँले हामीलाई परमेश्वरको परिवारमा समावेश गर्नुहुन्छ, जहाँ येशू शिर हुनुहुन्छ र हामी उहाँको आात्मिक शरीरका काम गर्ने सदस्यहरू हौं। परमेश्वर पिता आफ्ना छोराछोरीहरूसँग एक मन र एक आत्मा हुन चाहनुहुन्छ र यस दुष्ट पुस्तालाई बचाउन तिनीहरू मार्फत काम गर्न चाहनुहुन्छ। उहाँको दयामा, उहाँले तिनीहरूलाई उहाँको नाममा विश्वास गर्न र कार्य गर्न अधिकार दिनुहुन्छ।
०५.४ – व्यर्थमा परमप्रभुको नाम लिने
हामी यस्तो संसारमा बाँचिरहेका छौं जहाँ बाइबलमा परमेश्वरको प्रकाशहरूले गहिरो प्रभाव पारेको छ तर थोरै मानिसहरूले मात्र उहाँमाथि पूर्ण हृदयले विश्वास गर्छन्। यदि मानिस परमेश्वरको उपस्थितिमा रहेन भने, उसले परमप्रभुको नाम व्यर्थमा प्रयोग गर्नेछ। त्यस्ता मानिसहरूले उहाँलाई उदासीनताका साथ प्रयोग गर्छन् मानौं तिनीहरूले व्यर्थको पैसा तिरिरहेका छन्। नयाँ जन्मेका ख्रीष्टियनहरूले पनि आफ्नो बेकारको कुराले पवित्र आत्मालाई शोकित पार्न सक्छन्। तिनीहरू परमेश्वरको नाम बोल्ने बारेमा सोचविचार गर्दैनन्। तेस्रो आज्ञाले हामीलाई परमप्रभुको नाम व्यर्थमा बोल्नबाट चेतावनी दिन्छ र बचाउँछ।
नाममात्र ख्रीष्टियनहरूले परमेश्वरको नाम निरन्तर तर विचारहीन रूपमा बोल्छन् जब तिनीहरू भन्छन्, “हे परमेश्वर! परमेश्वरद्वारा!“ आदि। तिनीहरू केही बच्चाहरू जस्तै हुन् जो टेलिफोनसँग खेल्छन्, नम्बर छान्छन्, तर फोनको जवाफ दिन छिटो दौडने व्यक्तिसँग कुरा गर्दैनन्। स्पष्ट रूपमा यदि तिनीहरूले यो बारम्बार गरिरहे भने, बोलाइएको व्यक्ति रिसाउनेछ र विचलित पार्ने घण्टी सुन्न बन्द गर्नेछ। जब हामी उहाँलाई पुकार्छौं तब परमेश्वरले सुन्नुहुन्छ। उहाँको नाम बोल्दा तपाईं के सोच्नुहुन्छ? यदि तपाईंले उहाँको नाम विचार नगरी प्रयोग गर्नुभयो भने, यसले तपाईंको जीवनको कति थोरै भाग परमप्रभुको सामु बित्छ भनेर देखाउँछ।
०५.५ – मुस्लिमहरूले अल्लाहको नाम उच्चारण गर्दै
एक मुस्लिमले अल्लाहको नाम बारम्बार उच्चारण गर्नुपर्छ, यो आशामा कि ऊ धर्मी ठहरिनेछ र भरोसायोग्य, धर्मी र विश्वासयोग्य देखाइनेछ। उसले विश्वास गर्छ कि उसले जति धेरै अल्लाहको नाम बोल्छ, त्यति नै उसका पापहरू क्षमा हुन्छन्। यो धारणाले उपासनाको खोक्रो रूपलाई जन्म दियो जसको व्यर्थमा अल्लाहको नाम उच्चारण गर्नु अभिन्न अंग हो। यस बिन्दुमा यो बुझ्नु आवश्यक छ कि एक मुस्लिमको अल्लाहसँग व्यक्तिगत सम्बन्ध छैन। अल्लाहसँगको उसको कुराकानी केवल एक सेवकको गनगन हो जसले आफ्नो विस्मयकारी मालिकलाई जवाफ दिन्छ, र तैपनि उसलाई थाहा छैन कि उसको मालिकले सुनिरहेको छ कि छैन।
यसबाहेक, दैनिक प्रार्थनाहरू निर्देशित अनुष्ठानहरू हुन्। औसत मुस्लिमले हरेक दिन आफ्नो पाँच प्रार्थनाको समयमा सत्र पटक, चुपचाप वा श्रव्य रूपमा फातिहा (सूरा अल–फातिहा) पढ्नुपर्छ। लगभग एक सय करोड मुस्लिमहरूले संसारभरि अरबीमा फातिहा पढ्नुपर्छ, यद्यपि ८० करोड भन्दा बढी मुस्लिमहरूले अरबी बुझ्दैनन्। दुर्भाग्यवश, केही मानिसहरूले र केही चर्चहरूमा आराधाना सेवाहरूको समयमा पनि प्रभुको प्रार्थनालाई विचारै नगरी दोहोर्याउँछन्।
०५.६ – शंकास्पद प्रार्थना र बेकारका तर्कहरू
मुस्लिमहरूले मात्र विचार नगरी आफ्ना अनुष्ठानहरू पढ्दैनन् तर असंख्य ईसाईहरूले पनि आफ्ना प्रार्थनाहरू गाउँछन् जसरी आमाले आफ्नो बच्चा सुत्दा गीत गाउँछिन्। हामी कसरी उहाँबाट उत्तरको आशा नगरी परमेश्वरलाई पुकार्ने, वा व्यापार वा तुच्छ कुराहरूको बारेमा सोच्दै परमेश्वरसँग कुरा गर्ने हिम्मत गर्छौं? यदि, उदाहरणका लागि, हामीले हाम्रो देशको प्रमुखलाई आफैं भेट्ने र उहाँसँग एकान्तमा कुरा गर्ने अवसर पायौं भने, के हामी प्रत्येक शब्दको बारेमा पहिले नै सोच्ने र तौल गर्ने थिएनौं र हामीले यो भन्नु अघि? र के परमेश्वर हाम्रो लागि मानिस भन्दा कम महत्त्वपूर्ण हुनुहुन्छ? यदि कसैले सोचविचार नगरी प्रार्थना गर्छ भने, उसले परमेश्वरलाई घृणा गर्छ।
धर्मशास्त्रीहरू कहिलेकाहीं तेस्रो आज्ञा उल्लङ्घन गर्ने र पवित्र आत्मालाई शोक गर्ने कगारमा हुन्छन् जब तिनीहरूले बाइबल अध्ययन गर्छन् र परमेश्वरका गुणहरू र चमत्कारी कार्यहरू छलफल गर्छन् मानौं कि तिनीहरूले उहाँको उपस्थिति महसुस नगरी कुनै वैज्ञानिक प्रयोगशाला प्रयोगको बारेमा छलफल गरिरहेका छन्। हामी परमेश्वरको बारेमा वस्तुनिष्ठ, तटस्थ कुराकानी गर्न सक्दैनौं किनभने परमेश्वर कुनै अवधारणा वा चीज हुनुहुन्न। उहाँ जीवित व्यक्ति हुनुहुन्छ र हामीसँग सधैं उपस्थित हुनुहुन्छ। उहाँले हाम्रो कुराकानी सुन्नुहुन्छ र उहाँले टाढाबाट हाम्रा विचारहरू जान्नुहुन्छ। त्यसकारण, कुनै पनि धर्मशास्त्रीय अध्ययन जुन परमेश्वरको भय र उहाँको श्रद्धाबाट मुक्त छ, निस्सन्देह तेस्रो आज्ञाको उल्लङ्घनतर्फ डोर्याइरहेको छ।
०५.७ – परमेश्वरको नामको पापपूर्ण प्रयोग
धर्म होस् जो कोहीलाई जसले जानाजानी परमेश्वरको वचनलाई बङ्ग्याउँछ, यसको उपहास गर्छ वा यसको बारेमा मजाक गर्छ! तिनीहरूले सबै नामहरू भन्दा माथि रहेको नामको दुरुपयोग गरिरहेका हुनेछन् र उहाँप्रति कुनै डर वा आदर देखाउँदैनन्। त्यसकारण, हामीले कहिल्यै पनि परमेश्वरको वचनमा हाँस्न अरूसँग सामेल हुनु हुँदैन। बरु, हामीले उपहास गर्नेहरूलाई चेतावनी दिनुपर्छ र परमेश्वरको पक्षमा उभिनुपर्छ। पुस्तक र चलचित्र लेखकहरूलाई धार्मिक शब्दहरूको गहिरो प्रभाव थाहा छ र तिनीहरूको निर्माणमा प्रयोग गर्छन्। तर तिनीहरू “पाप“, “नरक“ वा “नाश“ जस्ता शब्दहरूलाई शाब्दिक रूपमा लिँदैनन्, तिनीहरूले तिनीहरूलाई धर्मनिरपेक्ष अर्थले भर्छन्। तिनीहरूको आफ्नै शब्दहरू तिनीहरूमाथि फर्कनेछन् र तिनीहरूलाई निन्दा गर्नेछन्।
मानिसहरू प्रायः अरूसँग रिसाउँछन्, र तिनीहरूको क्रोधमा तिनीहरू परमेश्वर, अल्लाह वा येशू जस्ता शब्दहरूले सराप्छन्। तिनीहरू तिनीहरूको बारेमा सोचविचार नगरी शपथ लिन्छन् वा धिक्कार र अन्य धार्मिक तथ्यहरूको बारेमा बोल्छन्। एक पटक एक पादरीले एउटा ढुङ्गाबाट भएर गए र उसलाई गाली र सराप गरिरहेको सुने, त्यसैले उनले उसलाई सोधे, “के तिमी सधैं यति ठूलो स्वरमा प्रार्थना गर्छौ?“ त्यो मानिस अलमल्लमा पर्यो र जवाफ दियो, “म प्रार्थना गरिरहेको थिइनँ।“ त्यसैले पास्टरले भने, “तर मैले तिमीलाई परमेश्वरको नाम पुकारिरहेको सुनेको छु र उहाँले तिमीलाई पक्कै पनि जवाफ दिनुहुनेछ।” मजदुरलाई उसको बाटोमै रोकियो।
धेरैजसो मानिसहरूले एकअर्का विरुद्ध र आफ्नै आफन्तहरू विरुद्ध पनि खुलेआम गालीगलौज गर्छन्। यी शब्दहरू पछाडि गहिरो घृणा लुकेको छ। येशूले यस्ता श्रापहरूलाई हत्या जस्तै ठान्नुहुन्छ किनभने तिनीहरूले मानिसमा परमेश्वरको छविलाई अशुद्ध पार्छन्।
०५.८ – परमेश्वरको चेतावनीः गम्भीर दण्ड
तेस्रो आज्ञामा गम्भीर चेतावनी छ, “परमेश्वरको नाम व्यर्थमा प्रयोग गर्ने जो कोहीलाई पनि परमेश्वरले अवश्य पनि दण्ड दिनुहुनेछ।” यस चेतावनीको बावजुद, केही मानिसहरूले केही दुष्ट काम ढाकछोप गर्न र जानाजानी आफ्नो अन्यायलाई उचित ठहराउन परमेश्वरको नाम प्रयोग गर्छन्। झूट र कपट ढाकछोप गर्न प्रभुको नाम व्यर्थमा बोल्ने मानिसलाई धिक्कार! आजकल मानिसहरूले एकअर्कालाई विश्वास गर्न गाह्रो छ किनभने तिनीहरूले प्रभुको नाममा शपथ खाँदा पनि सत्य बोल्दैनन्। येशूले हामीलाई शपथ खान स्पष्ट रूपमा निषेध गर्नुहुन्छ, “तिम्रो ’हो’ ’हो’ होस्, र तिम्रो ’होइन’ ’होइन’ होस्। किनकि यी भन्दा बढी जे छ त्यो दुष्टबाट हो” (मत्ती ५ः३७)। यदि हामी शपथ खान्छौं र झूट बोल्छौं भने, हामी मानिसहरूलाई मात्र होइन तर परमेश्वरलाई पनि झूट बोल्छौं। झूटो शपथ तेस्रो आज्ञा अन्तर्गत पर्छ जसले हामीलाई प्रभुको नाम व्यर्थमा बोल्न विरुद्ध चेतावनी दिन्छ। त्यसैले बाइबलले भन्छ, “परमप्रभुको डर बुद्धिको सुरुवात हो।“ हामी सबैलाई प्रभुको डर चाहिन्छ नत्र हामी पापमा फस्नेछौं।
परमेश्वरले त्यसलाई घृणा गर्नुहुन्छ जसले उहाँलाई चिन्छ तर समस्याको समयमा उहाँलाई पुकार्दैन वा उहाँको उत्तर वा मार्गदर्शनको अपेक्षा गर्दैन, बरु सिधै ज्योतिषीकहाँ जान्छ जसले परमप्रभुको नाम व्यर्थमा बोल्छ र भूत, वर्तमान र भविष्य प्रकट गर्ने दाबी गर्छ (व्यवस्था १८ः९)। परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “र जो व्यक्ति भूतप्रेत र परिचित आत्माहरूतिर फर्कन्छ, तिनीहरूसँग व्यभिचार गर्न, म त्यो व्यक्तिको विरुद्धमा हुनेछु र त्यसलाई त्यसका मानिसहरूबाट अलग गर्नेछु” (लेवी २०ः६)। मृतकहरूसँग सम्पर्क स्थापित गर्न र तिनीहरूबाट सुचनाहरू प्राप्त गर्न पनि निषेध गरिएको छ। यस्ता पापहरूले मानिसलाई निर्विवाद रूपमा परमेश्वरबाट अलग गर्छ र त्यसको हृदय शैतान र त्यसका आत्माहरूको लागि खोल्छ। परमेश्वरको नजरमा, यस्तो अविश्वास व्यभिचार जस्तै हो। यो आफ्नी पत्नीप्रति अविश्वासी हुने र आफ्नी पत्नीको पैसा वेश्याहरूमा खर्च गर्ने मानिस जत्तिकै भयानक छ। त्यसैले यो अचम्मको कुरा होइन कि परमप्रभुले यस्ता अभ्यासहरूलाई “आत्मिक व्यभिचार“ (लेवी २०ः६) र त्यस्ता मानिसहरूलाई “दुष्ट र व्यभिचारी पुस्ता“ भन्नुभएको छ।
अफ्रिका र एसियामा मानिसहरूले आफूलाई दुष्टबाट बचाउनको लागि ताबीज बोक्छन्। तिनीहरूले यी वस्तुहरूको लागि धेरै पैसा तिर्छन् र तिनीहरूमा विश्वास गर्छन्। व्यापार सफल बनाउन र जोडीहरू बीच प्रेम जगाउनको लागि तिनीहरू “ताबीज पत्रहरू“ पनि लेख्छन्। यी अन्धविश्वासहरू पालना गर्ने राष्ट्रहरूले साँच्चै परमेश्वरलाई चिन्दैनन्। केही देशहरूमा तिनीहरूले टेलिभिजन कार्यक्रमहरूमा जादूटोना, अन्धविश्वास र जादूटोना पनि देखाउँछन्। हामी, ईसाईहरूको रूपमा, यी कार्यक्रमहरू र शिक्षाहरूलाई भोला दर्शकहरूमाथि शैतानी आक्रमणहरू ठान्छौं। तिनीहरूले नरकको ढोका खोल्नु भन्दा कम केही गर्दैनन्। तैपनि प्रभुले हामीलाई यी सबै खतराहरू विरुद्ध स्पष्ट रूपमा चेतावनी दिनुहुन्छ किनकि तिनीहरूले हामीलाई उहाँबाट अलग गर्छन्। केवल येशूले मात्र यस्ता मानिसहरूलाई बन्धनबाट मुक्त गर्न सक्नुहुन्छ। राशिफल पढ्नु, हत्केलाहरू पढ्नु र आत्माहरूलाई जादू गर्न उड्नु नरकको छोटो बाटो हो। भारतका धेरै होटलहरूमा ज्योतिषीहरू छन् जो प्रत्येक पाहुनाको भाग्य पढ्न पर्खिरहेका छन्। तिनीहरूले दुष्ट आँखाबाट बच्न तीरले छेडिएका आँखाहरूको चित्र पनि कोर्छन्। कोहीले आफ्नो कारमा ताबीज झुण्ड्याउँछन्, आफ्नो घरमा घोडाको नाल र विपत्तिबाट बच्न काठ छुन्छन्। यस्ता मानिसहरूले आफ्ना स्वर्गीय पिता परमेश्वरको विधिविधानमा भन्दा अन्धकारको शक्तिमा बढी विश्वास गर्छन्। यी अभ्यासहरूका कारण तिनीहरू यस युगको शक्तिको बन्धनमा छन्।
०५.९ – परमेश्वरको निन्दा
केही मानिसहरूले जानाजानी परमेश्वर र उहाँको ख्रीष्टको शपथ लिँदा परमेश्वरको नाम धेरै उच्चारण गर्छन्। तिनीहरू पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको नाम विरुद्ध विद्रोह गर्नेहरूसँग मिलेर बस्छन्। शैतान परमेश्वरको पुरानो शत्रु हो। परमेश्वरको निन्दा गर्नु भनेको नरकबाट फोहोर जस्तै बग्ने राक्षसहरूको अगाडि झुक्नु हो। यदि कसैलाई ख्रीष्टको नाम श्रापित भएको लामो पत्र पढ्नु पर्छ भने, उसले आफ्नो अनुहारमा नरकको सास महसुस गर्नेछ। लेवी २४ः१४–१६ मा हामी पढ्छौं, “सराप दिनेलाई छाउनी बाहिर लैजाओस्; अनि उसलाई सुन्ने सबैले उसको टाउकोमा हात राखून्, र सबै समुदायले उसलाई ढुङ्गाले हानून्। त्यसपछि तिमीले इस्राएलका सन्तानहरूलाई भन्नू, ‘जसले आफ्नो परमेश्वरलाई सराप्छ, उसले आफ्नो पापको जिम्मेवारी लिनेछ र जसले परमप्रभुको नामको निन्दा गर्छ, उसलाई निश्चय नै मारिनेछ र विदेशी होस् वा देशमा जन्मेको व्यक्ति सबै समुदायले उसलाई निश्चय नै ढुङ्गाले हानून्। जब उसले परमप्रभुको नामको निन्दा गर्छ, उसलाई मारिनेछ।’“
निन्दा गर्नेलाई बोल्दा वा न्याय गर्दा हामी नम्र र होसियार हुनुपर्छ। धेरै भूत लागेका मानिसहरू यति अन्धा थिए कि उनीहरू परमेश्वरको सेवा गरिरहेका छन् भन्ने सोच्दा पनि उनीहरू वास्तवमा उहाँ र उहाँको मसीहसँग लडिरहेका थिए (यूहन्ना १५ः१९–२१; १६ः१–३)। बुद्धिमान धार्मिक नेताहरूले येशूलाई मृत्युदण्डको सजाय सुनाएका थिए, दाबी गर्दै कि उहाँले परमेश्वरको निन्दा गर्नुभयो। आत्मिक नेता भए तापनि, तिनीहरूले येशू जीवित परमेश्वरका एक मात्र पुत्र हुनुहुन्छ भनेर चिनेनन्। परमेश्वरप्रतिको आफ्नो जोशमा, तिनीहरूले उहाँको अभिषिक्त मसीहको निन्दा गरे। तिनीहरूले उहाँको अनुहारमा थुकेर टाउकोमा हिर्काए। यस प्राचीन मानिसहरूका नेताहरूले तिनीहरूका बीचमा उपस्थित आफ्ना प्रभुलाई महसुस गरेनन् वा स्वीकार गरेनन्। बरु, तिनीहरूले उहाँलाई अस्वीकार गरे र क्रूसमा टाँगे। दुःखको कुरा, तिनीहरूमध्ये धेरैजसो अझै पनि उहाँलाई अस्वीकार गर्छन्।
याकूबका यी छोराहरू जस्तै, मुस्लिमहरू सोच्छन् कि यदि तिनीहरूले ख्रीष्टको देवता र क्रूसमा विश्वास गर्छन् भने तिनीहरूले परमेश्वरको निन्दा गर्छन्। तिनीहरूले यहूदीहरूको अनुचित घृणा वंशानुगत रूपमा पाएका छन् र त्रिएक परमेश्वरमा विश्वासको विरुद्धमा लडिरहेका छन्। तिनीहरू परमेश्वरको क्रूसमा टाँगिएको पुत्रको लागि अथक घृणा राख्छन् तर तिनीहरूले त्रिएकको सिद्धान्तप्रतिको घृणा मार्फत परमेश्वर पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको विरुद्धमा आफ्नो निन्दा प्रकट गर्छन् र व्यक्त गर्छन्। अर्कोतर्फ, हिन्दू धर्मले ख्रीष्टलाई धेरै देवताहरू मध्ये एक मानेर उहाँको विशेष अधिकारलाई अस्वीकार गर्दछ।
केही पछि हटेका ख्रीष्टियनहरूले शैतानको पूजा गरेर आफ्नो ईश्वर निन्दालाई धेरै हदसम्म बढाउँछन्। आफ्नो पूजाको क्रममा तिनीहरूले जंगली पार्टीहरू आयोजना गर्छन् र शैतानलाई रगतको बलि पनि चढाउँछन्। तिनीहरूले शैतानको पूजा गर्दा शब्द र अर्थमा प्रभुको प्रार्थनालाई विकृत र नक्कल गर्छन्। यसरी नै अन्धकारको शक्ति ख्रीष्टमा परमेश्वरको मुक्तिलाई जानाजानी अस्वीकार गर्ने सबैलाई पुग्छ।
तर ख्रीष्टमा एउटा शरणस्थान छ जहाँ नरक प्रवेश गर्न सक्दैन। हाम्रो असल गोठालो भन्छन्, “मेरा भेडाहरूले मेरो आवाज सुन्छन्,म तिनीहरूलाई चिन्छु र तिनीहरूले मलाई पछ्याउँछन्। अनि म तिनीहरूलाई अनन्त जीवन दिन्छु, र तिनीहरू कहिल्यै नष्ट हुनेछैनन्; न त कसैले तिनीहरूलाई मेरो हातबाट खोसेर लैजानेछ। मेरो पिता, जसले तिनीहरूलाई मलाई दिनुभएको छ, सबै भन्दा महान हुनुहुन्छ; र कसैले तिनीहरूलाई मेरो पिताको हातबाट खोस्न सक्दैन। म र मेरो पिता एक हौं” (यूहन्ना १०ः२७–३०)।
यहूदीहरू तेस्रो आज्ञालाई यति नजिकबाट पालना गर्न चाहन्थे कि तिनीहरू गल्तीले वा भूलवश परमेश्वरको शक्तिशाली नाम उच्चारण गर्न डराउँथे। हामी सबैलाई थाहा छ कि परमेश्वरको लागि चार–अक्षरको हिब्रू नाम YHWH हो। यसको पवित्र चरित्रको कारण, लगभग ३०० ईसा पूर्वदेखि यहूदीहरूले धर्मशास्त्र पढ्दा यसलाई उच्चारण गर्नबाट जोगिन्थे, र “Adonai“ लाई प्रतिस्थापन गर्थे। “Jehovah“ मानव निर्मित शब्द हो जुन “Adonai“ शब्दको स्वरहरूलाई “YHWH“ को व्यञ्जनहरूमा फ्यूज गर्ने परिणामस्वरूप आएको हो। यो लगभग सन् १५२० सम्म बनाइएको थिएन। मूल नाम र उच्चारण सामान्यतया “Yahweh“ भएको मानिन्छ।
यसले हामीलाई एउटा प्रश्नमा पुर्याउन सक्छः के हामीले परमेश्वरको नाम बोल्नु पर्छ? हामीले कसरी परमेश्वरको नाम ठीकसँग बोल्नु पर्छ ताकि हामी न्यायमा नपरोस्?
०५.१० – परमेश्वरको नाम उचित रूपमा बोल्ने
तेस्रो आज्ञाले हामीलाई कहिल्यै पनि सही आत्मामा परमेश्वरको नाम बोल्न निषेध गरेको छैन। यहाँ महान् प्रतिज्ञा छ, “यदि तपाईंले विश्वास, प्रेम र कृतज्ञतामा प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंले प्रभुको नाम व्यर्थमा बोल्नुहुन्न।“ प्रभुले तपाईंको विश्वासको गवाहीलाई तपाईंका साथीहरूको जीवनमा क्षमा र नवीकरणको माध्यमको रूपमा प्रयोग गर्नुहुनेछ। उहाँको नाममा कुनै जादुई शक्ति छैन जुन हामी हाम्रो आफ्नै इच्छा र इच्छा अनुसार प्रयोग गर्न सक्छौं। जीवित प्रभुले आफ्नो दूरदर्शिता र योजना अनुसार आफ्नो नाम मार्फत काम गर्नुहुन्छ। प्रेरित पत्रुसले लङ्गडा मानिसलाई भने, “नासरतका येशू ख्रीष्टको नाममा, उठ र हिंड।“ पछि उनले एल्डरहरू र जनताका अगुवाहरूलाई भने, “नासरतका येशू ख्रीष्टको नाममा यो मानिस यहाँ तिमीहरूको अगाडि पूर्ण रूपमा उभिरहेको छ (प्रेरित ३ः६,१६; ४ः१०)। हामीले येशूको नाम र यसको शक्तिको बारेमा हाम्रो ज्ञानलाई अझ गहिरो बनाउनु पर्छ। एक प्रसिद्ध धर्मशास्त्री, स्ल्याटरले सम्पूर्ण नयाँ नियमको ग्रीक पदहरू कण्ठस्थ गरिसकेका थिए, तर आफ्नो जीवनको अन्त्यसम्ममा उनले एउटा पुस्तक लेखे, “के हामी येशूलाई चिन्छौं?“ हामीले येशूको बारेमा हल्का रूपमा बोल्नु हुँदैन, बरु हामीले हाम्रा प्रभुलाई अझ राम्ररी बुझ्नु पर्छ। प्रार्थनापूर्वक उहाँको वचनमा गहिरो हुँदै जाऔं। हामी प्रत्येक शब्दमा मनन गरौं, र त्यसपछि परमेश्वरले हाम्रो हृदयमा गहिरो जरा गाडेको उहाँको वचन मार्फत हामीसँग कुरा गर्नुहुनेछ।
यदि हामीले पुरानो र नयाँ नियम दुवैका सम्पूर्ण अध्यायहरू र पदहरू कण्ठ गर्यौं भने यसले हामीलाई येशूको लागि राम्रो साक्षी बन्न मद्दत गर्दछ, किनकि परमेश्वरको वचन शक्ति हो र हामीलाई पवित्र आत्माको ज्ञान दिन्छ। धन्य हो त्यो पुरुष वा महिला जसले आफ्नो अवचेतन मन र स्मृतिलाई परमेश्वरको वचनले भर्छ। यसबाहेक, विश्वासीहरूको गवाही र परमेश्वरका परिपक्व पुरुषहरूको जीवनीले हामीलाई परमेश्वरको नाम र उहाँको कामलाई राम्रोसँग बुझ्न प्रेरित गर्न सक्छ, जसले हाम्रो विश्वासलाई बलियो बनाउँछ। जब हामी परमेश्वरको वचनमा नियमित रूपमा मनन गर्छौं तब हामी खुसी हुन्छौं र हाम्रा साथीहरू हाम्रो विश्वासको साक्षीबाट खुसी हुनेछन्।
यदि हामीले पुरानो र नयाँ नियम दुवैका सम्पूर्ण अध्यायहरू र पदहरू कण्ठ गर्यौं भने यसले हामीलाई येशूको लागि राम्रो साक्षी बन्न मद्दत गर्दछ, किनकि परमेश्वरको वचन शक्ति हो र हामीलाई पवित्र आत्माको ज्ञान दिन्छ। धन्य हो त्यो पुरुष वा महिला जसले आफ्नो अवचेतन मन र स्मृतिलाई परमेश्वरको वचनले भर्छ। यसबाहेक, विश्वासीहरूको गवाही र परमेश्वरका परिपक्व पुरुषहरूको जीवनीले हामीलाई परमेश्वरको नाम र उहाँको कामलाई राम्रोसँग बुझ्न प्रेरित गर्न सक्छ, जसले हाम्रो विश्वासलाई बलियो बनाउँछ। जब हामी परमेश्वरको वचनमा नियमित रूपमा मनन गर्छौं तब हामी खुसी हुन्छौं र हाम्रा साथीहरू हाम्रो विश्वासको साक्षीबाट खुसी हुनेछन्।
०५.११ – हाम्रा सबै हृदय र दिमागले परमेश्वरको प्रशंसा गरौं!
के हामी साँच्चै परमेश्वरको प्रशंसा गर्छौं र उहाँलाई साँचो हृदयले धन्यवाद दिन्छौं? हामीले याद गरौं कि सर्वशक्तिमान परमेश्वर हाम्रा पिता हुनुहुन्छ, उहाँको एक मात्र पुत्र हाम्रो उद्धारकर्ता हुनुहुन्छ र पवित्र आत्मा हाम्रो अनन्त सान्त्वनादाता र हाम्रो शक्ति हुनुहुन्छ, र हामी आभारी रहौं। परमेश्वरको डर र कम्पनका साथ पूजा गर्नुको सट्टा, हामीले उहाँको आशिषित आशा र पूर्ण मुक्तिको लागि उहाँको काममा आनन्दित हुने उहाँका सन्तानको रूपमा उहाँको पूजा गर्नुपर्छ; हामी अब पापमा मरेर बस्नु पर्दैन, तर ख्रीष्टमा सधैंभरि जीवित रहनु पर्छ। त्यसैले, यदि तपाईं गायक दलसँग गाउन सक्नुहुन्न भने तपाईं आफैले गाउन सक्नुहुन्छ, र यदि तपाईं आफ्नै ओठले गाउन सक्नुहुन्न भने तपाईं आफ्नो हृदयमा गाउन सक्नुहुन्छ। यदि कसैले पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको नाम विश्वासका साथ, प्रार्थनामा वा आनन्दित प्रशंसामा बोल्छ भने, तिनीहरूले सर्वशक्तिमान परमेश्वरलाई सम्मान गर्छन् र उहाँको प्रशंसा गरेर उहाँलाई खुशी पार्छन्।
यदि कोही छ जसले परमेश्वरलाई चिन्दैन, वा उसको हृदय कठोर भएको छ वा उसको विवेक लुकेका पापहरूको दोषी छ भने, उसले प्रेरित पत्रुसको सल्लाह लिनुपर्छः “जसले प्रभुको नाम पुकार्छ, उसले उद्धार पाउनेछ” (प्रेरित २ः२१)। हामीलाई येशूको नाममा परमेश्वर, हाम्रा पितासँग सिधै कुरा गर्ने सौभाग्य मिलेको छ र उहाँले हामीलाई जवाफ दिनुहुनेछ। हामी परमेश्वरको नजिक आउँछौं किनकि उहाँ हाम्रो नजिक आउनुभएको छ। परमेश्वरको नाम, “हाम्रा पिता” ले हामीलाई आश्वासन दिन्छ कि सबै स्वर्गीय आशिषहरू हाम्रो लागि तयार छन्। येशूको नामले नरकको जग हल्लाउछ किनभने उहाँले पाप, मृत्यु र शैतानलाई जित्नुभयो। पवित्र आत्माले परमेश्वरको पुत्रलाई महिमा दिनुहुन्छ किनभने उहाँको नाममा उहाँले हामीलाई अनन्त जीवन र परमेश्वरको अद्वितीय शक्ति प्रदान गर्नुहुन्छ। उहाँले हामीलाई सुरक्षा, शुद्धता, आनन्द र शान्ति पनि प्रदान गर्नुहुन्छ। जसरी सूर्यले दिनहुँ पृथ्वीमा आफ्नो असंख्य किरणहरू पठाउँछ, त्यसरी नै हाम्रा त्रिएक परमेश्वरका नामहरूले हामीलाई अनुग्रहमाथि अनुग्रह प्रदान गर्छन्। कसले पितालाई धन्यवाद दिने वा पुत्रको प्रशंसा गर्ने र पवित्र आत्माको शक्तिमा प्रार्थना गर्ने छैन? आफ्नो प्रभुको सान्त्वनादायी आत्माको लागि आफूलाई खोल्नुहोस्, त्यसपछि तपाईंले सिक्नुहुनेछ कि परमेश्वरले तपाईंको प्रार्थनाको जवाफ कसरी दिनुहुन्छ। येशूको नाममा आफ्नो प्रशंसा अर्पण गर्नुहोस्, जुन तपाईंको पिताले स्वीकार गर्नुभएको छ। उहाँलाई धन्यवाद दिनुहोस् र उहाँको प्रशंसा गर्नुहोस्, किनकि उहाँले तपाईंलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, तपाईंलाई छुटकारा दिनुभएको छ र तपाईंलाई अनन्त जीवन दिनुभएको छ।
०५.१२ – अरूलाई विश्वासको गवाही
जब उसको हृदय धन्यवाद र प्रशंसाले भरिन्छ तब कसले चुप लाग्न सक्छ? अनि जब उसलाई थाहा हुन्छ कि परमेश्वरले सबै मानिसहरूलाई बचाउन चाहनुहुन्छ भने मुक्तिको अनुभव कसले आफैंमा राख्न सक्छ? हराएकाहरूको पहुँच हाम्रो रोजाइ होइन, तर प्रभु येशू आफैंले हामीलाई सबैलाई सुसमाचार सुनाउन आज्ञा दिनुहुन्छ। येशू ख्रीष्टको विजय र उहाँको महानताको घोषणा गरिनुपर्छ। प्रेरित पत्रुसले हामीलाई आग्रह गर्छन्, “तिमीहरूमा भएको आशाको बिषयमा सोधपुछ गरे हरेकलाई जवाफ दिन सधैं तत्पर बस” (१ पत्रुस ३ः१५)। येशूले हामीलाई चेतावनी पनि दिनुहुन्छ, “जसले मलाई मानिसहरूका सामु स्वीकार गर्छ, म पनि स्वर्गमा हुनुहुने मेरो पिताको सामु स्वीकार गर्नेछु। तर जसले मलाई मानिसहरूका सामु इन्कार गर्छ, म पनि स्वर्गमा हुनुहुने मेरो पिताको सामु उसलाई इन्कार गर्नेछु” (मत्ती १०ः३२–३३)।
जब प्रेरित पावल परमेश्वरका सबै शत्रुहरूको आक्रमणबाट थाकेका थिए, प्रभु राती उनीकहाँ देखा पर्नुभयो र उनलाई सान्त्वना दिनुभयोः “नडराऊ, तर बोल, र चुप नलाग; किनकि म तिम्रो साथमा छु, र कसैले तिमीलाई हानि पु¥याउन आक्रमण गर्नेछैन; किनकि यस शहरमा मेरा धेरै मानिसहरू छन्“ (प्रेरित १८ः९–१०)। उहाँले उनलाई आश्वासन दिनुभयो, “म तिमीलाई यहूदी मानिसहरूबाट, साथै अन्यजातिहरूबाट पनि छुटकारा दिनेछु, जसकहाँ म तिमीलाई पठाउँछु, तिनीहरूका आँखा खोल्न र तिनीहरूलाई अन्धकारबाट उज्यालोमा र शैतानको शक्तिबाट परमेश्वरमा फर्काउन, ताकि तिनीहरूले पापको क्षमा र ममा विश्वासद्वारा पवित्र पारिएकाहरू बीच उत्तराधिकार प्राप्त गर्न सकून्“ (प्रेरित २६ः१७–१८)।
आफ्नो पुनरुत्थानको त्यो साँझमा, येशूले आफ्ना ढोकाहरू बन्द गरेका डराएका चेलाहरूलाई आफ्नो ईश्वरीय अधिकार दिनुभयो, “जसरी पिताले मलाई पठाउनुभएको छ, म पनि तिमीहरूलाई पठाउँछु।“ जब उहाँले यो प्रकट गर्नुभयो, उहाँले तिनीहरूमाथि फुकिदिनुभयो, र तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “पवित्र आत्मा ग्रहण गर। यदि तिमीहरूले कसैको पाप क्षमा गर्यौ भने, तिनीहरूलाई क्षमा गरिनेछ; यदि तिमीहरूले कसैको पाप राख्यौ भने, तिनीहरूलाई राखिनेछ“ (यूहन्ना २०ः२१–२३)। यदि तिमीहरूले यी पदहरू कण्ठ गर्यौ र आफ्नो हृदयमा मनन गर्यौ भने, तिमीहरूले विरोधी अविश्वासीहरू र हराएका मूर्तिपूजकहरूमाझ सुसमाचार प्रचारको सबैभन्दा राम्रो र प्रभावकारी तरिकाको रूपमा शक्ति र मार्गदर्शन प्राप्त गर्नेछौ।
०५.१३ – प्रभुको नाममा सेवा गर्ने
जब प्रभुले हामीलाई आफ्नो वचन मार्फत बोल्नुहुन्छ र हामी उहाँलाई प्रार्थना र प्रशंसामा जवाफ दिन्छौं र मित्र र शत्रुहरूको अगाडि पनि उहाँको पवित्र नाम स्वीकार गर्छौं, तब हामीले यो नामको अधिकार अनुभव गर्नेछौं। येशूको नाममा प्रेरितहरूले बिरामीहरूलाई निको पारे, भूतहरू धपाए, मरेकाहरूलाई जीवित पारे, र येशू आफैंले आफ्नो वचनले आँधीबेहरी समुद्रलाई शान्त पार्नुभयो। उहाँले हजारौंको लागि पाँच रोटी गुणा गर्नुभयो। उहाँले पश्चात्तापी पापीहरूको पाप क्षमा गर्नुभयो र तिनीहरूलाई आफ्नो अनन्त जीवनले आशिष् दिनुभयो। येशू भन्नुहुन्छ, “मेरो पिताले अहिलेसम्म काम गर्दै आउनुभएको छ, र म पनि काम गर्दै आएको छु“ (यूहन्ना ५ः१७)। हामी उहाँको नाममा मात्र बोल्दैनौं, तर उहाँ हाम्रो कमजोरीबाट पनि काम गर्नुहुन्छ। जब पिता, पुत्र र पवित्र आत्मा विश्वासीहरूको हृदयमा बास गर्नुहुन्छ, परमेश्वरले आफ्नो जीवन मार्फत चमत्कार र आश्चर्यकर्महरू गर्नुहुन्छ। उहाँका छोराछोरीहरू कति साना छन् भन्ने कुराले फरक पार्दैन किनभने यो काम पूरा गर्ने पिता आफैं हुनुहुन्छ।
सबै साँचो र प्रभावकारी साक्षी विश्वासीको जीवनको गवाहीमा आधारित हुन्छः हामी एकै समयमा परमेश्वरलाई आशीर्वाद दिन्छौं र अनाज्ञाकारी पनि हुन्छौं। पवित्र आत्माले हामीलाई पवित्र आचरण गर्न प्रेरित गर्नुहुन्छ र हामीलाई पवित्र बनाउनुहुन्छ किनभने उहाँ आफैं पवित्र हुनुहुन्छ। येशूले हामीलाई प्रभुको प्रार्थनामा पहिलो शब्दहरू प्रार्थना गर्न, हाम्रो मुख र हाम्रो आचरणले प्रभुको नामलाई पवित्र वा “पवित्र“ गर्न सिकाउनुभयो। यदि हाम्रो जीवनले परमेश्वरको शक्तिलाई अस्वीकार ग¥यो र साँचो नम्रता देखाएन भने हाम्रा प्रार्थनाहरू झूटा हुनेछन् र हाम्रो गवाही असत्य हुनेछ।
हो, हामी हाम्रो इच्छा विरुद्ध पाप गर्छौं, तर हामी पवित्रको उपस्थितिमा टुटेका रहन्छौं। हाम्रा पापहरू परमेश्वरको नजरमा तुच्छ कुरा होइनन् र हामीले सधैं सम्झनु पर्छ कि हामी हाम्रा अपराधहरूले उहाँलाई शोक गर्छौं। तर पवित्र आत्मा प्रत्येक पश्चात्तापी व्यक्तिमा बास गर्नुहुन्छ र उसलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ, र उसलाई आश्वासन दिनुहुन्छ कि येशूको रगतले उसलाई सबै पापबाट शुद्ध पार्छ (१ यूहन्ना १ः१९)। पिताको वचनले हामीलाई विश्वास गर्न र त्रिएक परमेश्वरको नाममा बाँच्न प्रोत्साहित गर्दछ। हामी उहाँको धीरज र उत्कृष्ट प्रेमको कारणले हाम्रो पवित्रीकरण अनुभव गर्छौं।
के तपाईं साँच्चै परमेश्वरको नाम जान्नुहुन्छ र बुझ्नुहुन्छ? के उहाँको पवित्र नाम तपाईंको जिब्रोमा छ? के प्रभुको आत्मा तपाईंको हृदयमा बास गर्नुहुन्छ? त्यसपछि मात्र तपाईं पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको नाम श्रद्धा र प्रेमका साथ सही तरिकाले बोल्न सक्नुहुन्छ। प्रभुले तपाईंलाई उहाँको नाम व्यर्थमा बोल्नबाट बचाउनुभएको होस् र तपाईंलाई जीवनभर आनन्दपूर्वक उहाँको प्रशंसा गर्न डोर्याउनुभएको होस्।