Waters of LifeBiblical Studies in Multiple Languages |
|
|
Home Bible Treasures Afrikaans |
This page in: -- Afrikaans -- Albanian -- Arabic -- Armenian -- Azeri -- Bengali -- Bulgarian -- Cebuano -- Chinese -- English -- Ewe? -- French -- Georgian -- GREEK -- Hausa -- Hebrew -- Hindi -- Igbo -- Indonesian -- Javanese -- Kiswahili -- Malayalam -- Polish -- Portuguese -- Russian -- Serbian -- Somali -- Spanish? -- Tamil -- Telugu -- Turkish -- Ukrainian -- Urdu? -- Yiddish -- Yoruba
Previous Lesson -- Next Lesson ΡΩΜΑΙΟΥΣ - Ο Κυριοσ Ειναι Η Δικαιοσυνη Μασ
Μελέτες στην Επιστολή του Παύλου στους Ρωμαίους
Παραρτημα Του 3ου ΜΕΡΟΥΣ - Ειδικες Αναφορες Στον Χαρακτηρα Του Παυλου Προς Τους Υπευθυνους Της Εκκλησιας Στη Ρωμη (Ρωμαίους 15:14 – 16:27)
7. Χαιρετισμούς από τους συνεργάτες του Παύλου (Ρωμαίους 16:21-24)ΡΩΜΑΙΟΥΣ 16:21-24 Σπάνια βλέπουμε τον Παύλο μόνο του. Πάντα περιβάλλεται από τους συνεργάτες του και έμπειρους συντρόφους στην αποστολή του Κυρίου, όπως ο Βαρνάβας και ο Σίλας, για να τον διορθώνουν, να του δίνουν συμβουλές και παρακολουθώντας τον πλάι στους άλλους προφήτες. Κάποιες φορές, κι άλλοι πιστοί από διαφορετικές πόλεις συμμετείχαν στην πορεία θριάμβου του Χριστού, του οποίου ο Παύλος βρέθηκε να είναι δούλος που οδηγήθηκε θριαμβευτικά, δεμένος στο άρμα της μεγαλοσύνης του, σαν να έπρεπε να κάψει θυμίαμα για την μεγαλοπρέπεια του Χριστού. Και όποιος το εισέπνεε θα σώζονταν αλλά όποιος το απέρριπτε θα πέθαινε (Ρωμαίους 2:14-16). Ο Παύλος έγραψε την Επιστολή του στους Ρωμαίους το 59π.Χ. κατά την εγκατάσταση του στην Κόρινθο, όπου ένας αριθμός ακολούθων του Χριστού τον συνόδευε, οι οποίοι πρόσθεσαν τους χαιρετισμούς τους στο τέλος αυτής της επιστολής. Αυτοί οι χαιρετισμοί σηματοδοτούν ότι ο Παύλος δεν έγραφε μόνος του ως φιλόσοφος αλλά περιβάλλονταν από μια ομάδα που τον συμβούλευε για όλες τις λεπτομέρειες για τους πιστούς στη Ρώμη. Γι’ αυτό το λόγο, η συναναστροφή των αγίων ήταν προφανής στις επιστολές του. Ο Τιμόθεος ανατράφηκε στα χέρια της Χριστιανής, Ιουδαϊκής καταγωγής, μητέρας του η οποία αφιερώθηκε στον Χριστό και της γιαγιάς του που διακρίνονταν για την πίστη της και την ευσέβεια της. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας αγνώστων στοιχείων. Ο Παύλος είδε σ’ αυτόν τον άνδρα που αγαπούσε τον Χριστό κάποιον χρήσιμο στην αποστολή του Θεού, έχοντας αναθρέψει μέσα του Σημιτική και Εβραϊκή κληρονομιά. Ωστόσο, ο Παύλος του έκανε περιτομή επειδή η μητέρα του ήταν Εβραία για να είναι νομοταγής Ιουδαίος στους Ιουδαίους και νομοταγής Έλληνας στους Έλληνες. Και οι δύο φύσεις του βρίσκονταν σε πλήρη αρμονία και ο Τιμόθεος ήταν σαν γιος στον Παύλο. Ο Τιμόθεος δε επεδίωκε το συμφέρον του αλλά ζούσε για να δοξάζει τον Κύριο Ιησού, και ζητούσε πρώτα την βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του. Ο Παύλος τον έστειλε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του σε πόλεις, για να κανονίσει από πριν για την διαμονή και την διακονία του Παύλου και των συντρόφων του. Μερικές φορές ο Παύλος αναγκάζονταν να τον αφήνει μόνο του σε κάποιες πόλεις εξαιτίας της απέλασης του που ήταν αποτέλεσμα του διωγμού που υφίστατο. Ο Τιμόθεος ήταν υπεύθυνος για την οικοδομή των νέων αναγεννημένων (Πράξεις 16:1-3, 19:22, Φιλιππησίους 2:19-22). Μετά τον χαιρετισμό του Τιμόθεου, τρεις άνδρες της φυλής του Παύλου μνημονεύονται, συγκεκριμένα οι συγγενείς του, Λούκιος, Ιάσονας και Σωσίπατρος. Ο Ιάσονας ήταν ο άνδρας που φιλοξένησε τον Παύλο κατά την παραμονή του στην Θεσσαλονίκη, κατά την διάρκεια των ταραχών που οργανώθηκαν από τους Ιουδαίους μετά την έντονη συζήτηση που είχε μαζί τους για τρία Σάββατα και μετά την επιτυχία του Παύλου και του Σίλα στην μεταστροφή νέων ψυχών με τις οποίες θεμελίωσαν μια καινούργια εκκλησία για τον Χριστό. Ο όχλος εισέβαλε στο σπίτι του Ιάσονα και καθώς δεν βρήκαν τον Παύλο και τον Σίλα, έσυραν τον Ιάσονα μπροστά στους άρχοντες και τον κατηγόρησαν ότι ακολουθεί μια νέα πίστη, πιστεύοντας ότι ο Ιησούς ήταν Βασιλιάς των Βασιλιάδων, ο οποίος αποτρέπει τους ανθρώπους από το να προσφέρουν την υποταγή τους στον Καίσαρα. Αλλά ο άρχοντας έδιωξε το θυμωμένο πλήθος και ελευθέρωσε τον Ιάσονα αφού έλαβε χρηματική εγγύηση. (Πράξεις 17:6) Ο Σωσίπατρος ήταν ένας πιστός από την Βέροια όπου οι Ιουδαίοι δέχτηκαν τον λόγο του Παύλου ήσυχα και μελετούσαν τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης κάθε μέρα για να μάθουν αν ο Εσταυρωμένος, ο οποίος είχε αναστηθεί από τους νεκρούς, ήταν σίγουρα ο Μεσσίας. Οι Ιουδαίοι οργάνωσαν την αναταραχή όταν άκουσαν τον κήρυγμα του Παύλου στην Βέροια ενώ ο λαός της Βέροιας συνόδευε τον Παύλο με κάθε σεβασμό στην Αθήνα και ο Σίλας με τον Τιμόθεο παρέμειναν στην Βέροια για να εδραιώσουν τους νέους πιστούς στην πίστη με την τέλεια αλήθεια. Τότε διαβάζουμε ότι ένας άνδρας ο Σωσίπατρος συνόδεψε τον Παύλο στην Ιερουσαλήμ για να τους προσφέρει γενναιόδωρα βοηθήματα από κάποιο έρανο στους φτωχούς εκεί. Ο τρίτος συγγενής του Παύλου είναι πιθανότατα ο Λούκιος της Κυρήνης (Πράξεις 13:1), ο οποίος ήταν πρεσβύτερος στην Εκκλησία της Αντιόχειας και συνόδευε τον Παύλο στην προσευχή του. Ο Τέρτιος ήταν ένας Ρωμαίος άνδρας που μιλούσε άπταιστα τα ελληνικά και το όνομα του αναφέρεται στο τέλος αυτής της επιστολής ως ο γραμματέας στον οποίο ο Παύλος υπαγόρευσε αυτήν την επιστολή προς τους Ρωμαίους. Ο Παύλος την υπαγόρευσε σ’ αυτόν, λέξη προς λέξη, και είχε αρκετό χρόνο για να επιτελέσει αυτό το μεγάλο έργο επειδή αυτός ο γραμματέας χρησιμοποιούσε την πένα του για να γράψει πάνω σε πάπυρο. Αυτή η διακονία πραγματοποιούνταν σε απόλυτη, αμοιβαία αρμονία. Ο Τέρτιος έπρεπε να καταλάβει τι εννοούσε ο Παύλος για να το γράψει με ακρίβεια στην εκκλησία της Ρώμης. Ο Παύλος θεώρησε τον Τέρτιο ως έναν από τους εκλεκτούς, ο οποίος ήταν θεμελιωμένος στον Κύριο Ιησού και προετοίμασε την εκκλησία στην Ρώμη, η οποία τον γνώριζε και τον εμπιστευόταν. Ο Γάιος ήταν ένας πιστός από την Θεσσαλονίκη ο οποίος φιλοξένησε τον Παύλο στο σπίτι του κατά τη διάρκεια του διωγμού και άνοιξε τις πόρτες του στις συνάξεις της εκκλησίας. Ο Γάιος νοιάζονταν για τα άτομα που έρχονταν σ’ αυτόν με τα προβλήματα τους και ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους τους οποίους ο ίδιος ο Παύλος βάπτισε στην Κόρινθο, σύμφωνα με όσα δήλωσε: Ευχαριστώ το Θεό που δε βάφτισα κανένα σας εκτός από τον Κρίσπο και το Γάιο. Έτσι δεν μπορεί να πει κανείς πως τον βάφτισα στο δικό μου όνομα. Ναι, βέβαια, βάφτισα και την οικογένεια του Στεφανά. Εκτός απ’ αυτούς, όμως, δε θυμάμαι να βάφτισα κανέναν άλλο. Η αποστολή που μου όρισε ο Χριστός δεν ήταν να βαφτίζω, αλλά να κηρύττω το ευαγγέλιο, ώστε ο θάνατος του Ιησού Χριστού στο σταυρό να μη χάσει το περιεχόμενό του. (Α’ Κορινθίους 1:14-17) Ο Έραστος ήταν ο θησαυροφύλακας της πόλης ο οποίος έκανε την δουλειά του με πιστότητα και φερεγγυότητα. Αυτό δείχνει ότι η εκκλησία της Κορίνθου δεν περιείχε μόνο φτωχούς και απλούς ανθρώπους αλλά και ανθρώπους από ανώτερες τάξεις που είχαν άμεση επιρροή στην κοινωνία τους. Ο Κουάρτας ήταν ένας αδελφός εν Χριστώ. Δεν ήταν Έλληνας αλλά ένας Ρωμαίος γνωστός σε αυτή την εκκλησία εκείνη την εποχή. ΠΡΟΣΕΥΧΗ: Σε ευχαριστούμε, ω Κύριε Ιησού επειδή έχεις διακόνους στην εκκλησία οι οποίοι διακονούν με όλη τους την καρδιά σε διαφορετικούς διοικητικούς και πνευματικούς τομείς. Βοήθησε τους πρεσβύτερους στις εκκλησίες μας να είναι πιστοί σε καθετί που κάνουν για την δόξα του άγιου σου ονόματος. ΕΡΩΤΗΣΗ:
|