Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Turkish":

Home -- Turkish -- Colossians -- 013 (The prayer of thanksgiving)

Arabic -- Chinese -- English -- French?-- German -- Russian? -- TURKISH

Previous Lesson -- Next Lesson

KOLOSELİLER - MESİH İçinizde!
Elçi Pavlusun Koloselilere Yazdığı Mektup

Bölüm 1 - Hıristiyan inancının temel ilkeleri (Koloseliler 1:1-29)

2. Elçinin Koloseliler için şükran duası (Koloseliler 1:3-8)


Koloseliler 1:3-8
3 Sizler için dua ederken Tanrı'ya, Rabbimiz İsa Mesih'in Babası'na her zaman şükrediyoruz. 4 Çünkü Mesih İsa'ya iman ettiğinizi ve bütün kutsalları sevdiğinizi duyduk. 5 İmanınız ve sevginiz göklerde sizin için saklı bulunan umuttan kaynaklanıyor. 6 Bu umudun haberini gerçeğin bildirisinden, size daha önce ulaşan Müjde'den aldınız. Müjde, onu işittiğiniz ve Tanrı'nın lütfunu gerçekten anladığınız günden beri aranızda olduğu gibi, bütün dünyada da meyve vermekte, yayılmaktadır. 7 Müjde'yi bizim adımıza Mesih'in güvenilir hizmetkârı olan sevgili emektaşımız Epafras'tan öğrendiniz. 8 Ruh'tan kaynaklanan sevginizi de bize o bildirdi.

Pavlus ve etrafındakiler Kolose kilisesi için üç nedenden İsa Mesih’e dua etmektedir. Birincisi İsa Mesih’e karşı besledikleri inanç, ikincisi Kutsal Ruh içinde yanıp tutuşan sevgi ve son olarak da sonsuz yaşama dair besledikleri umut.

Doğru inanç

Çarmıha gerilmiş bir Yahudi’ye beslenen inanç, Roma dünyası için akıl almaz bir olaydı, çünkü Roma yasalarına göre çarmıh cezası yabancı suçlulara veya kaçak köleler için veriliyordu. İşte bu nedenle, çarmıha gerilen Tanrı Kuzusu’na iman etmek ve O’nun aldığı yetkiyle günahlardan arındırma hakkı, Tanrı Lütfunun meydan okuyan mucizesi sayılmalıydı. Helenistik dünyanın çok kültürlü toplumunun Tanrı’nın kutsallığından ve O’nun merhamet dolu sevginden, suçlulara ve kefaret ölümüyle suçları yüklenen suçsuz İsa’ya uygulanan yasal ölüm cezasından haberi olması beklenemezdi. Ancak Tanrı Lütfunun gücü bu inancı Romalı ve Yunanlıların yüreklerine ve kafalarına sokmaya başardı. Bu nedenle Pavlus ve etrafındakiler, İsa Mesih’in Babası’na bu görüşü kırdığı için teşekkür ettiler.

Gerçek sevgi

Helenist Yunan dünyasında sevgiden söz edildiğinde akla ilk önce Eros, duygusal ve cinsel ilişkilere dayalı bir sevgi gelirdi. Ya da üst tabakadaki insanları yüceltmek için kullanılan, PhiloSophie terimiyle karşılaşmaktayız. Bencillik taşımayan özveri içeren “Agape” terimini çok az kişi tanımaktaydı. Tanrı sevgisi, Mesih sevgisi ve düşmana karşı duyulan sevgi kavramlarının Yunanca karşılıklarını arayanlar, bu sevginin kutsallığını dile getirebilmek için, kuşkusuz Agape terimini seçmek durumundadırlar.

Pavlus’un etrafında dua edenler, Koloseliler’in kendilerini ön plana çıkartmayan özverili sevgisi karşısında hayret içinde kalmışlardı. Dua edenler bu erdemin yeni inanlardan kaynaklanmadığını, ancak göksel bağışla kazanıldığını, Pavlus’un da değindiği gibi, çok iyi bilmekteydiler. “ Bizlere verilen Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı’nın sevgisi yüreklerimizde dolup taşmaktadır.” (Romalılar 5:5b) Tanrı’nın Mesih haleflerine verdiği bağış bizden kuvvetli bir teşekkür bekler, çünkü bu yolla benciller acıma duygusuyla tanışır, duygusallar birbirlerine karşı hoşgörü kazanır ve konuyla ilgilenenler ihtiyaç sahiplerine fikir ve sözle değil, gerçek anlamda yardım ederler. Kolose’nin yaşayan kilisesi Kutsal Ruh’un birikimiyle etkinlik kazanmıştır.

İnsan içinde yaşadığı ruhsal geniş ailesini özler, burada hava temizdir ve Tanrı sevgisine olan sevinç kendini belli etmektedir. Ne bir yalan, ne de sahte bir samimiyet görülür, hiçbir yerde ikiyüzlülük yoktur. Tüm bunlar Ruh’u bereketli, kurtarıcı kral İsa’ya olan imandan kaynaklanmaktadır.

Tüm kutsallara

Pavlus ve etrafında dua edenlerin ettikleri duada belirtilen en çarpıcı nokta, Koloseliler’in kutsallara olan sevgisidir. Her kilisede ruhsal deneyim sahibi kişiler bulunabileceği gibi, ruhsal açıdan zayıf olanlar da vardır. Bunlardan ilkiyle herkes temas kurmak isterken, diğerlerine ilgi gösterilmez. Onlarla ilişki kurmak isteyenler kınanacaklarını ve kötü sözler işiteceklerini bilmelidirler. Oysa Kolose’de sevilen ve sevilmeyenlere aynı şekilde saygı gösterilmekteydi. Kilisedeki ilkler, ikincilere benzemek için gösterdikleri çabalarında cesaret veriliyor, destekleniyorlardı. Yönetenler diğerleri üzerinde baskı kurmuyor, basit düşünenler ise kendilerini dışlanmış hissetmiyor, kendileriyle konuşuluyordu. Fakirler aşağılanmıyor, zenginler fazla konuşmaya gerek görmeden yardım ediyorlardı.

“Tüm kutsallar” kavramı Kolose’den başka, Yaruşalim’de açlık çeken Yahudi–Hıristiyanlar ve bağnaz köy ve kasabalarda izlenen azizler için kullanılmaktaydı. Koloseliler’in Akdeniz çevresinde izlenen Mesih taraftarlarının çektikleri acılara karşı kulakları açık, yürekleri duyarlıydı. Dualarıyla görev ekipleri oluşturuyor, ölmüş Hıristiyanların çocuklarını ve dulları görmemezlikten gelmeyip onlara yardım ellerini uzatıyorlardı. İsa ve öğrencileri gösterdikleri sevgiyle onlara örnek teşkil etmekteydiler. Bunun dışında onlar düşmanlarına sevgi gösteriyor, hoşgörü sahibi olmayanları bağışlıyorlardı. İnançları uğruna aşağılandıkları, horlandıkları zaman tepki göstermekten kaçınıyorlardı. Baba’nın ve Oğul’un ve Kutsal Ruh’un sevgisi onların yaşamını değiştirmiş ve doldurmuştu.

Dua: Baba, bizden uzak diyarlarda kutsallar ve onların düşmanları saran, içten gelen, özverili ve sadık İsa Mesih sevgisini yeşerttiğin için sana yürekten teşekkür ediyoruz. İmanımızı güçlendir, bizi bencillikten kurtar, yüreğimizi izlenen ve baştan çıkartılmaya çalışılan kutsallar için yanıp tutuşan bir sevgiyle doldur. Âmin.

Soru 13: Tanrı’nın sevgisinin yüreklerimize döküldüğü nerede yazılıdır? Bu senin için de geçerli mi?

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on March 15, 2011, at 08:00 AM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)