Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Burmese":
Home -- Burmese -- John - 076 (Jesus anointed in Bethany)
This page in: -- Arabic -- Armenian -- Bengali -- BURMESE -- Cebuano -- Chinese -- English -- Farsi? -- French -- Georgian -- Hausa -- Hindi -- Igbo -- Indonesian -- Javanese -- Kiswahili -- Kyrgyz -- Malayalam -- Peul -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Somali -- Spanish? -- Tamil -- Telugu -- Thai -- Turkish -- Urdu -- Uyghur? -- Uzbek -- Vietnamese -- Yiddish -- Yoruba

Previous Lesson -- Next Lesson

ေယာဟန္ - အေမွာင္မွာ ထြန္းလင္းတဲ့ အလင္းေတာ္
ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္းကို ေလ့လာျခင္း
အပိုင္း ၃ - တမန္ေတာ္ေတြၾကားမွာ ထြန္းလင္းတဲ့အလင္း။ (ေယာဟန္ ၁၁း ၅၅- ၁၇း ၂၆)
A - သန္႔႐ွင္းေသာတပတ္တာကာလအတြက္ နိဒါန္း။ (ေယာဟန္ ၁၁း ၅၅- ၁၂း ၅၀)

1. သခင္ေယ႐ွဳကို ေဗသနိ႐ြာမွာ ဘိသိက္ေပးခဲ့တယ္။ (ေယာဟန္ ၁၁း ၅၅ - ၁၂း ၈)


ေယာဟန္ ၁၁း ၅၅ - ၅၇
၅၅ “ယုဒပသခါပြဲခံခါနီးတြင္ လူမ်ားတို႔သည္ မိမိတို႔ကို သန္႔႐ွင္းေစျခင္းငွါ ပြဲမခံမွီ အရပ္ရပ္တို႔မွ ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕သို႔ လာၾက၏။ ၅၆ ထိုသူတို႔သည္ ေယ႐ွဳကို႐ွာေဖြ၍ အခ်င္းတို႔ အဘယ္သို႔ထင္ၾကသနည္း။ သူသည္ ပြဲသို႔မလာသေလာဟု ဗိမၼာန္ေတာ္၌ ရပ္လ်က္ အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းၾက၏။ ၅၇ ထိုအခါ အဘယ္သူသည္ ေယ႐ွဳ႐ွိရာအရပ္ကို သိလွ်င္ သူ႔ကို ဖမ္းဆီးေစျခင္းငွါ ျပညႊန္ရမည္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ ဖါရိ႐ွဲတို႔သည္ မွာခဲ့ၾကၿပီ။

ပသခါပြဲဟာ ဓမၼေဟာင္း ပြဲေတာ္ေတြၾကားထဲမွာ အဓိကပြဲတပြဲျဖစ္ၿပီး အီဂ်စ္ျပည္ ေဘးဒဏ္ၾကားမွာ ေဟၿဗဲ လူမ်ဳိးေတြကို လႊတ္ျခင္းအထိမ္းအမွတ္နဲ႔ ပြဲတပြဲ ျဖစ္တယ္။ ပြဲေတာ္ရဲ႕အတြင္းမွာ သိုးသူငယ္ကို ျပင္ဆင္ၾကတယ္။ လူေတြ အေသခံထိုက္ေပမယ့္ ယံုၾကည္ျခင္းက ကယ္တင္တယ္။

ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြဟာ ေယ႐ု႐ွလင္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း သြားေရာက္လည္ပတ္ၾကၿပီး ဘုရားသခင္ အမ်က္ေတာ္မွ ကြယ္ကာျခင္းအတြက္ ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းၾကတယ္။ အဲဒီမွာ သိုးသူငယ္ေတြကို သတ္ၿပီး သိုးသားစားၾကတယ္။ ပြဲရက္မတိုင္မီသြားၿပီး သူတို႔အျပစ္အတြက္ ေနာင္တရ ေဆးေၾကာၿပီးမွ ပသခါပြဲကို စားၾကတယ္။ လူေသအေလာင္း ကိုင္မိသူ႐ွိရင္ ဗိမၼာန္ေတာ္ထဲကို ၇ ရက္ပတ္လံုး ဝင္ခြင့္မရဘဲ ေဆးေၾကာသန္႔စင္မွဳေတြ လုပ္ရတယ္။ (ေတာလည္ရာ ၁၉း ၁၁)

ပြဲေန႔ကာလမွာ ဗိမၼာန္ေတာ္လာသူေတြက နာဇရက္ၿမိဳ႕သား သခင္ေယ႐ွဳအေၾကာင္း ေမးၾကတယ္။ သူမလာဘူးလား သူ႔ကိုမျမင္ပါ့လားလို႔ ေမးၾကတယ္။ ဘာသာရးလႊတ္ေတာ္က သူ႔ကို ေသဒဏ္ေပးထားတယ္ဆိုတာ အားလံုး သိၾကတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳ႐ွိတဲ့ အရပ္ကိုသိရင္ သတင္းပို႔ရမယ္လို႔ သူလွ်ိဳေတြ လႊတ္ထားတယ္။ ေသျခင္းတရားဟာ သခင္ေယ႐ွဳနဲ႔ နီးလာတယ္။

ေယာဟန္ ၁၂း ၁- ၃
၁ “ပသခါပြဲခံခ်ိန္ ေျခာက္ရက္လိုေသာအခါ အထက္ကေသလြန္၍ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေစေတာ္မူေသာ လာဇ႐ုေနရာအရပ္ ေဗသနိ႐ြာသို႔ ေယ႐ွဳသည္ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ၂ ထိုေၾကာင့္ ထိုသူတို႔သည္ ပြဲလုပ္ၾကသျဖင့္ မာသသည္ လုပ္ေကၽြးမွဳကိုေဆာင္၍၊ လာဇ႐ုသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ေလ်ာင္းေသာသူတို႔အဝင္ ျဖစ္၏။ ၃ ထိုအခါ မာရိသည္ အဖိုးမ်ားစြာထိုက္ေသာ နာဒုဆီေမႊးစစ္ အက်ပ္သံုးဆယ္ကိုယူ၍ ေယ႐ွဳ၏ေျခေတာ္ကို လိမ္းၿပီးလွ်င္ မိမိဆံပင္ႏွင့္သုတ္သျဖင့္ ထိုဆီ၏အေမႊးသည္ တအိမ္လံုးကိုႏွံ႔ျပား၏။”

သခင္ေယ႐ွဳက ရန္သူေတြကိုမၾကာက္ဘဲ ေယ႐ု႐ွလင္ကို ခမည္းေတာ္အလိုေတာ္အတိုင္း သြားၿမဲ သြားတယ္။ ျပႆနာကို ေ႐ွာင္ကြင္းဖို႔ မႀကိဳးစားဘဲ ပြဲေန႔မတိုင္ခင္ တပတ္အလိုမွာ ေယ႐ု႐ွလင္ကို ျပန္လာတယ္။ ေယ႐ု႐ွလင္နဲ႔ သံုးကီလိုမိတာကြာတဲ့ ေဗသနိ႐ြာကို ျဖတ္ရတယ္။ အဲဒီအရပ္မွာ လူေသကို ႐ွင္ျပန္ထေျမာက္ေစတဲ့ တန္ခိုးျပခဲ့တဲ့ အိမ္မွာ တည္းတယ္။

လာဇ႐ုက စားႏိုင္၊ ေသာက္ႏိုင္၊ သြားႏိုင္၊ လာႏိုင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ လူေတြ သူ႔ကို ျမင္တယ္။ သူေသတာကို သိတဲ့အတြက္လည္း ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကတယ္။ မာရိ မာသနဲ႔ လာဇ႐ုတို႔ဟာ ဘုရားသခင့္ ဘုန္းေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ႀကံဳခံစားရၿပီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ တဘက္မွာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သက္ေသခံေတြ ျဖစ္လာတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳနဲ႔ တပည့္ေတာ္ေတြကို ႀကိဳဆိုၿပီး စားေသာက္ပြဲႀကီး က်င္းပေပးတယ္။ လာဇ႐ုဟာ သခင္ေယ႐ွဳရဲ႕မိတ္ေဆြ ျဖစ္တယ္။ သူ႔ကို အသက္ျပန္႐ွင္ေစခဲ့တဲ့ သခင္ေယ႐ွဳေဘးမွာထိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီျမင္ကြင္းဟာ ေကာင္းကင္နဲ႔ တူေနတယ္။ ဘုရားသခင္က အေဝးႀကီးမွာမေနပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ ေကာင္းကင္ ဘုန္းအသေရမွာ အတူထိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။

မာသက အိမ္႐ွင္မေကာင္းတေယာက္ျဖစ္ၿပီးေသျခင္းတရားကို ေအာင္ျမင္တဲ့သခင္ေယ႐ွဳဟာ စစ္မွန္တဲ့ ေမ႐ွိယျဖစ္ေၾကာင္း သူသိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူစိတ္ေစတနာထားၿပီး ဧည့္ခံတယ္။

မာရိကေတာ့ သခင္ေယ႐ွဳကို ဂုဏ္ျပဳဖို႔အတြက္ အလြန္ အဖိုးထိုက္တဲ့ ဆီေမႊးကို ယူလာတယ္။ ဆီေမႊးရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ ႏွစ္တပတ္လံုး နီးပါးလုပ္တဲ့ လုပ္ခနဲ႔ ညီတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳကို တန္ဖိုးထားေတာ့ ဒီအရာကို ေပးလွဴခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သခင္ေယ႐ွဳဦးေခါင္းကို လိမ္းက်ံဖို႔ မထိုက္တန္ဖူးလို႔ ေတြးတဲ့အတြက္ ေျခေတာ္ကိုသာ သုတ္လိမ္းခဲ့တယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာဟာ တျခားအရာမဟုတ္ဘူး။ စြန္႔လႊတ္ဆက္ကပ္ျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ ဒီ့ေနာက္မွာ ေျခေတာ္ကို သူ႔ဆံပင္နဲ႔ သုတ္လိမ္းခဲ့တယ္။ ဒီခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ သန္႔႐ွင္းတယ္။ တအိမ္လံုးကို ေမႊးႀကိဳင္သြားေစတယ္။ မာရိရဲ႕ေပးလွဴပူေဇာ္မွဳရနံ႔ဟာ အနားမွာ႐ွိတဲ့ သူေတြအားလံုးထံ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားတယ္။

ေယာဟန္ ၁၂း ၄- ၆
၄ “တပည့္ေတာ္အဝင္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံ႔မည့္သူ ႐ွိမုန္၏သား ယုဒ႐ွကာ႐ုတ္က ၅ ထိုဆီေမႊးကို ေဒနာရိအျပားသံုးရာအဖိုးႏွင့္ ေရာင္း၍ ဆင္းရဲေသာသူတို႔အား အဘယ္ေၾကာင့္ မေပးသနည္းဟုဆို၏။ ၆ ထိုသို႔ဆိုေသာ္ ဆင္းရဲေသာသူတို႔အက်ဳိးကိုေထာက္၍ ဆိုသည္မဟုတ္။ မိမိသည္ သူခိုးျဖစ္လ်က္ တပည့္္ေတာ္မ်ားသံုးရန္ ေငြအိတ္ကိုေဆာင္၍ ႏွဳိက္ယူတတ္ေသာေၾကာင့္သာ ဆိုသတည္း။”

ယုဒက သခင္ေယ႐ွဳထက္ ေငြကိုပိုခ်စ္တယ္။ ယံုၾကည္ျခင္းထက္ ေလာကအရာပို ျမတ္ႏိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မာရိရဲ႕အလွဴကို ေငြေၾကးနဲ႔ဆံုးျဖတ္တယ္။ ဝိညာဥ္ေရးကိုသတိမထားဘူး။ မာရိရဲ႕ ေလးစားၾကည္ညိဳမွဳ၊ ေက်းဇူး ခ်ီးမြမ္းမွဳ၊ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံမွဳကို သူနားမလည္ဘူး။ ေငြကို ခ်စ္တဲ့သူဟာ နတ္ဆိုးအေပါင္းအသင္း ျဖစ္လာတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳကို မုန္းေပမယ့္ ဆင္းရဲသားေတြကို ခ်စ္ဟန္ျပတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဆင္းရဲသားေတြကို စာနာသူမဟုတ္။ ေပးကမ္းကူညီသူမဟုတ္ ပိုက္ဆံမက္သူသာ ျဖစ္တယ္။ ဆင္းရဲသားေတြကို ကူညီတဲ့ လူမွဳေရးဆိုတာ သူပိုက္ဆံခိုးတာကို အကြယ္အကာ ယူျခင္းျဖစ္တယ္။ ဆင္းရဲသားကို ေပးတာထက္ အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္တာ ပိုမ်ားတယ္။ ေသးငယ္တဲ့အရာမွာပင္ သစၥာမ႐ွိ၊ အေတြးထဲမွာေရာ လက္ေတြ႔ဘဝထဲမွာေရာ ခိုးေနသူျဖစ္တယ္။

ဒီဘ႑ာထိန္းရဲ႕ စာရင္းေတြကို သခင္ေယ႐ွဳ မစစ္ဘူး။ သစၥာမ႐ွိတာ ပိုက္ဆံခိုးတာကို သိထားတယ္။ ယုဒဟာ လုယူတတ္တဲ့ ဓါးျပ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ။ ခ်မ္းသာခ်င္သူ။ ေငြရရင္ ဘာမဆို လုပ္ခ်င္သူသာ ျဖစ္တယ္။ ဘုရားသခင္နဲ႔ ေငြကို တၿပိဳင္တည္း ကိုးကြယ္လို႔ မရဘူး။ တေယာက္ကို ခ်စ္ၿပီး တေယာက္ကို မုန္းမယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလွည့္စားပါႏွင့္။ ဘုရားကို ဦးထိပ္ထားမလား ေလာကသာယာမွဳကို ႐ွာမလား။

ေယာဟန္ ၁၂း ၇- ၈
၇ “ေယ႐ွဳသည္လည္း ထိုမိန္းမကို႐ွိေစေတာ့။ ငါ၏အေလာင္းကို သၿဂၤ ဳိဟ္ျခင္းငွါ ျပင္ဆင္ေသာ ေန႔တိုင္ေအာင္ သူသည္ ဤဆီေမႊးကို သိုထားၿပီ။ ၈ ဆင္းရဲေသာသူတို႔ကား သင္တို႔၌ အစဥ္႐ွိၾက၏။ ငါမူကား အစဥ္႐ွိသည္ မဟုတ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။”

ဘုရားသခင္က အမ်ားႀကီး မေတာင္းဆိုဘူး။ ဆီေမႊးေတြ သြန္းေလာင္းဖို႔လည္း မေျပာပါဘူး။ အနီးနားမွာ ဆင္းရဲသားေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိတာကိုေတာ့ ျမင္ေစခ်င္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ဘာသာေရးသမားနဲ႔ အေတြးအေခၚ ပညာ႐ွင္ေတြက ဆင္းရဲသားဆိုတာ အၿမဲတမ္း႐ွိမယ္ဆိုတဲ့ စကားကို မျငင္းႏိုင္ပါဘူး။ လူက အတၱႀကီးတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ နည္းပါးတယ္။ ဝိညာဥ္ေရးရာမွာ socialism လုပ္လို႔မရဘူး။ လူတိုင္း လူတိုင္းကိုလည္း စည္းစိမ္ဥစၥာ အညီအမွ်ေပးလို႔ မရဘူး။ ေနရာတိုင္းမွာ ဒုကၡေရာက္တဲ့သူ၊ အပစ္ပယ္ခံရသူ၊ အထီးက်န္ေနတဲ့သူ ႐ွိပါတယ္။ ၿမိဳ႕တိုင္း ႐ြာတိုင္းမွာ ဆင္းရဲသား႐ွိတယ္။ သူတို႔ကို သခင္ေယ႐ွဳ မ်က္ႏွာ ေထာက္ထားၿပီး ၾကည့္ဖို႔လိုတယ္။

လူ႔စိတ္ႏွလံုးဟာ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေနၿပီး ေအးခဲတတ္တာ သခင္ေယ႐ွဳ သိတယ္။ လူေတြအတြက္ ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အေသခံဖို႔ ႂကြလာတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳကို သၿဂၤ ဳိဟ္ဖို႔နဲ႔ ေျခေတာ္ကို ဆီေမႊးနဲ႔ သုတ္လိမ္းဖို႔ မာရိကို သန္႔႐ွင္းသာ ဝိညာဥ္ေတာ္က ခိုင္းေစတာကို ကိုယ္ေတာ္သိတယ္။ ဘုရားရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ခံစားရတဲ့အခါ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္က မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အံ့ဩဖြယ္ရာေတြ ျပဳလုပ္ေစတယ္။ မာရိဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သားေတာ္ဘုရား ကိုယ္တိုင္ အိမ္မွာ ဧည့္သည္အျဖစ္ ႂကြလာတာကို ဘုန္းထင္႐ွားေစသူ၊ ဂုဏ္ျပဳသူ ျဖစ္တယ္။ ဒါက ဝိညာဥ္ေတာ္က သူ႔ကို ဦးေဆာင္လို႔သာ လုပ္ႏိုင္တယ္။ ခရစ္ေတာ္က ေလာကအျပစ္သားတြကို ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ ေကာင္းျမတ္ျခင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး ရန္ၿငိမ္းဖို႔ စတင္ခဲ့တယ္။

ဆုေတာင္း သခင္ယ႐ွဳဘုရား လာဇ႐ုကို အသက္႐ွင္ျပန္ေစတဲ့အတြက္ ကိုယ္ေတာ့ကို ခ်စ္ပါတယ္။ သခၤ်ဳိင္းဂူလည္း ေၾကာက္စရာမလိုေတာ့ပါ။ ကိုယ္ေတာ့ကို စိတ္ႏွလံုးအႂကြင္းမဲ့ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံအမွဳေတာ္ေဆာင္ဖို႔ သြန္သင္ေပးေတာ္မူပါ။ မိုက္မဲမွဳ လွ်ိဳ႕ဝွက္မွဳ ခိုးယူမွဳ မုန္းတီးမွဳမ်ားနဲ႔ ကင္းလြတ္ေစပါ။ ကိုယ္ေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ ျပည့္ဝေစၿပီး ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းလ်က္ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံေသာ လမ္းကို ဦးေဆာင္ေပးေတာ္မူပါ။

ေမးခြန္း ၈၀

  1. မာရိရဲ႕ ဆီေမႊးဘိသိက္လိမ္းျခင္းကို သခင္ေယ႐ွဳ ဘာေၾကာင့္လက္ခံခဲ့သလဲ။

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on April 19, 2019, at 01:57 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)