Home
Links
Bible Versions
Contact
About us
Impressum
Site Map


WoL AUDIO
WoL CHILDREN


Bible Treasures
Doctrines of Bible
Key Bible Verses


Afrikaans
عربي
Azərbaycanca
Bahasa Indones.
বাংলা
Български
Cebuano
Deutsch
English
Español
فارسی
Français
հայերեն
한국어
עברית
हिन्दी
Kiswahili
Кыргызча
മലയാളം
नेपाली
日本語
O‘zbek
Peul
Polski
Português
Русский
Srpski/Српски
தமிழ்
తెలుగు
ไทย
Türkçe
Українська
اردو
Uyghur/ئۇيغۇرچه
ייִדיש
Yorùbá
中文


ગુજરાતી
Hausa/هَوُسَا
Latina
Magyar
Norsk

Home -- Turkish -- Ephesians - 030 (Gifts and offices in the church)

This page in: -- Arabic -- English -- German -- Indonesian --TURKISH

Previous Lesson -- Next Lesson

EFESLİLER - Ruh'la Dolun
Mesihin İncilinde Pavlusun Efeslilere Mektubu

Bölüm 3 - Elçinin ahlak anlayışı (Efesliler 4:1 – 6:20)
A - Çeşitli yeteneklerinize karşın, kilisenin ruhsal birliği için çalışın (Efesliler 4:1-16)

Muzaffer İsa Mesih kilisesine güzel yetenekler bağışlıyor (Efesliler 4:7-10)


Efesliler 4:7-10
7 Ama lütuf her birimize Mesih'in armağanı ölçüsünde bağışlandı. 8 Bunun için Kutsal Yazı şöyle der: "Yükseğe çıktı ve tutsakları peşine taktı, İnsanlara armağanlar verdi." 9 Şimdi bu "çıktı" sözcüğü, Mesih önce aşağılara, yeryüzüne indi demek değil de nedir? 10 İnen de O'dur, her şeyi doldurmak üzere bütün göklerin çok üstüne çıkan da O'dur.

Pavlus kavga edenlerin barışması için Kutsal Üçleme’ye değindikten sonra, yeniden Ön Asya kiliselerinin gerçeklerine döndü. Elçiye göre, Diri Rab haleflerine mesh edilmeleri sırasında, Kutsal Ruh aracılığıyla bazı yetenekler armağan etmiştir. Bunlar her kilisede değişiktir ve insanların doğal yetenekleriyle karıştırılmamalıdır. Bazı kiliseler kıskançlığa kapılmış, daha fazla yetenek elde edebilmek için yalvarmış olabilirler. Elçi onlara verilmiş olan yeteneklerin daha önceden ve adalet ölçülerine uygun olarak dağıtıldığını söylüyordu. Daha fazla yetenek istemek mantıklı değildi, çünkü yabancı ruhlar bu kıskançlığı ruh harici etkilerlerle doldurabilirlerdi. Pavlus kendisinin de ölüler arasından dirilen Rab tarafından bazı yetenekler aldığını bildiriyordu. Burada önemli olan, alınan yetenekler için teşekkür etmek, verilme amacına sadık kalmak, bunları kendi mutluluğumuz için değil, kilisenin ruhsal yapılanması için kıllanmaktır.

Küçük ev cemaatlerinin her üyesine bu donanımı açıklamak ve Yahudi-Hıristiyanlara yardım edebilmek, Diri Mesih’in bu eylemini iman muzaffer kabullenmek için, tutuklu şu Mezmur’a dikkat çekiyordu. “ Sen yükseğe çıktın, tutsakları peşine taktın, insanlardan, başkaldıranlardan bile armağanlar aldın.” (Mezmur 68:18) Pavlus’un hapishanede başvurabileceği bir Septiguina çevrisi yoktu, bu nedenle İsa’nın göğe çıkmasının işaretini veren ayeti ezberden okudu ve yorumladı.”O göğe yükselirken yanında tutukluları da götürdü, insanlara yetenekler dağıttı.”

Eski Antlaşma’ya göre zafer kazanmış bir komutan savaş esirlerle beraber geri döndüğünde, halkı ona armağanlar sunardı. Oysa adı geçen ayette Pavlus, İsa’yı düşünmekteydi. O insanlar arasında en çok dışlanan 0larak yaşamım tüm zorluklarına göğüs germiş, sevgisi ve sabrıyla günahları, ölümü hatta cehennemi yenmeyi başarmıştır. O insanların hapishanelerini esir almış, muzaffer bir eda içinde, evine, Babası’nın yanına dönmüş, göğün en yüksek katında O’nunla beraber tahta çıkmış, buradan da kendisinin ardından gelen insanlara yetenekler dağıtmıştır. Pavlus yeteneklerin nasıl dağıtıldığını, Efes’teki azizlere böyle anlatıyor, ancak bu yetenlerin ne olduklarını söylemiyordu, çünkü bunlar yetkililer tarafından bilinmekteydi. (I.Korintoslular 12:1-26; 13:1-13; 14:1-33)

Kilisede görev dağılımı


Efesliler 4:11-13
11 Kendisi kimini elçi, kimini peygamber, kimini müjdeci, kimini önder ve öğretmen atadı. 12 Öyle ki, kutsallar hizmet görevini yapmak ve Mesih'in bedenini geliştirmek üzere donatılsın. 13 Sonunda hepimiz imanda ve Tanrı Oğlu'nu tanımada birliğe, yetkinliğe, Mesih doluluğundaki olgunluk düzeyine erişeceğiz.

Pavlus Korintoslular’a yazdığı ilk mektupta, yaşayan kilisede yapılan görev dağılımını ve hizmet birimlerini açıklıyordu: “ Sizlere gelince hepiniz Mesih’in bedeni ve her biriniz O’nun üyelerisiniz. Tanrı kilisesinde ilkin bazılarını Elçi, ikinci olarak peygamberleri, üçüncü olarak da öğretmenleri atadı. Sonra mucize yapanları, hastaları iyileştirmek için ruhsal armağanlarla donatılmış olanları, başkalarına yardım edenleri, yöneticileri ve bilinmeyen dilde konuşanları atadı. Tümü Elçi mi? Tümü peygamber mi? Tümü öğretmen mi? Tümü mucize mi yaratıyor? Tümü hastalıkları iyileştirmek için ruhsal armağanlarla mı donatıldı? Tümü bilinmeyen dilde mi konuşuyor? Tümü bu dili mi çeviriyor? Daha üstün ruhsal armağanları ısrarla isteyin. Ama ben size daha iyi bir yol göstereceğim. İnsanların ve meleklerin dilleriyle konuşsam, ama sevgim olmasa, ses veren pirinç bir çalgı veya gürültü çıkartan bir zil durumuna düşerim. Peygamberlik etme yeteneğim olsa, tüm gizleri ve bilgileri bilsem, üstelik dağları yerinden oynatacak kadar imana sahip olsam, ama sevgim olmasa bir hiçim. Sahip olduğum her şeyi yardım olarak versem, bedenimi de yakılmaya sunsam, ama sevgim olmasa, bu bana hiçbir şey kazandırmaz.” (I.Korintoslular 12:27- 13:3 ve bunu takip eden ayetler)

İki yeni kilisedeki hizmet birimlerini birbirleriyle karşılaştıran bir kişi, Efes kilisesindeki Çobanlık biriminin ve İncil’i öğretisini yayma görevlerinin ilk kez ortaya çıkmış olduğunu fark edecektir. Roma’nın Asya Eyaletinde ilk ruhsal açıklamalar dalgası, çobanlık görevinin önemini ve Tanrı Sözünün derinliklerine inmeyi egemen hale getirmiştir. Kilisenin ruhsal yapılanmasının önemi artık çok belirginleşmişti. Bu gelişmelerin ortaya çıkarttığı sonuçlar Mesih’in adı geçen bölgenin yedi kilisesine yazdırttığı mektuplarda belirtilmiştir. (Vahiy 2:1-3)

Yere sağlam basmaya başlamış kiliselerde onlarla işbirliği yapan, insanlar için dua ederek ve sunularda bulunarak müjdeciler geziyorlardı. Bunlar inançsızlara ve putperestlere Mesih’in kurtarma mesajını yaymaktaydılar. Kiliseler dönme dolap gibi kendi etraflarında dolaşmamalı, etraflarındaki tanrısızlara Müjde’i tanıtmayı ve bu amaçla çağrılmış tanıklara dua etmeyi görev addetmeliydiler.

Günümüzde kiliselerin en çok eksikliğini çektiği şeyler peygambervari yaratıcılık ve mucize yaratanların lütuflarıdır. Sağlık için edilen dualar ve konuşmalar genellikle inançsız bir biçimde kabul görmez. Doğal olarak tepki gören baştan çıkartıcı yanlış gelişmeler olacaktır, ama İncil’den kaynaklanan yetenekleri sınırlamamız gerekmektedir. Konuşmanın özenle yorumlanması gerekir, yoksa dikkate alınmaz. Hastalar için dua etmek, dua etmesini bilen tüm Hıristiyanların görevidir. “Doğru kişinin dileği çok güçlü ve etkindir.” (Yakup 5:16) Yetersiz tövbe ve gereksiz kibir Yeni Antlaşma’nın yeteneklerini öldüren ana nedenlerdir.

Pavlus hepimizin Mesih’in bedeninin ruhsal yapılanmasına acilen ihtiyacımız olduğunu söylerken son derece haklıdır, kilise üyelerinin doğruyu bulması, yeniden doğuşu ve ruhsal açıdan olgunlaşması ancak bu yolla gerçekleşebilir. Bu bağlamda imanın ruhsal birimi kaçınılmazdır, çünkü Baba, Oğul ve Kutsal Ruh tektir. Bu nedenle tanımadığımız kibirli, saf olamayan ruhlara itibar göstermemeli ve onları İsa’nın adıyla kovmalıdır. Dünya üzerinde yirmi binden fazla değişik müjdeci Sinodun olduğunun bilincine varırsak, bu apokaliptir. Ortodoks kiliseleri kemikleşmiş geleneklere dayanırlar. Bir milyar üyesi bulunan Katolik kilisesinde piskopos ve kardinaller dini günlerde erguvan rengi ve kırmızı giysiler taşırlar. Bu renkler bir zamanlar Mesih düşmanı ve Babil’in fahişesini sembolize etmekteydi. (Vahiy 17:3-4)

Ruhsal çekişmeler giderek, Mesih’in Tanrı’nın Oğlu olduğuna ait inançta yoğunlaşmaktadır. Pavlus’un belirttiği gibi O kilisenin temelini bu inancın üzerine kurmuştur. (Matta 16:16-18) Müslümanlar ve Yahudilerin büyük bir kesimi bu gerçeğe ısrarla karşı çıkarlar. Kiliselerde artık genellikle Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’tan değil, tek bir Tanrı’dan konuşulmaktadır. Oysa biz, Ruh’un dolu dolu lütfünü yalnızca çarmıha gerilmiş ve ölüler arasından dirilmiş Tanrı Oğlu’nun aracılığıyla alabilir, Müjde’le sevgi ve gerçekler çerçevesinde tanışır ve yaşarız. Aslında bizler, yetenek bağışlarını ve görev birimlerini ancak doğru yolu bulduğumuz, kişisel etkinliğimizi Kutsal Ruh’un yönetimine sunduğumuz ve çağrılmamızın sonucu aldığımız görevlerimizi Mesih’in içinde yoğunlaştırdığımız anda doğru yönetilmiş sayılırız. Mesih tarafından planlanmayan ve yönetilmeyen her türlü etkinlik, zamanla ruhsal ölüm ve memnuniyetsizlikle sonuçlanacaktır. Bizler varlığımızın her yönünü Mesih’le ve O’nun aracılığıyla yaşamayı, dua ederek öğreniriz. O doğru, yeni ve yetkin, gelecekteki yetenek lütfünü başlatacak kişidir. (Vahiy 21:5) O, kişisel yaşamımızda ve kiliselerde bir numara olarak kalırsa, diri Tanrı’nın tüm doluluğu ortaya çıkacaktır. Pavlus bu oluşumu mektubunda “ Mesih’in doluluğu” olarak adlandırması nedensiz değildir, (Efesliler 4:13) çünkü O olmasaydı ne doluluk, ne de yetenek dağıtımı olurdu.

Dua: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh, İsa haleflerine kiliselerini kurmaları, cesaret dağıtmaları ve çeşitli görevler yüklenmeleri konusunda kâhinlere özgü yetenekler ve sorumluluklar verdiğin için sana dua ediyoruz. Sorumluları tüm bencil davranışlardan koru, onlara kendilerini ruhsal açıdan inkâr edebilmeleri, kendilerini yargılayabilmeleri için yardım et ki, senin gücün onların zayıflıklarını kapatsın. Âmin. (Matta 16:24; II. Korintoslular 12:9)

Sorular:
3.Kiliselerde hangi görevler ve görev birimleri işlevlerini sürdürebilmektedir?
4. Mesih’in doluluğu kiliseleri nasıl canlandırır ve nasıl birleştirir?

www.Waters-of-Life.net

Page last modified on February 03, 2018, at 05:06 PM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)