Waters of Life

Biblical Studies in Multiple Languages

Search in "Turkish":

Home -- Turkish -- Colossians -- 027 (Mystery of the Gospel)

Arabic -- Chinese -- English -- French?-- German -- Russian? -- TURKISH

Previous Lesson -- Next Lesson

KOLOSELİLER - MESİH İçinizde!
Elçi Pavlusun Koloselilere Yazdığı Mektup

Bölüm 1 - Hıristiyan inancının temel ilkeleri (Koloseliler 1:1-29)

7. Pavlus’un acıları ve Müjdenin gizemi (Koloseliler 1:23c-29)


Koloseliler 1:23c-24
23c Ben Pavlus, göğün altındaki bütün yaratılışa duyurulan bu Müjde'nin hizmetkârı oldum. 24 Sizin için acı çektiğime şimdi seviniyorum. Mesih'in, kendi bedeni, yani kilise uğruna çektiği sıkıntılardan eksik kalanlarını kendi bedenimde tamamlıyorum.

Pavlus kendisini düşmanlarının elinden, “bataklıktan çekip çıkartan”, yolundan yürüdüğü Mesih’in hizmetkârı olarak tanımlıyordu. Elçi çektiği acılarını ve sıkıntılarını İsa’nın gücü aracılığıyla yenmişti. Sevindirici Haber’i yayarken Yahudi olmayanlar tarafından izlenmesine, sorgulanmasına ve tutuklanmasına yürekten sevindiğini söylüyordu. Uzun yıllar devam eden gözaltı sürecinden sonra özgürlüğü elinden alındı, İmparatorluk sınırları içinde seyahat etmesi yasaklamıştı.. Artık müjdeli Haberi yayamıyordu, ancak korumalarının denetimi altında yaşadığı evde konuk ağırlamasına, mektup yazmasına ve yardımcılarıyla beraber dua etmesine izin verilmişti. Bu nedenle Koloseliler’e Kutsal Ruh’un sevinci ve tesellisiyle, kendileri uğruna acı çektiğini yazdı.

Sevincinin gizli nedeni, İsa’nın kilisenin başı, haleflerinin de ruhsal beden olmasını bilmesiydi. O’nun uğruna çektiğim her acıyı önce ruhsal bedenim fark eder, O benim için ve benimle birlikte acı çeker. Beni sever ve himaye eder. Şayet O’nun için dövülüyor, açlık ve susuzluk çekiyorsam, bu şikâyetlerim diri Rabbimin çektiği acıların tamamlanması demektir. İsa çarmıhta çektiği şiddetli acılar içinde kurtarılışımızı tamamladı. Oysa dünyanın ruhu Tanrı’nın yaşayan ve yöneten Oğlu’ndan ve O’na inanan herkesten nefret eder, kilisesini içten ve dıştan yıkmak için uğraşır. İşte bu nedenle, Pavlus’un ve sayısız din şehitlerinin çekmiş oldukları acılar, İsa’nın acılarının tamamlanması anlamına gelmektedir. Bu acılar kuşaklar boyunca birikir ve mahşerin yolunu açarlar.(Matta 10.17.22; 24:9; Elçilerin İşleri 14:22; Romalılar 8:1718; Vahiy 6:11; 14:13 vb)

Pavlus henüz tutuklanmamış olduğu dönemde şöyle yazmıştı; “ Üstelik sıkıntılarımız da bile övünüyoruz. Çünkü sıkıntının dayanma gücünü oluşturduğunu biliyoruz.* Dayanma gücü Tanrısal nitelikleri, Tanrısal nitelikler de umudu oluşturur. Bu umut bizi utandırmaz. Çünkü bizlere verilen Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı’nın sevgisi yüreklerimizde dolup taşmaktadır.” (Romalılar 5:35; Korintoslular 4:17) Elçi doğal insanın kendisini inkâr etmekten hoşlandığını biliyordu. Bu nedenle İsa, içlerindeki gururlu ve duygusal beni yenebilsinler diye, haleflerinin acı çekmesine izin verdi. Ancak bu, içlerinde yalnız İsa’nın gücü etkiliyse gerçekleşebilir. İsa, kendi gururumuzla ve düşmanlarımıza karşı duyduğumuz nefretle savaştığımız sırada bizimle birlikte acı çekmektedir. Pavlus gözaltında tutulduğu uzun süre içinde sabırla düşmanlarını sevmeyi öğrendi, İsa’nın tüm varlığıyla her zaman kendi yanında olduğuna inandı ve gelecek yücelik için taşıdığı umutla yaşadı. İsa uğruna çektiği acıların ve ettiği duaların kilisenin yapılanmasını etkilediğini ve hızlandırdığını anlamıştı.

Dua: Rab, hizmetkârın Pavlus görevi sırasında çok acı çekti. Sen ise onun acılarını paylaştın. Bugün birçok inançlı kişi takip edilmekte, Sen onlarla birliktesin ve acılarını paylaşıyorsun. Senin uğruna acı çeken herkese sabrın ve sevginle güç ver ki, ruhsal bedenin büyüsün, onlarla birlikte yücel. Âmin.

Soru 27: İsa uğruna çektiğimiz acılar niçin O’nun da acısıdır?

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on March 22, 2011, at 08:53 AM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)