Mobile device - Print - Bottom

Previous Lesson -- Next Lesson

०६ – चौथो आज्ञाः विश्राम दिनलाई सम्झनु,पवित्र राख्न

---

---

प्रस्थान २०ः८–११
विश्राम दिन पवित्र मान्नुपर्छ भनी याद राख्नू। छ दिनसम्म परिश्रम गरेर आफ्नो सबै काम गर्नू, तर सातौं दिन चाहिँ परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरको निम्ति शबाथ दिन हो। त्यस दिन तिमीहरुले कुनै काम नगर्नूः न त तिमीले, न त तिम्रो छोराले, न त तिम्रो छोरीले, न त तिम्रो नोकरले, न त तिम्रो दासीले, न त तिम्रो गाईवस्तुले, न त तिम्रो मूल ढोका भित्र भएको विदेशीले। किनकि परमप्रभुले छ दिनमा आकाश, पृथ्वी, समुद्र र तिनीहरूमा भएका सबै थोक बनाउनुभयो, तर सातौं दिनमा विश्राम लिनुभयो। त्यसकारण परमप्रभुले शबाथ दिनलाई आशिष् दिनुभयो र यसलाई पवित्र पार्नुभयो

०६.१ – सृष्टिकर्ताको प्रशंसाको लागि विश्रामको दिन

यहूदीहरूका लागि, शबाथ परमेश्वरसँगको करारको चिन्हहरू मध्ये एक हो। पूजाको लागि तोकिएको, यो दिनले पुरानो नियमका मानिसहरूलाई अन्य राष्ट्रहरूबाट अलग गथ्र्यो। वर्तमान दिनसम्म, पुरानो करारका मानिसहरूले हप्ताको यो अन्तिम दिनलाई पवित्र मान्छन् किनकि तिनीहरू अन्य दिनहरूमा जस्तै काम गर्दैनन्। तिनीहरू आगो बाल्दैनन् वा लामो यात्रामा जाँदैनन्। बरु, तिनीहरू चाडका दिनहरूको लागि राखिएको नयाँ लुगा लगाउँछन्। शबाथ आनन्दको लागि हो किनकि मानिसहरू तोराहका तोकिएका पाठहरू पढ्न र प्रशंसाको वातावरणमा छलफल गर्न भेला हुन्छन्।

प्रभुको दिनमा, विश्वासीहरूले अन्य दिनहरू भन्दा परमेश्वरसँग बढी समय बिताउनुपर्छ। तिनीहरूले आफ्ना विचार र हृदयले उहाँमा ध्यान केन्द्रित गर्नुपर्छ, किनकि उहाँ तिनीहरूका सृष्टिकर्ता, मुक्तिदाता र शान्तिदाता हुनुहुन्छ। हामीले बाइबल पढ्ने, राम्रो उपदेश सुन्ने र हप्ताको बाँकी समयको हाम्रो मरुभूमि यात्रामा थकानका बीचमा हामीलाई जोगाउने र शान्त पार्ने प्रशंसाका गीतहरू सहित प्रार्थनामा भाग लिने बानी बसाल्नुपर्छ। यद्यपि, त्यस्तो दिनको केन्द्रबिन्दु न त मानिस हो न उसको आराम, तर प्रभु आफैं हुनुहुन्छ। यसरी शबाथ परमप्रभुको दिन बनेको छ। उहाँले यस दिनलाई विशेष रूपमा अलग गर्नुभएको छ, यसलाई पवित्र गर्नुभएको छ र आशीर्वाद दिनुभएको छ। परमप्रभुको दिन परमेश्वरबाट उहाँको सृष्टिलाई एक बहुमूल्य उपहार हो।

शबाथलाई पवित्र पार्नुको अर्थ हामी उहाँको शक्तिशाली वचनद्वारा स्वर्ग र पृथ्वी, ताराहरू, सुख्खा जमिन र रूखहरू सृष्टि गर्ने सृष्टिकर्ताको प्रशंसा गर्छौं। उहाँले माछा, चराहरू र सबै साना र ठूला जनावरहरू सृष्टि गर्नुभयो। उहाँको सृष्टि परमेश्वरको स्वरूपमा मानिसको सृष्टिमा परिणत भयो। यस सृष्टिमा, प्रत्येक प्राणी एक अद्भूत तरिकाले बुद्धि र शक्तिले निर्मित चमत्कार हो। वैज्ञानिकहरूले मानिसको शरीर, उसको क्षमता र उसको आत्माको उच्चताको केही रहस्यहरू मात्र समाधान गरेका छन्। परमेश्वरका कामहरू कति अद्भुत छन र यदि उहाँको सृष्टि यति सुन्दर छ भने, सृष्टिकर्ता आफैं कति धेरै हुनुपर्छ। मानव भाषाले उहाँको महानता, महिमा र सर्वशक्तिमानतालाई पूर्ण रूपमा व्यक्त गर्न सक्दैन। उहाँ आफ्ना सबै प्राणीहरूबाट पूजा र प्रशंसाको योग्य हुनुहुन्छ।

जब परमेश्वरले सृष्टिमा आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्नुभयो, उहाँले आराम गर्नुभयो। उहाँ कामबाट थकित हुनुभएन, किनकि सर्वशक्तिमान थकित हुनुहुन्न, न त निदाउनुहुन्छ न त सुत्नुहुन्छ, बरु उहाँ आफ्नो कामबाट सन्तुष्ट हुनुहुन्थ्यो, उहाँले सृष्टि गर्नुभएका अनगिन्ती महान् आश्चर्यहरूमा रमाउनुहुन्थ्यो र तिनीहरूलाई धेरै राम्रो पाउनुभयो। हामीले हरेक दिन र विशेष गरी प्रभुको दिनमा उहाँको सृष्टिमा उहाँको अगम्य चमत्कारहरूको लागि परमेश्वरको प्रशंसा गर्नु उचित छ।

०६.२ – शबाथमा विश्रामको आवश्यकता

शबाथको दिनमा, हामीलाई परमेश्वरले हाम्रो लागि डिजाइन गर्नुभएको स्वर्गीय विश्राममा भाग लिने विशेषाधिकार छ। उहाँले हामीलाई गहिरो मौनता र उपासनाको अवसर दिनुहुन्छ। प्रभुको सामु यो भित्री र बाहिरी शान्तता हाम्रो कल्याणको कुञ्जी हो। कसैले पनि दण्ड नपाई यो आज्ञा उल्लङ्घन गर्न सक्दैन। पूर्व सोभियत संघ वा पश्चिमका ठूला कम्पनीहरू जस्ता राष्ट्रहरूले प्रभुको दिनलाई हटाउने प्रयासमा मानसिक शान्ति गुमाए। यस दिनलाई बेवास्ता गर्ने र आफ्नो कारमा दौडनेहरूले उहाँको सृष्टिमा प्रभुको महिमा बुझ्दैनन्। तिनीहरूले ध्यान गर्ने क्षमता गुमाएका छन्, र त्यसपछि हप्ताभरि तिनीहरूको सबै कामले दुःख भोग्यो। सबैजना, जनावरहरूले पनि, केही आराम लिन आवश्यक छ, र सृष्टिले पहिले परमेश्वरको अगाडि शान्त नभई आफ्नो शक्ति पुनः प्राप्त गर्न सक्दैन। हामीले शबाथलाई पवित्र पार्ने परमेश्वरको आदेशलाई कहिल्यै बेवास्ता गर्नु हुँदैन। हामी देख्न सक्छौं कि यो आज्ञाले हप्तामा ३५ वा ४० घण्टा कामको कुरा गर्दैन, तर लगभग छ दिनको कडा परिश्रमको कुरा गर्छ तर सातौं दिन पूर्णतया प्रभुको लागि हो। बाइबलले हामीलाई सिकाउँछ कि निष्क्रिय जीवन सबै खराब गुणहरूको सिमाना हो, र दैनिक काम मानिसको लागि लाभदायक छ।

येशूले हामीलाई बेलाबेलामा रोकिएर मैदानका लिली र अन्य फूलहरूमा मनन गर्न र तिनीहरू कसरी बढ्छन् भनेर हेर्न प्रोत्साहन दिनुहुन्छ। के तपाईंले याद गर्नुभएको छ कि तिनीहरूलाई फुल्न, पातहरू बढ्न, फल नफलोउन कति समय लाग्छ? रोक्नुहोस् र आफ्नो आँखा खोल्नुहोस्। प्रकृतिको शक्ति र नियमहरू जान्नुहोस्, त्यसपछि तपाईंले तिनीहरूको पछाडि बुद्धिमान सृष्टिकर्ता र उहाँको पिताको भलाइ देख्नुहुनेछ। येशूले सुझाव दिनुभयो कि हामीले फूलको रंगको वैभवलाई धनी मानिसहरूको भव्य पोशाकसँग तुलना गरौं ताकि हामीले महसुस गर्न सकौं कि राजा र राजकुमारहरू पनि यी धेरै फरक फूलहरू जत्तिकै सुन्दर सजिएका छैनन्, जुन चाँडै ओइलाउँछन् र मर्छन्। मानिस आफैं परमेश्वरका सबै प्राणीहरूमध्ये सबैभन्दा सुन्दर छ, र उसको अनुहारले उहाँको महिमाको थोरै मात्र संचार गर्दछ। ओहो, हामीले बाँच्ने तरिका परिवर्तन गरौं, हतार गर्न छोडौं र सोच्न समय निकालौं! जब हामी त्यसो गर्छौं, हामी सृष्टिको अद्भुत सुन्दरताबाट परमेश्वरलाई धन्यवाद दिन र उहाँको प्रशंसा गर्न प्रेरित हुनेछौं। दुर्भाग्यवश, त्यहाँ घृणित टेलिभिजन कार्यक्रमहरू छन् जसले अश्लीलता र हिंसा देखाउँछन् जबकि परमेश्वरले वसन्त, गर्मी, शरद र जाडोमा हाम्रा आँखा खोलेर उहाँले सृष्टि गर्नुभएको र पूर्ण रूपमा संरक्षित गर्नुभएको आश्चर्यकर्महरू हेर्न चाहनुहुन्छ।

जब परमप्रभुले हामीलाई शबाथ पालना गर्ने आज्ञा दिनुहुन्छ, उहाँले यो दिनलाई अलग राख्न माग गर्दै हुनुहुन्छ ताकि मानिसले उहाँको सामु जीवन बिताउन सिक्न सकून्। परमप्रभुको दिनलाई पवित्र पार्नु भनेको केवल आराम गर्नु वा परमेश्वरको वचन सुन्नु र पढ्नु मात्र होइन, तर यो हाम्रो सम्पूर्ण हृदयले उहाँतिर फर्कनु पनि हो ताकि उहाँले हामीलाई परिवर्तन गर्न सकून् र हामीलाई उहाँको भलाइले भर्न सक्नुभएको होस्। उहाँ पवित्र हुनुहुन्छ, र उहाँ चाहनुहुन्छ कि हामी पनि पवित्र होऔं। त्यसैले हामी उहाँको प्रेमको ज्योतिमा अगाडि बढौं र उहाँको महिमा प्रतिबिम्बित होऔं, किनकि मौनता र शान्त बिना कुनै पनि कुरा नवीकरण हुँदैन।

०६.३ – शबाथको गलत अर्थ

शबाथको दिनले पुरानो नियमका मानिसहरूलाई पतनबाट बचायो र उनीहरू वरपरका अन्य राष्ट्रहरूले पूजा गर्ने धेरै देवताहरूबाट अलग गर्यो। प्रभुको दिनमा यो एकाग्रताले उनीहरूलाई संसारको मुक्तिदाता ख्रीष्टको आगमनको लागि पनि तयार गर्यो। तैपनि शबाथ आफैंमा यसलाई पालन गर्ने विश्वासीहरूलाई परिवर्तन गर्न, सुरक्षा गर्न वा नवीकरण गर्न असमर्थ थियो। सबै मानिसहरू परमेश्वरको सामु कमजोर, दुष्ट र अपर्याप्त देखिन्छन्। कुनै पनि कानूनले मानवतालाई परिवर्तन गर्न सक्दैन, न त शबाथले मानिसलाई उसको पापबाट मुक्त गर्न सक्छ तर यसले उसलाई नास्तिकतामा फस्नबाट रोक्न सक्छ। नयाँ करारमा हामी परमेश्वरको अनुग्रह प्राप्त गर्न प्रभुको दिन मनाउँदैनौं, बरु उहाँलाई धन्यवाद दिनको लागि किनभने उहाँले हामीलाई सृष्टि गर्नुभयो। उहाँ अवतारित हुनुभयो र ख्रीष्टमा हामीकहाँ आउनुभयो र आफ्ना छोराछोरीहरूको लागि बुबा भन्दा बढी हाम्रो हेरचाह गर्नुहुन्छ। यस कारणले गर्दा, हामी उहाँलाई माया गर्छौं र उहाँलाई सम्मान गर्छौं। व्यवस्था पालनाले हामीलाई हाम्रा पापहरूबाट बचाउने छैन तर परमेश्वरको अनुग्रह हाम्रो मुक्ति र पुनर्जन्मको रहस्य हो। जो कोही व्यवस्थाद्वारा धर्मी ठहरिन चाहन्छ उसलाई यसद्वारा दोषी ठहराइनेछ तर यदि तपाईंले येशूको हात तपाईंतिर पसारेर समात्नुभयो भने, उहाँले तपाईंलाई सबै निन्दाबाट डोर्याउनुहुनेछ र बचाउनुहुनेछ।

सातौं दिनमा परमेश्वरले विश्राम लिनुभयो र आफ्नो काम हेर्नुभयो। उहाँले देख्नुभयो कि सबै कुरा धेरै सुन्दर थियो तर जब मानिस अनाज्ञाकारी भयो र पापमा फस्यो तब परमेश्वरको पवित्र विश्राम रोकियो। परमेश्वरले विश्राम गर्न छोड्नुभयो र दिनरात भरी नै काम गर्दै आउनुभएको छ ताकि उहाँले आफ्नो हराएको सृष्टिलाई बचाउन सकून्। उहाँले भन्नुहुन्छ, “तिमीहरूले आफ्ना अधर्महरूले मलाई थकित पारेका छौ” (यशैया ४३ः२४)। येशूले यो कुरा पुष्टि गर्नुहुन्छ, “मेरो पिता अहिलेसम्म काम गर्दै आउनुभएको छ र म पनि काम गर्दै आएको छु” (यूहन्ना ५ः१७)। परमेश्वर हामी र हाम्रा कुरूप पापहरूको बारेमा गहिरो चिन्ता गर्नुहुन्छ तर हामी परमेश्वरलाई धन्यवाद दिन्छौं कि ख्रीष्टको प्रतिस्थापनात्मक बलिदान मार्फत सबै पापीहरूको लागि छुटकारा छ। परमेश्वरको थुमामा विश्वास गर्ने जो कोही व्यवस्थाको न्यायको अधीनमा आउनेछैन, बरु येशूको रगतले पूर्ण रूपमा धर्मी ठहरिनेछ। येशू मर्नुभयो र शबाथको ठीक अगाडि गाडिनुभयो। उहाँले धनी मानिसको चिहानमा परमेश्वरको विश्रामको दिनमा विश्राम लिनुभयो। उहाँ हप्ताको पहिलो दिनमा मृत्युबाट बौरी उठ्नुभयो, र यसरी परमेश्वरले शबाथको दिनको आवश्यकताहरू पनि पूरा गर्नुभयो। आफ्नो पुनरुत्थान मार्फत, उहाँले एउटा नयाँ दिन स्थापना गर्नुभयो जुन परमेश्वरको अनुग्रह र पवित्र आत्माको शक्तिमा फस्टाउने नयाँ सृष्टिको प्रतीक हो, व्यवस्थाको न्यायमा होइन।

०६.४ – के ख्रीष्टियनहरूलाई शनिबारको सट्टा आइतबार मनाउने अधिकार छ?

धेरैजसो यहूदीहरू र सेभेन्थ डे एडभेन्टिस्टहरूले ख्रीष्टियनहरूलाई चौथो आज्ञा उल्लङ्घन गरेको आरोप लगाउँछन् र भविष्यवाणी गर्छन् कि परमेश्वरको क्रोध ख्रीष्टका अनुयायीहरूमाथि पर्नेछ किनभने तिनीहरूले शनिबारको सट्टा आइतबारलाई विश्रामको दिनको रूपमा राख्छन्। यद्यपि येशूले भन्नुभयो कि उहाँ शबाथको प्रभु हुनुहुन्छ। मानिसको पुत्रले हाम्रो तर्फबाट शबाथको सबै मागहरू पूरा गर्नुभयो। उहाँले यसलाई पूरा गर्नुभयो र यसलाई पूरा गर्नुभयो। येशूले कुनै निश्चित दिन, महिना वा वर्षलाई पवित्र पार्न नयाँ व्यवस्था पारित गर्नुभएन। उहाँले आफ्ना अनुयायीहरूलाई बचाउनुभयो र तिनीहरूलाई पवित्र पार्नुभयो। मानिसले शबाथको दिन र केही चाडहरूमा मात्र होइन, तर हरेक दिन परमेश्वरको आराधना गर्नुपर्छ। त्यसैले येशूले दिनहरू भन्दा व्यक्तिहरूलाई पवित्र पार्नुहुन्छ। “तपाईंले वचन वा काममा जे गर्नुहुन्छ, सबै कुरा प्रभु येशूको नाममा गर्नुहोस्, उहाँद्वारा परमेश्वर पितालाई धन्यवाद दिनुहोस्” (कलस्सी ३ः१७)। पवित्र आत्माको निर्देशनमा हामीले गर्ने हरेक काम परमेश्वरको लागि एक प्रकारको आराधना हो। एक दिन अर्को भन्दा कम मूल्यवान छैन। येशूले हामीलाई आफ्नो बहुमूल्य रगतले धर्मी ठहराउनुभयो र पवित्र आत्माले हामीलाई नवीकरण गर्नुभयो। उहाँले पवित्र दिनहरू होइन, पवित्र मानिसहरू सृष्टि गर्नुभयो। पृथ्वीमा उहाँको आगमनको उद्देश्य शबाथले गर्न नसकेको कुरा पूरा गर्नु थियोः नयाँ मानिसहरू सिर्जना गर्नु, दुष्ट पापीहरूलाई उहाँका पवित्र अनुयायीहरूमा परिवर्तन गर्नु, र स्वार्थीहरूलाई सेवकहरूमा परिणत गर्नु इत्यादि थियो ।

येशूले हाम्रो आध्यात्मिक जीवनको हरेक पक्षमा क्रान्तिकारी परिवर्तन गर्नुभएको छ। त्यसैले ख्रीष्टियनहरूले आइतबार रोजे, जुन दिन येशू बौरिउठ्नुभएको थियो, ताकि उहाँको नयाँ सृष्टिसँगको नयाँ करार मनाउन सकियोस् तर येशू चाहनुहुन्थ्यो कि उहाँका अनुयायीहरूले पनि आराम गरून् र उहाँको नयाँ सृष्टिको हिस्सा बन्ने विशेषाधिकारमा मनन गरून्। उहाँले हामीलाई आइतबार पालन गर्ने आज्ञा दिनुभएन, न त उहाँले हामीलाई शबाथ पालन गर्न निषेध गर्नुभयो, न त उहाँले हामीलाई निश्चित दिन र चाडहरूमा सीमित राख्न भन्नुभएको थियो, तर उहाँ पापीहरूलाई बचाउन आउनुभयो। येशूको पुनरुत्थानले नयाँ युगको सुरुवातलाई यसरी चिन्ह लगायो कि हामी अब दोष लगाउने व्यवस्था अन्तर्गत होइन तर हाम्रा प्रभुको बचाउने अनुग्रह अन्तर्गत बाँचिरहेका छौं। यसको अर्थ यो होइन कि ख्रीष्टियनहरू अधर्मी मानिसहरू हुन्। हामीमा बास गर्ने ख्रीष्टको आत्मा आफैंमा प्रेमको व्यवस्था हो र हामीलाई एकै समयमा व्यवस्था पूरा गर्ने शक्ति प्रदान गर्दछ। यसरी शबाथ कमजोर पुरानो करारको प्रतीक रहन्छ, तर आइतबार ख्रीष्टको विजयको चिन्ह हो जसले नयाँ करारलाई चिन्ह लगाउँछ।

इस्लामी देशहरूमा केही विश्वासीहरू आइतबार वा शबाथमा आराम गर्न सक्दैनन्। त्यसकारण, तिनीहरू शुक्रबार भेला हुन्छन्, किनकि प्रभु आफैं तिनीहरूसँग हुनुहुन्छ भन्ने कुरा जान्दै उहाँले प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ, “किनकी जहाँ दुई कि तीन जना मेरो नाममा भेला हुन्छन्, त्यहाँ म तिनीहरूका माझमा हुनेछु“ (मत्ती १८ः२०)। येशूले आराधनाको लागि निश्चित दिनहरू तोक्ने उद्देश्य राख्नुभएको थिएन, बरु विश्वासीहरूलाई सधैं र सबैतिर पवित्र पार्ने उद्देश्य राख्नुभएको थियो।

०६.५ – आइतबार मनाउने

कसरी ख्रीष्टियनहरूले आफ्नो प्रभुको दिनलाई पवित्र पार्न सक्छन्? प्रेमले तिनीहरूलाई आइतबार उपासना र बाइबल पठनको लागि भेला हुन र सन्तहरूको संगतिमा उहाँको प्रशंसा गर्न प्रेरित गर्छ। हाम्रा छोराछोरी, पाहुना, सहकर्मीहरू, स्टलहरूमा रहेका जनावरहरू पनि, विश्रामको दिनमा र पुनरुत्थानको दिव्य आनन्दमा हामीसँग सामेल हुनुपर्छ जुन हरेक आइतबार सम्झिन्छ र हाम्रो जीवनमा अवतारित हुन्छ। ख्रीष्टियनहरूको आनन्दको आधार यहूदीहरूको भन्दा गहिरो छ। येशूले भन्नुभयो, “मैले तिमीहरूलाई यी कुराहरू भनेको छु, ताकि मेरो आनन्द तिमीहरूमा रहोस् र तिमीहरूको आनन्द पूर्ण होस्” (यूहन्ना १५ः११; १७ः१३)। पावलले पनि लेखे, “प्रभुमा सधैं आनन्द गर। म फेरि पनि भन्छु, आनन्द गर!” (फिलिप्पी ४ः४)। “आत्माको फल प्रेम, आनन्द, शान्ति हो...” (गलाती ५ः२२)। यस्ता पदहरूले हामीलाई आइतबारको उत्कृष्ट भावना देखाउँछन् तर तिनीहरूले हप्ताको समयमा हाम्रो कामको भावना पनि वर्णन गर्छन्; तिनीहरूले हामीलाई ख्रीष्टियन परिवारमा कस्तो जीवन बिताउनु पर्छ भनेर देखाउँछन्।

के हामीले आइतबार काम गर्नुपर्छ? अरू सबै मानिसहरू जस्तै, ख्रीष्टियनहरू सामान्य मानिसहरू हुन्। तिनीहरूको शरीर थकित हुन्छ। त्यसैले तिनीहरूलाई शान्त र आराम चाहिन्छ। तिनीहरू सामान्य प्राणी हुन् र साथसाथै तिनीहरू आत्मामा परमेश्वरका सन्तान हुन्। तिनीहरू पृथ्वीमा शरीरमा बस्छन् र ख्रीष्टसँग आध्यात्मिक रूपमा स्वर्गमा बस्छन्। तिनीहरूले प्रभुको अनुहारमा विश्रामको दिनलाई अस्वीकार गर्दैनन्। आइतबार मूल रूपमा निद्रामा पर्नका लागि थिएन तर परमेश्वर पिताको महिमा गर्न र उहाँको प्रशंसा गर्नको लागि थियो। यो दिन परमेश्वरको हो र हामीले अनावश्यक काम गर्नु हुँदैन। तैपनि जब प्रेमका कामहरू र कर्तव्यहरूको कुरा आउँछ जसले अरूलाई खतराबाट बचाउँछ, हामी भाग्नु हुँदैन। हाम्रो धार्मिकता व्यवस्थाको पूर्तिमा आधारित छैन तर ख्रीष्टको प्रायश्चित मृत्युमा आधारित छ जसले हाम्रो हृदयमा बलिदानको अवधारणा स्थापित गर्नुभएको छ। आइतबार सार्वजनिक पूजा र अन्य आध्यात्मिक सभाहरूमा जानु भनेको ख्रीष्टियनहरूको लागि आरक्षित विशेषाधिकार हो तर ख्रीष्टियनहरूले आइतबार मात्र आफ्नो आत्मिक खाना खानु पर्याप्त छैन, तिनीहरूले हरेक दिन आफ्नो खाना पनि खानुपर्छ, अन्यथा विश्वास, प्रेम र आशा कमजोर हुनेछ। आइतबारले हामीलाई समुदायमा गाउने, समूहको रूपमा प्रार्थना गर्ने र चर्चका सदस्यहरूसँग विचारहरू साझा गर्ने अवसर दिन्छ ताकि ख्रीष्टियन एकता महसुस होस्। सबै विश्वासीहरू सँगै ख्रीष्टको आध्यात्मिक शरीर हुन्। व्यक्तिगत विश्वासी नयाँ सृष्टिको मुख्य वस्तु होइन, बरु विशेष गरी आइतबार देख्न सकिने सन्तहरूको संगति हो।

धन्य हुन् ती मानिसहरू जो आइतबार बिरामी, अपाङ्ग र गरिबहरूलाई भेट्न जान्छन्। यी विश्वासीहरूले आफ्नो कारमा पेट्रोल गेजहरू हेर्ने छैनन् कि इन्धन अर्को १०० किलोमिटरको लागि पर्याप्त छ कि छैन।

प्रभुको आत्माले हामीलाई चर्च भवनबाट बाहिर निस्कन र पापमा मरेकाहरूलाई खोज्न डोरÞ्याउछ। हामीलाई ख्रीष्टमा पश्चात्ताप गर्न तिनीहरूलाई डोर्याउन बोलाइएको छ, ताकि तिनीहरू आफ्नो निराशा र कठोर हृदयबाट उठ्न सकून्। अविश्वासीहरूलाई ख्रीष्टको बारेमा साक्षी नदिनु अक्षम्य छ। हामीलाई प्रभुको दिनमा खाँचोमा परेका व्यक्तिहरू र वञ्चित समूहहरूको लागि परोपकारी कार्यहरू गर्न पनि बोलाइएको छ।

आइतबारले प्रभुलाई धन्यवाद दिन, हाम्रा कमजोरीहरूलाई स्वीकार गर्न र अन्य मानिसहरूको आवश्यकताको लागि मध्यस्थता गर्न पर्याप्त समय प्रदान गर्दछ र यदि प्रभुले हामीलाई बच्चाहरू दिनुहुन्छ भने, हामीले तिनीहरूसँग धेरै समय बिताउनु पर्छ र तिनीहरूसँग उत्थानदायी, आनन्ददायी ईसाई गीतहरू गाउनु पर्छ। आउनुहोस्, विशेष गरी आइतबारमा प्रभुको प्रार्थनामा पहिलो तीन प्रार्थना अनुरोधहरू कसरी पूरा गर्ने भनेर येशूलाई सोधौं।

यदि हामीले आइतबार पालन गर्यौं भने हामी आशिष् पाउनेछौं। आइतबार मृत्युबाट बौरी उठ्नुभएको ख्रीष्टको आत्माले भरिन खोज्ने सबैका लागि येशूले धेरै आशिषहरू तयार गर्नुभएको छ।

०६.६ – आइतबारलाई अपवित्र पार्ने काम

अन्य दिनहरू भन्दा सप्ताहन्तमा धेरै पापहरू हुनु दुःखद कुरा हो। आइतबार कारहरूले ग्रामीण इलाकालाई प्रदूषित गर्छन्। टेलिभिजन स्टेशनहरूले परमेश्वरको वचनको लागि थोरै समय मात्र प्रदान गर्छन् जबकि धेरै डरलाग्दा चलचित्रहरू, अश्लील वा गुप्त कार्यक्रमहरू छन्। आइतबार केही मानिसहरू घरमा, बगैंचामा र गोठमा काम गर्छन् जबकि हप्ताको अन्य दिनहरूमा उनीहरूले त्यसो गर्न सक्थे। पुरानो नियमको समयमा, यदि कोही विश्रामको दिनमा काम गरिरहेको अवस्थामा पक्राउ पर्यो भने उसलाई मृत्युदण्ड दिइन्थ्यो। यदि हामीले सप्ताहन्तमा गरिएका सबै पापहरू, सार्वजनिक र निजी रूपमा एउटै शहरमा मात्र देख्न सक्यौं भने, यसले हाम्रो हृदय तोड्नेछ वा हामीलाई पागल बनाउनेछ! केवल परमेश्वरको प्रेममा पापीहरूको लागि पर्खने धीरज र धैर्य छ।

के तपाईंले प्रभुले आफ्नो दिनलाई अशुद्ध पार्ने मानिसको बारेमा के भन्नुहुन्छ बिर्सनुभयो? यदि हामीले प्रस्थान ३१ः१४–१७ पढ्यौं भने हामीले महसुस गर्नेछौं कि हामी प्रभुको अगाडि चुप लाग्नु कति आवश्यक छ (प्रभुको दिन पालना गर्ने आवश्यकता बुझ्न गन्ती १५ः३२–३६ पनि हेर्नुहोस्)। सायद हामीले हाम्रो जीवनशैली परिवर्तन गर्नुपर्छ र उदाहरणका लागि, हाम्रा विद्यार्थीहरूलाई आइतबार गृहकार्य नगर्न अनुरोध गर्नुपर्छ।

के तपाईंले प्रभुले आफ्नो दिनलाई अशुद्ध पार्ने मानिसको बारेमा के भन्नुहुन्छ बिर्सनुभयो? यदि हामीले प्रस्थान ३१ः१४–१७ पढ्यौं भने हामीले महसुस गर्नेछौं कि हामी प्रभुको अगाडि चुप लाग्नु कति आवश्यक छ (प्रभुको दिन पालना गर्ने आवश्यकता बुझ्न गन्ती १५ः३२–३६ पनि हेर्नुहोस्)। सायद हामीले हाम्रो जीवनशैली परिवर्तन गर्नुपर्छ र उदाहरणका लागि, हाम्रा विद्यार्थीहरूलाई आइतबार गृहकार्य नगर्न अनुरोध गर्नुपर्छ।

०६.७ – व्यवस्थाको नयाँ धारणा

शबाथ पालन गर्ने गलत तरिकाको बारेमा सोच्दा, हामी परमेश्वरको यो व्यवस्थालाई गलत अर्थ लगाउन कति सजिलो छ भनेर देख्न सक्छौं। येशूलाई शबाथमा बिरामीहरूलाई निको पारेकोमा र उहाँ परमेश्वरको पुत्र हुनुहुन्छ भनी बताएकोमा मृत्युदण्डको सजाय सुनाइएको थियो। उहाँको समयका धार्मिक नेताहरूले उहाँलाई पिटेका थिए, जसले मोशाको व्यवस्थाप्रतिको कट्टरतामा, परमेश्वर र मानिसहरूलाई प्रेम गर्ने क्षमता गुमाएका थिए। तिनीहरू बाहिरी रूपमा पाखण्डी तरिकाले धर्मी थिए र पश्चात्तापको आह्वानलाई बहिरो कानले बेवास्ता गरे। आफ्नो अन्धोपनमा तिनीहरूले आफ्नो हृदय कठोर बनाए। तिनीहरू आफ्नो मन परिवर्तन गर्न तयार थिएनन्। तिनीहरूले परमेश्वर पिता, पुत्र र पवित्र आत्मालाई अस्वीकार गरे। तिनीहरूले शबाथमा बिरामीहरूको वास्ता गरेनन्। त्यसैले शबाथमा व्यवस्थाको तिनीहरूको जोसिलो पालना कपटमा परिणत भयो। येशूले तिनीहरूलाई भन्नु कुनै अचम्मको कुरा होइन, “यी मानिसहरू आफ्नो मुखले मेरो नजिक आउँछन्, र आफ्नो ओठले मलाई आदर गर्छन्, तर तिनीहरूको हृदय मबाट टाढा छ र व्यर्थमा तिनीहरूले मलाई पूजा गर्छन्, मानिसहरूका आज्ञाहरूलाई सिद्धान्तको रूपमा सिकाउँछन्“ (मत्ती १५ः८,९)।

प्रभुको दिनलाई पवित्र पार्ने सही तरिका सिकाउने आफ्नो संघर्षमा, येशूले काम गर्ने वा नगर्ने बारेमा धेरै कुरा भन्नुभएन तर परमेश्वरको सामु हाम्रो हृदयको सही मनोवृत्तिलाई जोड दिनुभयो। पावलले ख्रीष्टको आत्मामा व्यवस्थाको यो बुझाइलाई प्रवद्र्धन गर्न जारी राखे। तैपनि गैर–यहूदी विश्वासीहरू पुरानो करारबाट मुक्त भएका छन् भनी सिकाएकोमा उहाँलाई श्राप दिइयो र ढुङ्गाले हानेर मारियो। उहाँले हामीलाई सिकाउनुभयो कि हामी व्यवस्थाको आरोपबाट मुक्त भएका छौं किनभने हामी ख्रीष्टको मृत्युद्वारा व्यवस्थाको लागि पहिले नै मरेका छौं। त्यसकारण, व्यवस्थाको अब हामीमाथि अधिकार छैन तर पवित्र आत्माले हामीमा ख्रीष्टको प्रेमको नयाँ व्यवस्था राखेको छ। हाम्रो हृदयमा रहेको यो नयाँ आध्यात्मिक व्यवस्थाले हामीलाई पवित्र बनाउँछ र हाम्रा सबै विचार, शब्द र कामहरूमा त्रिएक परमेश्वरको प्रशंसा गर्न हामीलाई प्रेरित गर्छ। त्यसोभए, हामी अब व्यवस्थाद्वारा भारित छैनौं तर यसले हामीमा पवित्र आत्माको शक्तिमा पश्चात्ताप र विश्वास उत्पन्न गर्छ। हामीले यो कुरा मनमा राख्नुपर्छ कि ख्रीष्टले मानिसहरूलाई पवित्र गर्नुहुन्छ, दिनहरू होइन! यसरी हामी चौथो आज्ञाको हाम्रो बुझाइबाट नयाँ नियम र पुरानो नियम बीचको आमूल भिन्नता सिक्छौं।

०६.८ – मुस्लिमहरूका लागि शुक्रबार

मुस्लिमहरूले शुक्रबारलाई मुख्य धार्मिक जमघटको दिन तोकेर चौथो आज्ञाको अर्थ बुझ्दैनन् भन्ने देखाए, न त तिनीहरूले यसलाई पूरा गर्छन्। यहूदी र ईसाईहरूले उनको भविष्यवाणी र मुस्लिम बन्ने निमन्त्रणालाई अस्वीकार गर्दा मुहम्मद एक कदम अगाडि बढे। उनी न त शनिबार यहूदीहरूसँग सहमत भए न त आइतबार ईसाईहरूसँग। आफ्नो विश्वास स्थापित गर्ने प्रयासमा, उनले पुरानो नियम र नयाँको क्रमलाई अस्वीकार गरे र शुक्रबारलाई मुस्लिमहरूको लागि भेलाको दिनको रूपमा तोके। धर्मशास्त्रमा यस दिनको लागि कुनै समर्थन छैन, न त यसको छुटकाराको योजनासँग कुनै सम्बन्ध छ। वास्तवमा, यो परमेश्वर र उहाँको मसीह विरुद्धको विद्रोहबाट उत्पन्न हुन्छ। शुक्रबारको कुनै बाइबलीय पृष्ठभूमि वा समर्थन छैन।

मुस्लिमहरू शुक्रबारको प्रार्थना पछि तुरुन्तै आफ्नो काममा फर्कन्छन्। शुक्रबार मस्जिदहरूमा हुने भाषणहरू प्रायः राजनीतिक हुन्छन्। यो असामान्य होइन कि तिनीहरू पछि घृणा र विनाशको प्रकोपको साथ प्रदर्शनहरू हुन्छन्। कुनै विशेष दिनलाई पवित्र पार्ने वा विश्वासीलाई आफैंलाई पवित्र पार्ने कुरा मुस्लिम उपासकहरूलाई अझै पनि अज्ञात छ। अल्लाहलाई यति महान मानिन्छ कि उहाँको पवित्रताको सामग्री मुस्लिमहरूलाई अज्ञात छ, उहाँको नाम बाहेक। यसले देखाउँछ कि इस्लाम किन पुरानो करारको स्तरभन्दा धेरै तल छ, जहाँसम्म यो आज्ञाको सवाल छ। उनीहरूलाई नयाँ करारमा मुक्ति र नयाँ सृष्टिको बारेमा अलिकति पनि विचार छैन।

तर हामी उहाँलाई धन्यवाद दिन्छौं जो मृत्युबाट बौरी उठ्नुभयो, किनकि उहाँले विश्राम दिन र हप्ताका दिनहरूमा आफ्ना चमत्कारहरू गर्नुभयो। उहाँ हप्ताको पहिलो दिन मृत्युबाट बौरी उठ्नुभयो र त्यस दिनलाई पूर्ण रूपमा नयाँ अर्थ दिनुभयो। आहा, प्रत्येक आइतबार हाम्रा प्रभुका पुनरुत्थानकारी वचनहरूले चम्किरहेको हरेक नयाँ हप्ताको सूर्योदय जस्तै होस्, “म तिमीहरूलाई एउटा नयाँ आज्ञा दिन्छु, कि तिमीहरू एकअर्कालाई प्रेम गर; जसरी मैले तिमीहरूलाई प्रेम गरेको छु, तिमीहरूले पनि एकअर्कालाई प्रेम गर। यदि तिमीहरूमा एकअर्कालाई प्रेम छ भने, यसैबाट सबैले जान्नेछन् कि तिमीहरू मेरा चेलाहरू हौ“ (यूहन्ना १३ः३४–३५)।

Mobile device - Print - Top