Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Burmese":
Home -- Burmese -- John - 127 (Miraculous catch of fishes; Peter confirmed in the service of the flock)
This page in: -- Arabic -- Armenian -- Bengali -- BURMESE -- Cebuano -- Chinese -- English -- Farsi? -- French -- Georgian -- Hausa -- Hindi -- Igbo -- Indonesian -- Javanese -- Kiswahili -- Kyrgyz -- Malayalam -- Peul -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Somali -- Spanish? -- Tamil -- Telugu -- Thai -- Turkish -- Urdu -- Uyghur? -- Uzbek -- Vietnamese -- Yiddish -- Yoruba

Previous Lesson -- Next Lesson

ေယာဟန္ - အေမွာင္မွာ ထြန္းလင္းတဲ့ အလင္းေတာ္
ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္းကို ေလ့လာျခင္း
အပိုင္း ၄ - အလင္းက အေမွာင္ကို ႏိုင္တယ္။
B - ခရစ္ေတာ္ ႐ွင္ျပန္ျခင္းနဲ႔ ကိုယ္ ထင္႐ွားျပျခင္း (ေယာဟန္ ၂၀း ၁- ၂၁း ၂၅)
5. သခင္ ေယ႐ွဳဟာ အိုင္နားမွာ ကိုယ္ ထင္႐ွားတယ္။ (ေယာဟန္ ၂၁း ၁- ၂၅)

a) ငါးမ်ားစြာ အ့ံဖြယ္ရာ ဖမ္းမိျခင္း (ေယာဟန္ ၂၁း ၁- ၁၄)


ေယာဟန္ ၂၁း ၇- ၈
၇ “ထိုအခါ ေယ႐ွု ခ်စ္ေတာ္မူေသာ တပည့္ ေတာ္က ငါတို႔သခင္ေပတည္း ဟု ေပတ႐ုအား ေျပာဆို၏။ သခင္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ႐ွိမုန္ေပတ႐ုသည္ ၾကားလွ်င္ အဝတ္ကို မၿခံဳပဲ ႐ွိလ်က္ အေပၚအကၤ် ီကိုသာ ဝတ္စည္း၍ အိုင္ထဲသို႔ ဆင္းေလ၏။ ၈ အျခားေသာ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကမ္းႏွင့္ မနီးမေဝး အလံငါးဆယ္ေလာက္ ကြာသည္ ျဖစ္၍ ငါးမ်ားႏွင့္ ပိုက္ကြန္ကို ဆြဲငင္လ်က္ ေလွစီး၍လာၾက၏။”

႐ွင္ေယာဟန္က ငါးေတြ အမ်ားႀကီးမိတာ တိုက္ဆိုင္မွဳ မဟုတ္ဘူးလို႔ ရိပ္မိတယ္။ သူက ေလွေပၚမွာ ျဖစ္တယ္။ ကမ္းေပၚကသူဟာ သခင္ေယ႐ွဳက လြဲလို႔ တျခားသူ မဟုတ္ဘူး လို႔ ရိပ္မိတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳ နာမည္ကို ေျပာလိုက္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ႐ိုေသေလးစားေသာအားျဖင့္ “သခင္” ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။

ဒီစကားေၾကာင့္ ေပတ႐ုဟာ ငါးဖမ္းျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သြန္သင္ခ်က္ကို ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္နဲ႔ မွတ္မိတယ္။ အကၤ် ီအဝတ္အစား ယူသြားတယ္။ သခင္ဘုရားထံ အကၤ် ီခၽြတ္မသြားလိုဘူး။ ေရထဲဆင္းၿပီး သခင္ဘုရားထံ ကူးသြားတယ္။ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ငါးေတြပဲ က်န္ခဲ့တယ္။ အားလံုးကို သူေမ့သြားၿပီ။ သူ႔စိတ္ႏွလံုးက သခင္ေယ႐ွုထံကို ေရာက္သြားၿပီ။

ေယာဟန္က ေလွထဲမွာပဲ ႐ွိတယ္။ သူ႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ေပတ႐ုလိုပဲ ႐ိုးသားျဖဴစင္ေပမယ့္ ေလွထဲမွာပဲ ႐ွိတယ္။ ဒီလူငယ္နဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ကမ္းေျခဘက္ကို ႀကိဳးစားေလွာ္ခတ္သြားတယ္။ မီတာ ၁၀၀ ေလာက္ ေဝးမယ္။ ေနာက္ဆံုး ကမ္းေျခေရာက္တဲ့အခါ ဖမ္းမိတဲ့ ငါးအမ်ားႀကီးကို သယ္ၾကတယ္။

ေယာဟန္ ၂၁း ၉- ၁၁
၉ “ကုန္းေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ မီးခဲပံုကိုလည္းေကာင္း၊ ကင္ထားေသာ ငါးကိုလည္းေကာင္း၊ မုန္႔ကိုလည္းေကာင္း ေတြ႕ျမင္ၾက၏။ ၁၀ ယခုရေသာ ငါးအခ်ဳိ႕ကို ယူခဲ့ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၁၁ ႐ွိမုန္ေပတ႐ုသည္ ေလွေပၚသို႔ တက္၍ ငါးႀကီး တရာငါးဆယ္သံုးေကာင္ႏွင့္ျပည့္လ်က္႐ွိေသာ ပိုက္ကြန္ကို ကုန္းေပၚသို႔ ဆြဲတင္ေလ၏။ ထိုမွ်ေလာက္ မ်ားေသာ္လည္း ပိုက္ကြန္သည္ မစုတ္မျပတ္ ႐ွိ၏။”

ကမ္းေပၚေရာက္ၾကတဲ့အခါ ငါးကင္ထားတဲ့ မီးဖိုကို ေတြ႕ၾက ရတယ္။ မီးဖိုရယ္၊ ငါးရယ္၊ မုန္႔ရယ္ ဘယ္က ရသလဲ။ မီတာ ၁၀၀ အကြာ အေဝးက ဘုရားသခင္က ေခၚတဲ့အခါ သူတို႔မွာ စားစရာ ဘာမွမ႐ွိဘူး။ ေရာက္တဲ့အခါ ငါးကင္ကို ေတြ႕တယ္။ စားၾကဖို႔ တိုက္တြန္းတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ဟာ သခင္ဘုရား ျဖစ္သလို အိမ္႐ွင္ဧည့္ခံသူလဲ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔အတြက္ အစားအေသာက္ကို ေစတနာနဲ႔ ျပင္ေပးတယ္။ အမွဳေတာ္ထဲမွာ ပါဝင္ခြင့္ ေပးသလို ေအာင္ျမင္ခြင့္လဲ ေပးတယ္။ တပည့္ေတာ္ေတြဟာ စကားေတာ္ကို နားမေထာင္ လို႔ ဘာ ငါးမွ မရခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေတာ္က အခု အစာစားဖိုု႔ ေခၚေနတယ္။ အ့ံအားသင့္စရာ ေကာင္းတာက သခင္ဘုရားမွာ ေလာကီ အစားအေသာက္ မလိုဘူး။ တပည့္ေတာ္ေတြ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို နားလည္ဖို႔ အစားအေသာက္ကို ေဝမွ်ေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။

ငါးတရာငါးဆယ္သံုးေကာင္ဟာ ေ႐ွးအစဥ္အလာအရ အဲဒီ ေခတ္ကာလက ငါး အမ်ဳိးအမည္ေပါင္း အေရအတြက္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သခင္ေယ႐ွုက လူမ်ဳိး တမ်ဳိးတည္းကိုသာ ငါးမမွ်ားနဲ႔ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု လာပါေစလို႔ ဆိုလိုတယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အသက္ကို လူမ်ဳိးတိုင္း ရႏိုင္ပါတယ္။ ပိုက္ကြန္ကလည္း ဖိအားေတြ မ်ားေပမယ့္ မစုတ္ၿပဲဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အသင္းေတာ္ကလည္း သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕ စည္းလံုးေစမွဳေၾကာင့္ ၿပိဳကြဲသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ အသင္းသား တခ်ဳိ႕က အတၱနဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ တခ်ဳိ႕ကင္းမဲ့ေနႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စည္းလံုးတဲ့ အသင္းေတာ္ဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ က်စ္လ်စ္ေနႏိုင္တယ္။

ေယာဟန္ ၂၁း ၁၂- ၁၄
၁၂ “ေယ႐ွုကလည္း လာ၍ နံနက္စာကို စားၾက ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သခင္ ျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္းကို တပည့္ ေတာ္တို႔သည္ သိၾကေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူနည္းဟူ၍ တစံုတေယာက္မွ် မေမးမေလွ်ာက္ဝံ့ၾက။ ၁၃ ေယ႐ွုသည္ လာ၍ မုန္႔ႏွင့္ငါးကို ယူၿပီးလွ်င္ သူတို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။ ၁၄ ထိုျပေတာ္မူျခင္းကား ေယ႐ွုသည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ ေတာ္မူ သည္ေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔အား ကိုယ္ကို သံုးႀကိမ္ ေျမာက္ေသာ ျပေတာ္မူျခင္း ျဖစ္သတည္း။”

တပည့္ေတာ္တို႔ကို ေမတၱာ မီးပံုနားမွာ စုေဝးေစတယ္။ လူစိမ္းအေနနဲ႔ သိၿပီး ကိုယ္ေတာ္လားလို႔ ဘယ္သူမွ မေမးရဲ ၾကဘူး။ ကိုယ္ေတာ္ထံကို ခ်ဥ္းကပ္ခ်င္စိတ္ပဲ ႐ွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေၾကာက္႐ြံ႕စိတ္၊ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ မဝံ့မရဲ ျဖစ္တယ္။ တိတ္ဆိတ္မွဳကို သခင္ေယ႐ွုက ၿဖိဳခြဲလိုက္ၿပီး အစားအစာ ေဝေပးရင္း ေကာင္းႀကီးေပးတယ္။ သူတို႔ကို ခြင့္လႊတ္တယ္၊ သူတို႔ကို ျပဳျပင္ေပးတယ္။ တပည့္ေတာ္ေတြ အားလံုးဟာ သခင္ဘုရားရဲ႕ ခြင့္လႊတ္ျခင္းကို ခံရတယ္။ ပဋိညာဥ္တရားအတိုင္း သခင္ဘုရားက သစၥာမ႐ွိရင္ သူတို႔ ပ်က္စီးၾကရမယ္။ အားမကိုးတတ္ဘူး။ မေျမွာ္လင့္တတ္ဘူး။ ကိုယ္ေတာ္က သူတို႔ကို အျပစ္မတင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ယံုၾကည္ျခင္း ျပည့္ဝေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သခင္ေယ႐ွဳ နဲ႔ ဘုရားသခင္ဟာ သင့္စိတ္ႏွလံုး ေႏွာင့္ေႏွးေပမယ့္လည္း သတင္းေကာင္းကို ေဝမွ်ေစခ်င္တယ္။ ဒါဟာ သခင္ေယ႐ွုက ႐ွင္ျပန္ထေျမာက္အၿပီးမွာ နိမိတ္ လကၡဏာျပတဲ့ ဥပမာလည္း ျဖစ္တယ္။


b) ေပတ႐ုက သိုးေတာ္စုကို ေကၽြးေမြး ျပဳစုဖို႔ ျပန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။


ေယာဟန္ ၂၁း ၁၅
၁၅ “နံနက္စာကို စားၾကသည္ေနာက္ ေယ႐ွုက ေယာန၏သား ႐ွိမုန္ ဤ သူတို႔သည္ ငါ႔ကို ခ်စ္သည္ထက္ သင္သည္ သာ၍ ခ်စ္သေလာဟု ႐ွိမုန္ေပတ႐ုအား ေမးေတာ္မူလွ်င္ ဟုတ္ပါ၏ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို အကၽြႏ္ုပ္ခ်စ္သည္ကို ကိုယ္ေတာ္ သိေတာ္မူ၏ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ ငါ၏ သိုးသငယ္တို႔ကို ေကၽြးေမြးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္ မူ၏။”

သခင္ေယ႐ွုက တပည့္ေတာ္ေတြရဲ႕ အျပစ္ကို ခြင့္လႊတ္တယ္။ ေပတ႐ု ျငင္းပယ္တာကိုလည္း ပထမဦးဆံုး ကိုယ္ထင္ျပတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ခြင့္လႊတ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပတ႐ုရဲ႕ ျငင္းပယ္တာဟာ ျပန္ခြန္အား ယူဖို႔ လိုေသးတယ္။ သခင္ဘုရားရဲ႕ စကားထဲမွာ ၾကင္နာမွဳေတြ ပါတယ္။ စိတ္ႏွလံုးကို စစ္ေဆးေနတယ္။ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ ကိုယ္ ျငင္းဆန္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ျပန္မေျပာေတာ့ဘူး။ ေပတ႐ုကို သူ႔နာမည္ရင္း ေယာန၏သား ႐ွိမုန္လို႔ ဟိုးအရင္ အတိုင္း ျပန္ေခၚတယ္။ သခင္ေယ႐ွုက သင့္ကို ငါ႔ကို ခ်စ္သလား လို႔ ေမးမယ္ဆိုပါစို႔။ ငါ႔ရဲ႕ စကားေတြကို ေစာင့္ထိန္းၿပီး ငါ႔ရဲ႕ဂတိေတာ္ေတြကို အားကိုး ရဲ႕လား။ ငါ႔အနားကို ခ်ဥ္းကပ္ဖို႔ သေဘာက်ရဲ႕လား။ မင္းရဲ႕ အခ်ိန္နာရီ၊ ခြန္အား၊ ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြ ငါ႔အတြက္ ေပးလွဴၿပီး ငါနဲ႔အတူ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ခ်င္သလား။ မင္း ငါ႔ အေၾကာင္းကို အၿမဲတမ္း ေတြးသလား။ ငါနဲ႔အတူ ႐ွိေနသလား။ အသက္တာအားျဖင့္ ငါ႔ကို ဘုန္းထင္႐ွားေစသလား လို႔ ေမးႏိုင္တယ္။

ဒီလူေတြထက္ ငါ႔ကို ပိုခ်စ္သလား လို႔ ေမးတယ္။ ေပတ႐ုက မေျဖဘူး။ ေပတ႐ုက မဟုတ္ဘူး သခင္၊ ကၽြန္ေတာ္ မေကာင္းဘူး၊ ကိုယ္ေတာ့ကို ျငင္းပယ္ခဲ့တယ္ လို႔ မေျပာခဲ့ဘူး။ ေပတ႐ုက သူ႔ကိုယ္သူ အထင္ႀကီး ေနတုန္းပါ။ အေျဖက ဟုတ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေမတၱာဟာ ေမတၱာကို ေဖၚျပတဲ့ ဂရိစကား အသံုးအႏႈန္းအရ အကန္႔အသတ္ ႐ွိတယ္။ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကေန စီးထြက္တဲ့ ဘုရား ေမတၱာမ်ဳိးနဲ႔ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ႐ွိတဲ့ ေမတၱာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ အားနဲလို႔ ေပတ႐ုကို အျပစ္မတင္ဘူး။

မိတ္ေဆြေတြအေပၚ ဂ႐ုစိုက္ရင္း သူ႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ တည္ၿမဲဖို႔သာ ေျပာျခင္းျဖစ္တယ္။ ခပ္ႂကြားႂကြား ေျပာတတ္တဲ့ တပည့္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ျခင္း အားနည္းတဲ့သူေတြကို ျပဳစုဖို႔ ထပ္ေျပာေနတယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သိုးသငယ္ေတာ္ဟာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ သိုးေလးေတြကို ဝယ္ယူထားၿပီ။ သိုးေတာ္စုကို လုပ္ေကၽြးဖို႔ သင္ အသင့္ ျဖစ္ၿပီလား။ သူတို႔ကို ထမ္းပိုးၿပီး သည္းခံစြာ၊ စိတ္႐ွည္စြာနဲ႔ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးမလား။ သူတို႔ တည္ၾကည္ႏိုင္မွာထက္ သူတို႔ကို ပိုေျမွာ္လင့္ႏိုင္မလား။ သူတို႔ကို အုပ္စုကြဲေစၿပီး သိုးေတာ္စုကို ပစ္ထားခဲ့မလား။ သခင္ေယ႐ွုက ေပတ႐ုကို ယံုၾကည္ျခင္းမွာ နုငယ္သူေတြကို ဂ႐ုစိုက္ဖို႔ အဦးဆံုးမွာတယ္။

ေယာဟန္ ၂၁း ၁၆
၁၆ “တဖန္ ေယ႐ွုက ေယာန၏သား႐ွိမုန္ သင္သည္ ငါ႔ကိုခ်စ္သေလာဟု ဒုတိယအႀကိမ္ ေမးေတာ္မူလွ်င္ ဟုတ္ပါ၏ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို အကၽြႏ္ုပ္ ခ်စ္သည္ကို ကိုယ္ေတာ္ သိေတာ္မူ၏ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ ငါ၏သိုးတို႔ကို ထိန္းေလာ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။”

သခင္ေယ႐ွုက ေပတ႐ုကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ေပါ႔ေပါ႔ေလး မေျဖဘူး မဟုတ္လား။ မင္းရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဟာ လူ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမို႔ အားနဲတယ္ မဟုတ္လား။ မင္းရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဟာ စိတ္လွဳပ္႐ွားမႈပဲ မဟုတ္လား။ တကယ့္ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းအေပၚမွာ အေျခခံရဲ႕လားလို႔ သခင္ေယ႐ွုက ေပါ႔ေပါ႔ေလး မေျပာေစခ်င္ပံု ရတယ္။ ဒီေမးခြန္းဟာ ေပတ႐ုရဲ႕ ႏွလံုးသားကို လွဳပ္႐ွားသြားေစၿပီး ႏွိမ့္ခ်စြာနဲ႔ “ကိုယ္ေတာ္ အားလံုးကို သိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ အားနည္းျခင္းေတြ အစြမ္းအစေတြကိုလည္း သိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ခ်စ္ျခင္းဟာ ကိုယ္ေတာ့္ေ႔႐ွမွာ ဖြက္ထားလို႔ မရဘူး။ ကိုယ္ေတာ့ကို တကယ္ခ်စ္ပါတယ္။ အသက္ကိုလည္း ေပးဖို႔အသင့္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အားနဲခဲ့တယ္ ထပ္လည္း အားနဲႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚမွာ အဆံုးမ႐ွိတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျဖစ္ပါတယ္” လို႔ ေျဖတယ္။ ေပတ႐ု စကားကို သခင္ေယ႐ွဳက မျငင္းဘူး “ဒါေပမယ့္ မင္း ငါ႔ကို ခ်စ္ရင္၊ ငါ႔ရဲ႕အသင္းသူ အသင္းသားေတြကိုလည္း ခ်စ္ပါ။ သူတို႔ကို သိုးထိန္းတေယာက္အျဖစ္ ဂ႐ုစိုက္ရတာ မလြယ္ဘူး။ အမ်ားစုက နားမေထာင္ဘူး။ လဲက်တယ္၊ ကိုယ့္လမ္း ကိုယ္သြားခ်င္ၾကတယ္။ မင္းပုခံုးေပၚမွာ ငါ႔ သိုးေတြကို မင္း ထမ္းႏိုင္ပါ႔မလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေမာပမ္းေနမလား။ မင္းမွာ တာဝန္႐ွိတယ္ေနာ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေယာဟန္ ၂၁း ၁၇
၁၇ “ေယ႐ွဳ ကလည္း ေယာန၏သား ႐ွိမုန္ သင္သည္ ငါ႔ကို ခ်စ္သေလာ ဟု တတိယအႀကိမ္ ေမးေတာ္မူလွ်င္ သင္သည္ ငါ႔ကို ခ်စ္သေလာဟု သံုးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ေမးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေပတ႐ုသည္ စိတ္နာသျဖင့္ သခင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာ အရာတို႔ကို သိေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကို အကၽြႏ္ုပ္ ခ်စ္သည္ကို ကိုယ္ေတာ္ သိေတာ္ မူ၏ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ ေယ႐ွဳက ငါ႔သိုးတို႔ကို ေကၽြးေမြးေလာ့။”

ေပတ႐ုဟာ သခင္ဘုရားကို သံုးႀကိမ္ျငင္းခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သခင္ေယ႐ွုကလည္း သူ႔ရဲ႕ စိတ္ႏွလံုး တံခါးကို သံုးႀကိမ္ေခါက္ၿပီး ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ စစ္မွန္ဖို႔ စစ္ေဆးခဲ့တယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ထံက လာမွ စစ္မွန္တယ္။ ဒါကို ေပတ႐ု သိ႐ွိသြားပါၿပီ။ ပင္ေတကုေတၱေန႔မွာ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ သူ႔အေပၚ မဆင္းမသက္မခ်င္း ေပတ႐ုဟာ ဒီေမတၱာမ်ဳိး မရဘူး။ သူဟာ ေမတၱာကို ေတာင့္တေနတုန္းပဲ ႐ွိေသးတယ္။ လူေတြအေပၚမွာ ထားတဲ့ ေမတၱာထက္ ငါ႔ကို ပိုထားႏိုင္သလား။ ေလာကီသားေတြရဲ႕ ကယ္တင္ျခင္းအတြက္ မင္း အသက္ကိုလည္း စြန္႔လႊတ္ႏိုင္သလား။ တတိယအႀကိမ္မွာ ေပတ႐ုဟာ ဝမ္းနည္းၿပီး ႐ွက္သြားတယ္။

သခင္ဘုရား သူ႔ စိတ္ႏွလံုးကို သိတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သံုးႀကိမ္ ျငင္းမယ္လို႔ ေျပာတာ မွန္တယ္ ဆိုတာ ေပတ႐ု ဝန္ခံပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္က အရာရာကို သိကၽြမ္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေပတ႐ုဟာ ကိုယ္ေတာ့္ကို မွန္ေသာ ဘုရားသခင္ လူသားရဲ႕ အတြင္းပိုင္း စိတ္ႏွလံုးကို နားလည္ေသာသူ လို႔ ေခၚတာ ျဖစ္တယ္။ ေပတ႐ုလုပ္ရမယ့္ အလုပ္က သိုးေတြကို ေစာင့္ထိန္းတဲ့ သိုးထိန္းသင္းအုပ္အလုပ္ ျဖစ္တယ္။ မိတ္ေဆြဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သိုးေတြကို ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သိုးထိန္းသင္းအုပ္ အလုပ္လား။ ေတာေခြးေတြ မေကာင္းတဲ့စိတ္ ဝိညာဥ္ေတြ ခ်ဥ္းကပ္ လာတာကို ျမင္ရဲ႕လား။ အားလံုးဟာ အျပစ္သား ျဖစ္တယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ လူေတြအေပၚမွာ သိုးထိန္းသဖြယ္ ထိန္းအုပ္ဖို႔ မထိုက္တန္ဘူး။ ကားတိုင္တရားေၾကာင့္သာ လုပ္ေဆာင္ရတယ္လို႔ သတိရပါ။ သိုးထိန္းေတြဟာ သိုးေတြထက္ ပိုၿပီး ေန႔စဥ္ ခြင့္လႊတ္တတ္သူ ျဖစ္ဖို႔လိုတာ သံသယ မ႐ွိႏိုင္ဘူး။ သိုးထိန္းေတြဟာ မၾကာခဏ ကိုယ့္တာဝန္ကို ပ်က္ကြက္ေလ့႐ွိတယ္။

ဆုေတာင္း သိုးထိန္းႀကီးျဖစ္ေတာ္မူေသာ သခင္ေယ႐ွုဘုရား ကၽြႏ္ုပ္ကို သိုးထိန္းတေယာက္အျဖစ္ ေခၚပါ၏။ မထိုက္တန္ပါ။ ကိုယ္ေတာ့္ ေနာက္သို႔ လိုက္ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ခံစားရေသာ သိုးတေကာင္အျဖစ္ ကိုယ္ေတာ္ သတ္မွတ္ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ နီးေစလ်က္ တျခားသူမ်ားကို ထာဝရအသက္ရေစဖို႔ ကိုယ္ေတာ့္လက္ကို အၿမဲတြဲေနေစပါ။ ဘယ္သူမွ မခြဲခြါပါေစႏွင့္။ အသက္တာ သန္႔႐ွင္းေစ၍ သည္းခံျခင္း၊ ႏွိမ့္ခ်ျခင္း၊ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ကိုးစားျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတို႔ကို တည္ၿမဲေစပါ။ ကိုယ္ေတာ္က စြန္႔ပစ္ေတာ္မမူဘဲ အဆံုးတိုင္ေအာင္ ခ်စ္ေတာ္မူပါ၏။

ေမးခြန္း ၁၃၁

  1. သခင္ ေယ႐ွုနဲ႔ ေပတ႐ုရဲ႕ ေျပာစကားေတြမွာ သင့္ကို စိတ္ႏွလံုး ထိေတြ႕ေစတဲ့ စကား႐ွိသလား။

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on May 16, 2019, at 03:52 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)